çolpan

Bu mehtaplı gece de habibimi isterim

Habibim uykudaysa, tabibimi isterim

Uykudaysa uyandırın...

Herkesin birbirine iyi davrandığı bir ortamda iyi bir insan olmak iyi kalmak marifet değildir. Mühim olan kötü insanların bulunduğu kötü davranılan bir yerde hala insanlara iyi davranmak iyi kalabilmek iyiliktir.

Herkesin tesettürlü Müslüman olduğu bir ortamda dinini yaşamak zor değildir. Açıklığın normal olduğu, Müslümanların çok az olduğu bir yerde hala tesettürlü ve takva üzere yaşabilmek aslolandır.

Kadın erkek ayrı ortamlarda herkesin İslami kaidelere dikkat ettiği yerde zinanın kötülüğünden bahsetmek kolaydır. Kadın erkek karışık bir ortamda olmak zorunda olduğunda hala aynı şekilde dikkatli ve Allah'ın sınırlarına uyuyor musun önemli olan odur.

Herkesin gördüğü bir yerde insanlara göstermek için iyilik yapmak kolaydır. Kimsenin olmadığı veya kimsenin seni tanımadığı bir yerde hala iyi bir insan mısın, hala Allah'tan korkuyor musun asıl mesele buradadır.

Herkes herkesi kandırabilir hatta kendini bile, büyük iddialarda da bulunabilir. Ama Allah'ı asla!...

Marifet ortama göre şekil almamak, özünü her yerde koruyabilmektir.

Ben şiir yazmıyorum,

Şiirler beni yazıyor,

Dirilmek için susmak istiyorum,

Ama söyledikleri beni konuşturuyor...

Mıgırdıç'ı sever de Osman'ı sevmez zındık

İti-domuzu sever, insanı sevmez zındık

İster ki diz üstüne çökertilsin Türkiye

Ekmeğini yer amma vatanı sevmez zındık.

Abdurrahim Karakoç

📷📸.

Bir sənə bağlıdır eşqim əməlim

Gelecem yanına darıxma gülüm

Dil-i dildâre merbût ol sana akşeyleye hâli

Alvarlı Efe Hz.

Yine bir gül-nihâl aldı bu gönlümü

Sîm-ten gonca-fem bî-bedel ol güzel

Âteşîn ruhleri yaktı bu gönlümü

Pür-edâ pür-cefâ pek küçük pek güzel

Görmedim kimsede böyle bir dil-rübâ

Böyle kaş böyle göz böyle el böyle yüz

Âşıkın bağrını üzmeye göz süzer

Aşkın, bir çabayla sınanacak önce. Ayrılıkla imtihan edileceksin. Ona ayan olan sana, sana ayan olan ona ayan olacak. Aranızdaki sessizlik sır tutmayacak. Eğer aşk 'sadakatin kapısında köpeklerle birlikte beklemekse, bundan erinmeyeceksin. Ruhun onu beklemekle dem tutacak. Kendinden ölerek onda olacaksın.

Sessizliğin sesiyle. Kuş sürülerini ürkütmeden. Rüzgarla, yağmurla, ırmak ve dağlarla konuşarak yalnızca. "Ben rüzgarım sen ateş/Seni alevlendiren benim" diye gözyaşında yıkanarak. "Sen uyuduğunda/ Kapanan benim gözlerimdi" diyecek kadar o olacaksın. Aşkın olduracak hem seni, hem onu.

Günümüzün aşkları görünmek istiyor.

Dere akar taş ile

Gözüm doldu yaş ile

Nerelere gideyim

Bu garip baş ile...

Uzaktı bazı şeyler çok uzak

O uzaklıktayım şimdilerde ben

Zaman çok acımasız... Hiç-sizleşiyorum

Duvara çivili bir fotoğrafla gözleri arasındaki mesafe kadar yaşamın uzunluğu, hacmi nedir biriktirdiğin anıların, ya da ne kadar varsın bu dünyada...

Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurdu:

Kalpleri kuş kalbi gibi (ürkek, ince ve tevekkül ehli) olan topluluklar cennete girecektir.

(Müslim)

🐦🐦‍⬛

Kalplerinin aşırı hassasiyetinden ve temizliğinden ötürü; en ufak bir şeyde ağlarlar, en ufak bir şeyde gülerler, en ufak bir şeyde affederler.

Ve () yine şöyle buyurdu:

"Cehennem ateşi; insanlara karşı cana yakın, yumuşak huylu, kolaylık gösteren ve (iletişimi) kolay olan herkese haram kılınmıştır."

Sen gelince güzelleşir etrafımda ne varsa

Ellerim de güzelleşir, gözlerim de, sözüm de.

Savatlanır yüreğim baştan başa seninle

Yeryüzüm de sen olursun, mübarek gökyüzüm de

Sen gülünce açılır kır çiçekleri

Usulca boy verir gönlümün sarmaşığı

Aydınlanır yanım-yörem... şaşar kalırım

Ey içimin-dışımın sümbül ışığı.

Gamınla gözüm gitti devan faydasız

Harab olduysa gönül vefan faydasız...

Canınla canım gitti bu ten faydasız

Bu can canana gitti dönüş faydasız...

Vallahi bu aşkta biz Aşkla yetinmez olduk

Geçsin artık şu hazan Gelen bahar başkadır...

Aklımda olan başka karar başkadır

Hiç birşeye benzemez "O" yar başkadır...

Mən könlümə həmdəm səni sandım

Saymaz yana keçdin göz önümdən

Yandım elə yandım ah

Sahildə ayaq izlərimiz var,

Sən eşqinə and içdin o yerdə…

Hər kəlmənə qəlbimlə inandım…

Heyhat! Niyə qəlbimdəki odlar

Sönmür, niyə sönmür?

Niyə sönmür?

adı konulmamış yıldızlardan koparak

vadilerde biriken yalnızlığım

kalbimi avuçlarına almış

tutuyor sana doğru ...

çölde bir kuyuya mı bırakayım ellerimi

geceye otağ mı kurayım buzullar ortasında

ne yapayım bilmiyorum ey acılar bedesteni

biraz ateş ve hüzün

biraz köpük ve leylak

gözlerin çağırıyor beni

...

"Gözler...

Gözlerde gece...

Ben, kalemimi karanlığa batırıp defterlerde bir boş yer daha dolduruyorum.."