tipikturkkizi

Eğer iki insan ortak paydada buluşmak isterse bunun milyon tane yolunu bulabilir,iki tarafın gönüllülük göstermesi yoluyla her şey çözülebilir,bu süreçte çatışmalar ve fikir ayrılıkları da yaşanabilir, bunlar düşünceleri besleyen ve kuvvetlendiren alt unsurlar olarak algılanmalı.

Bütün hayatım büyük bir telaş içinde bir yerlere geç kalıyormuşum da çok acele edip yetişmem gerekiyormuş hissi ile geçti.Tam oldu dediğim her işi en zirvede bırakıp en başa dönmek gibi kısır bir döngünün içinde kendime kızarak,suçlayarak 30 yılım geçmişti.Sonra durup düşündüm benim acelem neydi? Beni böyle her şeye birden yetişmem gerekiyormuş düşüncesine iten neydi? Durup etrafıma baktım,hiçbir şey yapmadan çok şeye sahip olan insanlar gördüm,hiç emek vermeden mevki edinen,hiç sevmeden sevilen,hiç yorulmadan çalışan ve değer gören insanlar...Sonra durdum,gözlerimi kapattım içime döndüm,kendime sordum bu hayattan ne istiyorsun,beklentin ne?Sevgi mi,para mı,itibar mı,bilgi mi yoksa sadece anlaşılmak mı?Düşündükçe derinliğimi keşfettim,kırgınlıklarımı,yarım kalmışlıklarımı ve yarım kalan her şeyin beni nasıl bir bütün haline getirdiğini,parçalarımın beni nasıl tamamladığını,aldığım dersleri,kaldığım dersleri,hayatımda sadece birkaç dakika kalıp bana aslında çok büyük ders veren öğretmenleri meğer hepsi buymuş,bir andan ibaretmiş benim kaçırdığım en büyük ders de buymuş;bir an...