"Ben Kürdüm ve kendi halkımın onurunu, hukukunu, acısını savunmak en doğal hakkımdır. Bu, bir örgütün diliyle konuşmak değildir; bir halkın sivil varlığını, insani haysiyetini, onurunu ve adalet talebini görünür kılmak ve adaletin gereği onun safında yer almaktır. Bana "Ancak bana entegre olursan, ancak benim çizdiğim sınırlarda konuşursan, ancak protez bir varlık gibi benim kimliğimin uzantısı olursan seni kabul ederim." diyen anlayış, kardeşlik değil tahakkümdür, despotizimdir. Daha da vahim olanı ise bunun İslami bir literatürle yapılmasıdır. Bu tür tavırlar, eşitliğin değil üstünlük kurmanın, egemen olmanın, aynılaştımanın despotik dilidir. Biir başka şey ise, böyle bir dili, din üzerinden meşrulaştırmaya çalışmak hem İslami hem de insani değildir. Çünkü İslam, bir halkı diğerine eklemleyerek var eden bir "şartlı kabul" dini değildir; bir kavmin varlığını ve söz hakkını, başka bir kavmin izin verdiği kadar tanıyan bir zihniyet de adaletin değil, hegemonyanın ürünüdür. Müminin ölçüsü kavim değil adalettir; mazlumun duasında da bedduasında etnik köken ve kimlik sorulmaz. Bu yüzden "Furkan günleri" gibi dinsel etiketlerle konuşup "safınızı belli edin" diyenlere de aynı yerden bakıyorum. Furkan, hak ile batılı ayırma iddiasıdır. O hâlde en temel ayrım şudur: Bir halkı herhangi bir örgütle eşitlemek batıldır; masumu savunmak ise haktır. Sivillerin acısını dile getiren herkesi yaftalamak, adaletin değil öfkenin, egemen üstünlük ve üstenci bir tavrın dilidir. Dindarlık, bir halkı susturmakla ölçülmez; dindarlık, zulme karşı adaletle ölçülür."
baratheonpilled
titsay
2087
gummygunk
snowghoul
yousharknotpass
izzy806
