hiçbir şeyden keyif alamıyorum

ne için yaşıyorum, neden yaşıyorum, bu kadar acıya niye katlanıyorum hiç bilmiyorum. az daha sabır demeyin, okumuştum bir yerde sabırda yorulurmuş. sabrım yoruldu. ben yoruldum.

Kimsenin birbirine acımadığı,birinin ötekine yardım etmeyi aklından dahi geçirmediği soğuk ve umutsuz bir dünyada yaşıyoruz.Yalnızlıktan korktuğumuz ama sürekli yalnız kalmaya çalıştığımız,yalnızlığımızın yetmediği ve bitmediği bir çağdayız.

Sonuç hep aynıydı; ne kadar yazarsam yazayım, kendimle ne kadar konuşursam konuşayım, ne kadar yol yürürsem yürüyeyim anlatamamışlığımın verdiği yük hep sırtımda olacaktı.

Herkes kendi yalnızlığını yaşar, kimisi olup biteni kav­rayabilmek için köşesine çekilip hayata uzaktan bak­mayı tercih eder. Tablosunu bitiren ressam, tabloyu bir­kaç adım geriden incelemesinin sebebi de budur. İnsan uzaklaşıp yalnız kaldığında çiçek gibi görünen şeylerin aslında bütün resmi bozduğunu anlar. Yalnızlık cesaret örneklerinin en muazzamıdır, gerçeği göre­bilmek adına.

Balkonda otururken farkettim de ben eskiyi çok özlemişim

Bazı şeyler ağır geldi ama halledeceğim.

Ben sürekli insanlara güvenip duygusal olarak dolandırılıyorum

"Dünyanın ortasında tek başına kalmış bir hali vardı. Yalnız, yapayalnız."

Kendime hem yol gösterip hem de yolumu kesiyorum

Ben bu cagdan etimle kemigimle nefret ettim