Żyć,nie umierać

“(…) gdy jesteśmy młodzi, często nie wiemy jeszcze, czego tak naprawdę pragnie nasze serce. Dręczy nas obawa, że przejdzie nam coś koło nosa, i choć mamy przed sobą całe życie, wydaje nam się, że czas przecieka nam jak piasek przez palce. Boimy się, że jeśli nie zrobimy czegoś od razu, to nie zrobimy tego nigdy.”

"Możesz zerwać każdą znajomość, w której nie czujesz się dobrze, ponieważ to nie tak, że musisz z kimś rozmawiać."

Nienawidzę tego stanu gdy żyjesz, normalnie funkcjonujesz, jesz, pijesz a nawet się uśmiechasz ale w środku rozsadza Cię pustka, bezsensowna pustka....

“Zwykle kiedy potrzebujesz czyjejś obecności jesteś sam”

“- Chcę umrzeć. Czasami mam jakieś wizualizacje, że podcinam sobie żyły albo się wieszam. To jest jak film, który odtwarza się na okrągło i nie da się go zatrzymać. Co mi to daje? W pewnym sensie poczucie ulgi. Świadomość, że w każdej chwili można uciec w śmierć, jest pokrzepiająca. Jak obietnica znieczulenia bólu. Świadomość takiego ostatecznego wyjścia awaryjnego czasem potrafi obniżyć poziom lęku.”

“Zawsze zdumiewa mnie, jak elastyczna jest miara dźwiganego przez nas bólu, to znaczy, jak łatwo cierpienia, które zdawały się nie do wytrzymania, obracają się w codzienności - jak uczymy się żyć życiem, które powinno być nam obce.”

“Kurwa mać, ja sobie nie poradzę…”

“Tworzymy w głowach własne scenariusze, by choć na chwilę poczuć się tak, jak naprawdę tego pragniemy.”

“Ciekawi mnie dlaczego akurat ten człowiek nas pociąga, dlaczego chcemy iść za nim i obok niego. Dlaczego z pewnymi ludźmi jest po prostu wyjątkowo, dlaczego czujemy sie przy nich lepiej niż przy innych ludziach, dlaczego tkwią nam tak mocno w sercu.”

Proszę

“Zróbmy coś, ruszmy się w końcu. Życie nie polega na codziennym wstawaniu rano z tą samą ponurą miną, umieraniu z nudów podczas wykładów, piciu piwa popołudniami, zachwycaniem się serialami, szlugach szybko kończonych w przerwach między zajęciami. Nie na tym polega młodość. Wybierzmy się do teatru, do opery, chodźmy na festiwale kina alternatywnego, na długie spacery, nauczmy się szyć i dobrze gotować, malujmy, twórzmy, oddawajmy się marzeniom, częściej się uśmiechajmy, planujmy, tańczmy, kochajmy się, zwiedźmy Europę, znajdźmy ciekawą pracę… Zróbmy coś, niech coś się w końcu ruszy, niech to życie nabierze sensu”

My therapist: we need to talk about your childhood

Edit