Uçmak değil bu sadece fiyakalı bir düşüş.

Fakat içimde bana yabancı bir kısım var. Kendimi sürekli orada buluyorum .

Birden duracaksın bakacaksın çaren yok .

Ben seni anlamam sende zaten beni anlamak istemezsin .

İnsan bazen kendine bile fazla gelebiliyor .

Ama merak etmeyin hayatta en iyi yaptığım şey hislerimin üstesinden gelmektir .

Her yük omuzlarda taşınmıyor ki nasıl anlatayım sana yorgunluğumu …

Ben her zaman bir yolunu bulurum.

Züleyhanın ne kadar yandığını sen nereden bileceksin , sen onun içini gördün mü ? Görmedin !

Çok üzülüyorum ya bu neden geçmiyor

Yaşanmıyor değil mi ?!

Yetişmek için koştuğum yolda bir bir eksilmişim meğer .

Ait olmadığım yerle savaşım bitti .

Heyecanla yürüdüğünüz yoldan hevesi kursağında kalmış şekilde dönünce anlıyorsunuz bazı şeyleri.

Her açan çiçek bir gün mutlaka solar.

İnsan biraz olsun akıllanmaz mı ?

Hayatta herşey istediğiniz gibi gitmeyebilir buna hazırlıklı olun arkadaşlar .

Şimdi eskiye döner mi , dönse de buna değer mi cevaplasana .!