bu mal da kim

Ne güzel mutluydum, unutmuştum, artık umursamıyordum. Bok vardı da yazdın dimi?

Kötü biri olmadığını biliyorum ama üzgünüm, iyi biri de değilsin.

Sana inanamayışım seni kırdığında, sen her 'değer verdiğime inanmıyor musun şimdi' dediğinde ben kendimden nefret ettim. Senin yüzünden sana inanamadığım için, ben kendimden nefret ettim.

Adını silmek gelmiyodu içimden ben de numarasını sildim

Benim önerdiğim ve müsait olunca dinlicem dediğin şarkıları müsait olunca dinlemediğine o kadar eminim ki...

Oysa sana ihtimal bile vermemiştim, ama keşke olsaydın.

Zaten kimin beni sevme ihtimalini düşünsem olmuyor böyle bir şey, alışkınım yani.

Ben aşkı bulamayacağım. Ya geçici heveslerin tutsağı ya da yanlış yolların yolcusu olacağım.

Korktuğum ve hissettiğim şeyin başıma gelmesinden o kadar korkuyorum ki. Şaka gibi!

Senin beni sevme ihtimalin yok, biliyorum. Ama benimkini de öldürüyorsun.

Öyle işte bayım, kalbim inanmak istiyor fakat aklım inkar ediyor.

Ben seninle baş edemiyorum.

Birlikte geçirdiğimiz her an daha da yakınlaşmamız gerekirken, biz her dakika daha da uzaklaşıyoruz birbirimizden.