#3dollars

Jensen: 

Finale: 

Opis: Louis ma oczy, które mogą niszczyć miasta. Harry chce być stworzony z wieżowców, mostów i betonu. (lub Harry jest redaktorem naczelnym uniwersyteckiej gazetki i od roku jest zakochany w anonimowym poecie.) Link do wszystkich rozdziałów: x Wanilia: Wiem, że dawno mnie tu nie było. Bardzo, bardzo dawno. Właściwie nie mam nawet pewności, czy ktoś jeszcze o mnie pamięta. Albo o YSOAIMH. Cóż… Nie będę przepraszać za swoją nieobecność czy szukać tłumaczeń. Nie mam żadnej wymówki; a przynajmniej żadnej na tyle dobrej, by zadowoliła i mnie, i Was. Mogę jedynie przeprosić i mieć nadzieję, że znajdzie się choć jedna osoba, która to przeczyta i być może da mi kolejną szansę. Taką, jaką ja daję sobie dzisiaj, publikując trzeci rozdział tego opowiadania. 

     Słowa zniknęły.

     Louis próbował napisać coś od trzech godzin, ale słowa zniknęły, co jest, kurwa, nie do zaakceptowania. Napisał dwa gówniane wiersze o tonięciu w oceanie i jeden o pogrzebaniu żywcem. Nawet jego gówniane wiersze odzwierciedlają to samo: dusi się.

     Egzaminy zaczynają się w poniedziałek, on nie ma prawie pieniędzy, potrzebuje zrobić przynajmniej trzy prania i za nic nie może napisać pieprzonego wiersza. Musi odesłać wiersz w ciągu dwóch godzin, a nie napisał nic dobrego od czasu tego wiersza, który wysłał w zeszłym tygodniu. To wcale do niego niepodobne. Poezja jest jedyną rzeczą, jaka przychodzi do niego, jak nic innego. Nie musi harować i tyrać nad tym, jak nad pracą okresową czy nauką, ale oto jest, męcząc się nad chociaż odrobinę przyzwoitym wierszem. Profesor Thornton mogłaby autentycznie udusić go, a nawet groźba śmierci nie sprawiłaby, że znalazłby właściwe słowa.