Kalbini çıkarıp “Al işte! Burdasın.” diyemiyorsun.. Beynini masaya döküp uyutmadığı geceleri sayamıyorsun. Ne yaparsan yap, bazen insana inandıramıyorsun. Kalbin ne kadar acısada farkkettiremiyorsun…

"ölümü her şeyden çok diliyorum.."

Şu dünyada, ciğerimizi çürüten çok şey var da ihale yine sigaraya kaldı vesselam.

Birinin özleminin ağırlığı ve görememenin çaresizliği.

Kendisine aşık değildi ama boynuna bir urgan bağlayıp kendini asacak kadar da kendinden nefret etmezdi... Aslında bazen ederdi.

Ruhum intihar etti, bedenim ne zaman pes edecek merak ediyorum.

günden güne bitmenin verdiği acıyı hiç bir şekilde tarif edemiyorum

Amına koydum hayatımın

Sadece onun göğsüne yaslanıp herşey bitti başardık demek istiyorum.

içim anlatamayacağım şeylerle dolu ve ben bunların ağırlığıyla öleceğim.

Bakın ben her yaramı kendim sarabilirim ama gecenin ikisinde duvarın dibine çöküp "ben nasıl dayanırım rabbim" diye anladığımda oluşan yaramı saramıyorum.

ben bunu nasıl yaptım rabbim cümlesi de kâfi