UkaLacADı

insanlara inancını yitirmiş birini yalnızlıkla korkutamazsınız.

Kırkından sonra aşk; Ömrü yollarda geçen iki insanın bir yere yerleşme arzusudur... Artık pembe panjurlu ev değil, Iki mavinin arasında, yeşil küçülme k bir bahçe hayalidir... Bir fincan kahve ve kitap kokusudur... Yatakta değil, ruhunda sevişme zamanıdır... Yanındayım demek için elele tutuşma güdüsüdür... Kırkından sonra aşk; Yorgunluğunu örtecek birinin şefkatli elleridir... Şişeyi kafaya dikmek değil, Şarabı kadehten yudumlamanın keyfidir... Gençlikten kısa, Boşa geçen zamanlardan uzundur.

İnsanlar durmaları gereken yeri bilmiyor ama vurmaları gereken yeri gayet iyi biliyor. kimseye yaranızdan bahsetmeyin..

Telefonun belleği dolunca herşeyi bilgisayara aktardım. Kuşu ağacı böceği falan, Seni sildim....

Bence en kötüsü de bir şeylerin artık elinden değil de içinden gelmemesi. Heves yok, inancın kalmamış, zorlayamıyorsun.

Sadece topuklu ayakkabı giyebildikleri için bile, kadınlar erkeklerden daha beceriklidir. Gerisi teferruat  

Sevilmek… İyi edermiş insanı.