Biri geliyor sonra, gülüşü huzur dolu. O gülümseyince, dünya güzelleşiyor. Herşey kötü olmaktan cıkıyor. Sevmek ne bilmeyen kadın, en derinlerin de hissediyor sevmenin güzelliğini. Hissetmezdi kadın önceleri, bir gülüş mü getirmişti onu bu hale? O nasıl bir gülüş adam? Adam gülüyor, kadın ona gülümsüyor. Adamın morali bozuluyor, kadın ölüyor. Adam kadını görmüyor, kadın adamın gülüşünden başka hiçbirşeyi. Adam başkalarına sarılıyor, kadın onun hayaliyle uyuyor. Adam kadını görüyor, kadın adamı ezberliyor. Birgün, gülümsüyor adam kadına, kadın heyecanla ne yapacağını şaşırıyor. Doluyor gözleri, yavaşça ıslanıyor yanakları. Multuluktan ağlıyor bukez. Adam bakıyor kadına, kadın hep hayran zaten ona.  Farklı bişeyler görüyor adam kadında, özel şeyler. Kadının yanına gidiyor birgün usulca, konuşmak istediğini söylüyor. Kadın heyecanlanıyor, gözleri doluyor ve yavaşça ıslanıyor yanakları yine. Sonra bir kadın geliyor, adamın başını döndürücek kadar güzel bir kadın. Adam görür görmez, gülüşüne gülümsüyor. Kadın bunu görmüyor, adam onu izliyor. Kadın yok, adam aşık. Adam birgün, ona aşık olduğunu bile bilmediği kadının yanına oturuyor usulca. Kadının gözleri doluyor, tutuyor bukez kendini. Çünkü görüyor, onun aşkı başkasına aşık. Ve eskisi gibi hayat dolu değil gözleri, yorgun. Kadın kalkmak için yenteniyor, adam hissediyor ‘Lütfen, kal.’ Fısıldıyor sessizce adam, kadın onun söylediğine bile emin olamıyor. Ama duruyor. Adam başını önüne eğmiş, kadın onu izliyor. ‘O güldü, ben canlandım. O görmedi, ben yoruldum. O  gelmedi, ben yok oldum.’ Kadının doluyor gözleri, adam daha da yorgun gibi derin bir nefes alıyor. ‘Ve sen hep dolu gözlerin, hep mi yaralı olur bir kadın?’ diyor adam. Kadın kapıyor gözlerini, yanaklarının ıslanmasına izin veriyor bu sefer. Adam kaldırıyor başını, kadın eğiyor başını. Adam kadına bakıyor, kadın yere. Kadın fısıldıyor sessizce, ‘O gülümsedi, ben aşık oldum. O üzüldü, ben ağladım. O başkalarına sarıldı, ben onun hayaliyle uyudum,. O görmedi beni, ben onun gülüşünden başka hiçbirşeyi. O bana güldü, ben bana gülmesine ağladım. O başkasının gülüşüne gülümsedi, ben onun gülümsemesine. O aşık oldu canı yandı, ben onun canı yandı diye öldüm. Ve sen, gülüşüne gülümsediğim adam, ben de bulduğun farklı şeyin içimdeki ‘’sen’’ olduğunu anlasaydın, bugün sen başkasına ben sana ağlamazdım. ‘

Yemin ederim okurken içim gitti okuduktan sonra canım.Ulan ben naptım bunları hak edecek!

Lan ya