Slowly we unfurl As lotus flowers

Spałam gdy się kończył świat, żadnych dźwięków tylko błysk na tarczę słońca luna naszła, wzmógł się wiatr, potężnie wzmógł się wiatr. Znasz mnie?! Spałam gdy się kończył świat, Znasz mnie?! Spałam gdy się kończył świat. Pospadały liście z drzew, a ptakom zastygł śpiew, koty wygarnęły psom a psy ludziom, jak przy Wigilii, jak przy Wigilii. Potem dzieci boże poszły w śpiew a czarci syn w rozbój gwałt. Niejacy wprost do pracy jak co dnia, prosto do pracy. Drugi i ostatni błysk i po wszystkim już nic, na czarnej panoramie nieba końcowe napisy. A Ty? Znasz mnie. Nie śpię, żyje lewituje tu. Nie mam za co chwycić nie mam o co oprzeć stóp. Dzielę się przez siebie tak jak liczy pierwsze a pomnożona przez tą pustkę jak przez zero daję pustkę.