Zeyna

Keşke bazı insanların ses kısma tuşu olsaydı

"çiçeği güzel kokar sevgiye râm olanın."

Hayat hatıralardan ibaret bir düzmece.

Saat sabahın 4:27. Bir köpek açık penceremin biraz aşağılarında acılı acılı bağırıyor. Neden bu kadar içli olduğunu merak ediyorum. Gidip derdini sormak, bu kadar iç çekmesine sebep olan şeyi dinlemek istiyorum. Ama aramızda bi mesafe bi engel var. Hangimizin bu engeli açmak için çabalayacağından da pek emin değilim. Ama biliyorum ki içimden bir yerler ona yaklaşmayı, başını okşamayı, ona mutlu hissetmesini sağlamayı istiyor. Ona aramızdaki onca mesafeye rağmen bağırmak istiyorum. Bak bende burdayım senin gibi bağırıyorum, içli içli ağlıyorum. Kimse duymuyor, duymamazlıktan geliyor. En azından ben seni duyuyorum. Peki senin gibi beni de duyan var mı?

Bugünü atlatsak bile yarının ne getireceği belli değildi. Bu yüzden "keşke" dedirtmeyecek her şeyi yapabildiğimiz an yapmalıydık.

Bi tane vurasım geliyo herkese