sebebi neydi ki ?

Canımız kezolar için yeni sezon fotoğraf konseptleri açıklandı. Buyrun efenim;

- tatil bavulundaki eşyaların fotoğrafı

- uçak bileti içeren bir fotoğraf

- rakı bardağını kaldırma pozu

- "güno" yazılı bir selfie

- crop top ve bikini ile verilmiş bir poz

- en yakın kankası ile kahkaha atmalı fotoğraf/video

- götüm var pozu

- tanga bikini giyiyorum pozu

- kolumda/bacağımda dövmem var pozu

- yulaflı veya avokadolu bir kahvaltı fotoğrafı

- hamburger, patates ve bira şişesi içeren bir fotoğraf

- gece kulübünde meme dekolteli bir fotoğraf

- çimenlerin üzerinde taytlı yoga pozu

- denize atlamalı bumerang story'si

- rakı bardağını tokuşturmalı bumerang story'si

- whatsapp'taki bir konuşmasının ekran görüntüsü

- kız kankasının yanında dil çıkarmalı fotoğraf

- erkek kankasının lüks arabasında çekilmiş fotoğraf

Bir zen ustası, bir gün çölde kumlar üzerinde oturmuş meditasyon yapmaktadır. Bir adam ona yaklaşır ve şöyle der:

- Beni öğrencin olarak kabul et. Usta , parmağıyla kumlar üzerinde düz bir çizgi çeker ve şöyle der:

- Kısalt! Adam , avuçlarıyla çizginin yarısını siler. usta der ki:

- Git , bir sene sonra tekrar gel. Bir yıl geçer. Adam ustaya yanaşır, usta, yine bir çizgi çizer ve der ki:

- Kısalt!

Adam , bu kez çizginin yarısını avucu ve dirseğiyle kapatır.

Usta yine kabul etmez ve der ki:

- Git , bir dahaki sene yine gel.

1 yıl daha geçer. Usta , tekrar kumların üzerine bir çizgi çeker ve adamdan onu kısaltmasını ister.

Bu kez, adam der ki:

- Bilmiyorum.

ve ustadan cevabı kendisine söylemesini rica eder. Usta, çizginin yanına daha uzun bir çizgi çeker ve der ki:

- Şimdi kısaldı.

Ne zaman diş hekimine gitsem izlediğim reklamların etkisiyle muayenenin sonunda sorardım: "peki hangi diş macununu önerirsiniz? Hangisini kullanmalıyım?"

Yanıt ne olurdu dersiniz dostlarım? Aha söylüyorum: "farketmez". Şu ana kadar bana en çok alaka gösteren diş hekiminden aldığım yorum da şuydu: "hepsi üç aşağı beş yukarı aynı, farketmez aslında... Bir açıdan fırça macundan daha önemli". Fırça macundan önemliyse ver misvakla sazımı düşeyim anadolu yollarına aşık Hülagü gibi.

Böyle dutududutududutududutudu diye iniyor helikopter, çevresinde bir toz bulutu, içinden adamlar iniyor kafalarını eğerek, yanlarına bir sürü adam koşuyor böyle, herkesin kravatı uçuşuyor... abovvvv.

Bıkmadım arkadaş. Bıkmadım yıllardır. Bıkmam da... Yahu ana haber bülteninde görsem de bıkmam, en tırto holivut aksiyonunda görsem de bıkmam. Bu nasıl bir sahne ya. Böyle helikopter iniyor ama pervanesi dönmeye devam ediyor dutududutududutududutudu diye. Böyle pilot mikrofondan bir şey diyor, helikopterin çevresine arabalar geliyor. Helikopterden inen evrak çantalı adamı arabalarına alıyorlar. Kel korumalar var, görevliler falan... Diline , dinine göre kah misafirimiz geldi diyorlar; kah efirmetiv, racır det gibilerinden anladık-tamamdır gibi bir şeyler söylüyorlar.

Bazen de operasyon için swat timi falan iniyor, abbbbbbaaaaaavvvvv. vay... vay....vay. O da bambambaşka bir alem. Biri ipten iniyor, öbürü aşağı merdiven sarkıtıp iniyor, aşağıdakileri de alıp geri çıkıyor, go go go diye binanın tepesine iniyorlar. Vay ki ne vay.

Ben bu adamı çok seviyorum. Sevdiğim için de kendisini uyarmak istiyorum: bak Vedat abi, gözünün yağını yiyeyim şu yöresel ustaların hiçbir şey anlamadığı muhabbetleri kısa tut.

Gidiyorsun rizeli kuru fasulyeciye Virginia'daki hububat üretiminden bahsediyorsun, Diyarbakır'daki paçacı Fazıl'a Fransa'nın güneyinde koyunun yanağını nasıl pişirdiklerini anlatıyorsun, Çanakkaleli balıkçıya "İtalyan köylerindeki ancelotti dolması da buna benzer" diye muhabbet açıyorsun, Urfalı kebap ustasına Marsilya sığırların beslenme saatini anlatıyorsun. Allahını peygamberini seviyorsan kısa tut şu muhabbetleri ya da hiç açma... Adam yöresel adam Vedat abi, ateşin harında dura dura yaz sıcağında zebani siniri yapmıştır o. Bir de "televizyoncular gelecekmiş" stresi... Valla bir gün Milano danası, Lancaster koçu, Paris billuru derken konuştuğun ustaya/tükkan sahibine balatayı contayı yaktıracaksın. Tamam izleyiciler öğrensin diye de açıyorsun bu muhabbetleri ama karşısındaki ustayı da düşün. Sen "Kosta Rika'da koyunun kellesini meşe odunuyla tütsülerler", "Güney Carolina'da koçun yağlı kısmını ekmek arası ederler" derken sırf kibarlıktan "doğrudur efendim" diyen adamın dramını düşün. Düşün ve insafa gel.

- kimsin lan sen?

- sen kimsin lan?

- kimsin olm?

- sen kimsin lan sen kimsin? (bu noktada yunruk ve depik vurmaya başlıyorlar birbirlerine)

Korkudan eve tamirci çağıramıyorum. Bunun altında derin ve karmaşık bir dizi psikolojik faktörün yattığına eminim. Duşakabinimizin su sızdırmaya başlaması, kombimizin titreye titreye çalışması, buzdolabımızın optimus prime'a dönüşmesi gibi nedenlerle eve çağırdığımız tamirci karşısında neden çaresiz hissederiz kendimizi? Neden sürekli ona yaranmaya çalışırız? Neden "ustacığım bir şey lazım mı?" diye sorarız sürekli? O bir cerrah titizliğiyle işini yaparken hissettiğimiz gerilimin sebebi nedir? Neden eve gelen usta bizden "kullanılmayan, böyle eski, pis bir bez" ya da "şöyle küçük bir iskemle" istediğinde heyecanlanırız?

Çocukken evde bozulan her elektronik alet karşısında "sen mi oynadın lan bununla?" diyen bir baba, hiç anlamadığımız bir konuda tamirata gelen adamın çıkaracağı masrafın belirsizliği, bir şeyi tamir ettirmenin getirdiği mutsuzluk ve gerilim hissi... Hepsi ama hepsi bu suçluluğun nedenleri arasında sayılabilir. Mamafih akılda tutulması gereken bir başka neden de bazı tamircilerin eve sıradan bir insan, normal bir tesisatçı şeklinde gelmek yerine sorgu meleği kılığında gelmesi olabilir. Adam sizinle öyle bir konuşur ki ezilir büzülürsünüz. Sizi sorgular da sorgular... Sorun ondan önce gelen tamirciler ya da ustalardır. Bu asabi ve kıskanç usta tipi adamın ruhundaki suçluluk hissini arttırır.

- usta sorun neymiş?

- kime monte ettirdiniz siz bunu?

- valla eve taşınırken ustalar baktı...

- ....

- ne olmuş abi?

- olacağı olmuş işte... işi bilmeyen adam bunu ekseriyetle böyle monte eder. bunu kompile yanlış monte etmişler...

- tüh ya...

- masraftan mı kaçtınız siz?

- yo...

- masraftan kaçarsanız böyle olur işte...

- abi kaçmadık masraftan...

- geçen bir başka yerden çağırdılar... duşakabini takar takmaz hadi selamunaleyküm... sular alttan banyoyu basmış... masraftan kaçmayacaksın, ustasını bulacaksın...

- valla bilemedik abi... masraftan da kaçmadık ama...

- kaçmayacaksın masraftan...

- yok abi kesinlikle kaçmadık zaten...

-arel üniversitesi moda tasarım mezunu ama şimdi evinde yönetici

-evli, mutlu, çocuklu

-evinin kraliçesi

-kün fe yekün

-babasının kızı kocişinin pompişi

-yusufunun birtanesi

-ilk göz ağrım muhammed eymenim

-cennet kokulu kızım esmiram

-teyzesinin ebu bekir sıddığı

-sadece bayanlar

-no DM

-çok huzur bol şükür

-sunum sever

-kahve delisi

-koydum sevinçlerimi önüme baktım hepsi ailem

-bin şükür seni gönlümde yar yanımda var edene adamım

-görümce değil abla

-bizi çekemeyen besmele çeksin

-yine döktürmüşüm ellerime sağlık

-sunum benim işim

Dünyanın en güzel meyvesi mandalina'dır. Yani bence. Sanırım. Aslında karpuz da çok güzel, erik de, kayısı da, şeftali de ama mandalina bi başka sevimli ya. Dilim dilim olması, rengi, kabuğu, vitamini filan. Adı bile güzel, manda lina!

Hayatım bir çıkmaza girdi, varoluştan iğreniyorum; tatsız tuzsuz, anlamsız bir şey. Pierrot'tan daha aç olsaydım, insanların sunacakları açıklamaları yemeye yeltenmezdim. İnsan parmağını toprağa batırıp kokusundan hangi diyarlarda olduğunu anlar. Bu hiçbir şey kokmuyor. Neredeyim ben? Dünya denen bu şey nedir? Bu kelimenin anlamı nedir? Beni bunun içine kim çekti de şimdi bırakıp gidiyor? Ben kimim, dünyaya nasıl geldim? Bana neden sorulmadı? Neden yolu yordamı öğretilmeden sanki bir ruh satıcısından alınmış gibi bir kenara itildim? Gerçeklik dedikleri bu müesseseye ilgim nasıl doğdu? Neden ona ilgim olsun ki? Bu içten gelecek bir ilgi değil mi? Eğer bu işte zorla yer alacaksan yönetici kim? Ona bir şey söylemek isterim. yönetici yok mu? Şikayetimi kime bildireceğim? Varoluş hiç kuşkusuz bir müzakere... Görüşümün dikkate alınmasını rica edebilir miyim? Eğer insan dünyayı olduğu gibi kabul etmek zorundaysa o zaman onun ne olduğunu öğrenmemek daha iyi olmaz mıydı?

akrep gibisin kardeşim,

korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.

serçe gibisin kardeşim,

serçenin telaşı içindesin.

midye gibisin kardeşim,

midye gibi kapalı, rahat.

ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.

bir değil,

beş değil,

yüz milyonlarlasın maalesef.

koyun gibisin kardeşim,

gocuklu celep kaldırınca sopasını

sürüye katılıverirsin hemen

ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.

dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,

hani şu derya içre olup

deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.

ve bu dünyada, bu zulüm

senin sayende.

ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer

ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak

kabahat senin,

kabahatin çoğu senin, canım kardeşim!

Bilimi mitlere üstün kılan şey, ölçülebilir olması. Ama mitler insan hayatında çok daha etkilidir; örneğin: Dinler.

Kadınlara ara ara hiç gerek yokken, yakışmayacağı da gün gibi ortadayken "kakül kestircem ben!" kafası gelir. Önüne gelene kakül kestiricem denir, öndeki saçlar kıvrılır, kakül denemeleri yapılır. Bazen bunlara bile gerek kalmaz, oturulur o kuaför koltuğuna, laps diye alınla göz arası kapanır.

"Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil, onlar kendi yolunu izleyen hayat'ın oğulları ve kızları.

Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.

Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.

Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.

Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.

Çünkü ruhlar yarındadır, siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.

Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları kendiniz gibi olmaya zorlamayın.

Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.

Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.

Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.

Okçunun önünde kıvançla eğilin

Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar başını dimdik tutarak kalan yayı da sever."

Göt kadar --> alan ölçüsü

Sik kadar --> uzunluk ölçüsü

Bir tık açmak --> azlık-çokluk

Bir nefeste içmek --> zaman ölçüsü

Eşek sudan gelinceye kadar --> zaman ölçüsü