çolpan

Kalbim ühü ühü

Düşlerimiz el ele tutuşmuştu,

El ele tutuşmuş iki kelebek gibi.

Evvel tevhîdi zikret

Sonra cürmünü fikret

Var yoluna doğru git

Derviş olayım dersen

Her yere ayak basma

İhsandan elin kesme

Çok söze kulak asma

Derviş olayım dersen

Güfte: Ebü’l-Vefâ Muslihuddin Mustafa

Geç oldu, çok geç oldu kalbim

Yine sıfır derecede dondu su

Artık hiçbir şey gelmez elden

Kapamaz kimseler ağzımdaki çığlığı

Benim bıraktığım yerden

Geç oldu, çok geç oldu kalbim

Uzaklara bakılmayan bir durak mı kaldı?

Ufuk çizgilerine açık bir kıyı

Ama bir türlü gelmedi beklenen

Kalbim, neydi ki beklenen

Belki ölümün özgül ağırlığı

Geç oldu, çok geç oldu kalbim

Seni düşündükçe

Gül dikiyorum elimin değdiği yere

Atlara su veriyorum

Daha bir seviyorum dağları.

Dağlarına dargınım

Yollarına vurgunum

Gözlerine sürgünüm yâr

Sensizlik bana zulüm

Kalbimde açan gülüm

Bir İmamın Evi Terk Eden Eşine Yazdığı Mektup

Cevriyem

huruf-i makattaa gibisin anlamıyom seni...

biraz muhkem ol, canımı yee...

Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan,

Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık.

Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan

Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık.

Kalbimizle inanır, kalbimizle idrak ederiz.

...

Korkuyorum. Yine gönlümün bana çelme takmasından…

Güvenip, bir sevda yalanına aldanmaktan sevgili.

Mesafeleri ellerimdeki kalemler ile sana yakın edebilirken,

Gönlünde bulunan mesafelere elimi uzatamıyorum.

Hiç kimsenin seni anlamadığı bir yerde duygularını düşüncelerini kendi içinde yaşaman gerekir. Onları kimseye gösteremezsin. Her şey yolunda gibi davranman gerekir. Kimse bu ağırlığı taşımak istemez. Onları sadece seni gerçekten sevenler görmek anlamak ister.

Bu dünyada herkes yalnızdır. Herkes birbiriyle yüzeysel ilişkiler kurar. Kimse kimsenin derinliğine inmek istemez. Yüzeyde kalan şeyler değersizdir. Yüzeysel konuşmalar, yüzeysel anlamlar, anlamsız bakışlar, anlamsız gülüşler.. bence insan insanın derinliğinde kaybolmalıydı.. ama artık anladım ki böyle olmak gerekiyormuş. Kendi içinde yaşamalı kendi içinde kaybolmalısın. Belki geri gelmeyecek geçmiş güzel anılarında boğularak...

Ben kendi yalnızlığımın yitiğiyim...

Bir bakış ki açıyor gönül muammasını,

İki sevdalı kalbin en gizli yarasını,

Bir bakış ki kudreti hiç bir lisan da yoktur,

Bir bakış ki bazen şifa, bazen zehirli oktur.

Bir bakış, bir aşığa neler anlatır,

Bir bakış, bir aşığı saatlerce ağlatır

Bir bakış, bir aşığı aşkından emin eder,

Seven insanlar daima gözleriyle yemin eder.

الدنيا كلها شبابيك.

Dünya bütünüyle pencerelerden ibarettir.

Ne demiş pek saygıdeğer ayrık otu'm;

"dur kendime yer edeyim,

gör sana neler edeyim.."