Bostancı sahilde sigara içiyordum. Elim telefona gitti bi' ara. O da ne?! Cevapsız çağrı ! O aramış hem de 53 dakika önce... Hâlâ anlam veremiyor ve inanamıyorum. Onun aramasına değil, cevapsız çağrı görünce telefonu öptüğüme inanamıyorum. Dünyanın en pis şeyi bu telefon dediğimiz alet. Durdum, şoku atlattım. Hemen geri aradım ve hemen açtı; -alo? -beni aramışsın da... -hee, yeğenimin elindeydi, o aramıştır yaa... -hee anladım... -... -... -tamam hadi bay bay... -bay bay... Pat diye kapattık telefonu. "Ah be kadın, "özledim" demeni geçtim "nasılsın" deseydin ya... " dedim. Kendime de kızdım. Hatta bir tek kendime kızdım. "Ben niye hal hatır sormadım" diye. Belki de bunu bekledi, belki beklemedi ama sorsaydım ya. Durup durup küfür ettim kendime. Nasıl küfür ettiğimi bile hatırlamıyorum. Sonra ne çok özlediğimi hatırladım. Sesini duyunca göğüs kafesimde kıpırdayan sincapları, tepinen tayları, koşturup duran filleri hissettim. Afrika savanasına dönen göğsüme biraz sigara dumanı çekip tüm hayvanları da acımasız bir avcı gibi telef ettim. Ah be kadın, bana acımadın anladım da onca hayvandan ne istedin. Durup dururken beni katil ettin. Sigaradan bir duman daha çekip kalan cesetleri de çürütüp yok ettim. "Tekrar arasam mı" diye düşünürken vazgeçip sigarayı da tam içemeden ziyan ettim. Arama kaydına girip baktım ki tam 29 dakika olmuş konuşalı. Aylarca gece gündüz beraber olduğum, sığınacak limanım, sığınacak limanı olduğum, sevdiğim, sevildiğim insanla 29 dakika önce konuştum. Şimdi konuşamamın acısını da elbette göğsümdeki çölde yalnız kalıp yanarak hissettim. Durdum biraz sonra "vay be" dedim, "vay be kadın, nasıl geçer zaman şimdi...29 dakikayı 29 asır ettin..." turuncu (tarık balkı)
izzy806
romaincrisis
gummygunk
pixelskylines
theartofmadeline
ellievsbear
turnnoffyourmind