antikche

H. Hüseyin Korkmazgil

siyah beyazın samimiyetine inanırım, renklilik , çok renklilik tabiki güzeldir ,keyiflidir , amma illa ki siyah beyaz, siyah beyaz deyince eski meyhaneler gelir aklıma, içmenin ve içenin keyifli oldugu mekanlar ve insanlar, restorant degil lokanta, bar degil meyhane, olduğumuz günleri özlüyor insan , geçen yolumun üzerinde bir köyden geçiyordum, sırf lokanta yazısı üzerine içeri girdim ,nefis bir kuru pilav ziyafeti çektim kendinme, yanında bedava verilen ev yapımı turşuda cabası...nerden geldiyse aklıma birdenbire işte öyle ya fu

Hatiralardan el alarak umudu yakınlaştırabilmek icin kalbimizi ve aklimizi bir daha yoklayalim yerindelermi diye ?

hiç alınmadan, ve arınmadan iman ettiğin her sözün alıcısı vardır elbet ama, yaraya tuz basınca iyileşir mi, sen iyileşebilirmisin, biz iyileşebilirmiyiz susarak, en çokda susmak uzaklaştırır seni kendinden,susma, kaderine ve kederine iman etmek gibi bir alışkanlığın yok senin, benimde, susmak birikmek ise bir başka devrime ,ne olur susma ...kork ,hiç utanmadan sıkılmadan kork, ama mutlak bir cesaret için gerekli olanın nerde olduğunu en iyi bilensin durma...tarih fotoğrafımızı çekerken, elimizi kalbimize götürelim, sol yanımıza ,en çok da o yanımıza, iman insana, toprağa, doğaya ...hoşkalın, iyi kalın, güzel kalın ...

#dilekdogan