Waga: 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54

W głowie tylko jedno ostatnio gra... "Czemu nie mogę być normalna"... Marzę o wyjściu w góry gdzie będę mieć siłę, gdzie będę mogła zjeść kanapkę, batona, marzę o piknikach, wyjazdach do rodziny gdzie nie boje się jedzenia, marzę o wyjściach do kina czy restauracjach gdzie mogę zjeść... Jestem wykończona jest bo druga strona krzyczy ty już nie umiesz być normalna... Inaczej będą napady...

Padam na twarz, wczoraj i dziś bardzo duża aktywność. W sobotę zjadłam 800kcal a dziś myślę że będzie maksymalnie 1100. Właśnie wracam do domu po 50km rowerem. Nie wiem skąd ja biorę siły na to bo na pewno nie z jedzenia. Pewnie z energetyków. Fajny był ten długi weekend i pod względem jedzenia i aktywności. Szkoda tylko że ja nie widzę zmian w ciele i samopoczuciu. Jedynie mi przykro jak inni cieszą się lodami czy innymi przekąskami a ja sama sobie zabraniam.

Piszę ten post 2.05 bo wczoraj już nie miałam siły. Bardzo duża aktywność, dobry dzień 600 kcal ale wewnątrz duży smutek że nie mogę zjeść... że nie mogę zjeść tej kanapki o której marzę w górach, batonie żelkach które jedzą inni. Ja nigdy nie będę chuda, tragicznie też się czuje w swoim ciele, strasznie grubo... Oby dzisiejszy dzień okazał się trochę lepszym choć wiem że nawet jak zjem to nie będę "szczęśliwa" bo przecież wyrzuty sumienia i poczucie grubości mnie wykończy

Znikam na trochę jeśli chodzi o dodawanie postów bo czeka mnie trzy dni w dziczy gdzie być może nie będę mieć internetu... Nie ustaje w walce o 55kg. Najgorzej że jestem przed okresem ale muszę jakoś dać radę.

Dziś 300 kcal i więcej nie zjem. Na razie ustaliłam sobie limit 500kcal i mam nadzieję że uda mi się go trzymać...

Dziś 0 kcal. Chyba ze złości do siebie, chyba z bezsilność ale tak mi najłatwiej. Najłatwiej mi po prostu nie być w limicie bo wtedy nie myślę o jedzeniu nie fantazjuje jak wiem że nie mogę danego dnia zjeść nic. Na razie nie będę się ważyć i pisać co planuje bo sama nie wiem. Wszystko wyjdzie w trakcie.

Nie poddam się. Nie poddam się i będę robić wszystko by osiągnąć 55kg choćby po trupach. Może postów będzie mniej ale za to przyjdę do was z pięknym zdjęciem wagi 55kg. Tak sobie obiecałam i dopne swego.

Zostało 10 dni do wyjazdu rodzinnego. Chciałabym ważyć 55kg ale chyba jednak nie jest to możliwe. Chyba że znowu bym zaczęła głodówkę 10 dni... Mieszam się co chce zrobić. W sensie nie było na niej tak ciężko a jak próbuję być na niskich limitach to jest strasznie ciężko bo uwielbiam jedzenie....

Waga niestety 58.2kg więc trochę się załamałam że jednak ta głodówka nie jest tak dobra w redukcji wagi ale z drugiej strony wiem że nie byłam w toalecie jeszcze dwa dni. Niestety zareagowałam w najgorszy możliwy sposób i się objadłam. Jutro zaczynam od nowa głodówkę bo tylko na niej mi dobrze idzie...

Dziś był średni dzień... Zjadłam aż 1000 kcal i boję się że jutro na wadze przez to też zobaczę więcej. Tak jak już pisałam ciężko mi się trzymać niskich limitów. Lepiej mi wychodzą zdecydowanie głodówki. Jeśli jutro na wadze będzie 58 kg to rozpoczynam kolejną głodówkę.

Szczerze totalnie nie pamiętam, 64 to najwyższa waga jaką miałam w tym roku...

Dziś ciężki dzień bo na owulację tak mnie bolał brzuch dramatycznie... Jeszcze zawsze wtedy jest duży... Zjadłam 800 kcal ale czuję się strasznie wielka... Nie wiem ile ważę i dowiem się dopiero w poniedziałek ale ufam że nie będzie więcej niż 58. Zakładam że po głodówce to i tak z kilogram w górę pójdzie... No nic nie ma co myśleć tylko trzeba się zważyć w poniedziałek i zdecydować co dalej...

Nie jestem z siebie zadowolona. Zjadłam 800 kcal. Wiedziałam że pewnie nie będę umiała utrzymać bardzo niskich limitów... To wszystko przez tą nieszczęsną kromkę chleba którą musiałam zjeść... Chyba jednak w weekend będzie po 800 kcal ale zobaczę... Już się boję poniedziałkowego ważenia...

Dziś jednak robię wychodzenie z głodówki, max 500 kcal. Decyzja taka bo musiałam zjeść kromkę chleba, wręcz zostałam zmuszona (nie pytajcie). Mam przygotowaną na dziś jednak zupkę @ciocia-pozarta wykorzystałam Twój pomysł. Nie mam w ogóle na chwilę obecną po tej kromce chleba myśli o jedzeniu więc jak na razie jest dobrze a bałam się co będzie jak cokolwiek zjem. Pieczywo kocham więc tym bardziej jestem z siebie dumna ze zero chęci na więcej. W sensie chęć zawsze mam ale kontrola wygrywa i dyscyplina po takim czasie głodówki.

Godzina 16:00 - zaliczam dzień bo wiem że i tak już nic nie zjem. Dziś nie było głodu, dziś nawet nie chciałam nic jeść... Ciekawe jak będzie dalej bo przyznam szczerze że jak nie czuję głodu to chciałbym to ciągnąć dłużej póki nie zobaczę 54kg ale nie mogę tego zrobić swojemu układu pokarmowemu i może spróbuję w sobotę i w niedzielę jakąś małą porcje jedzenia. Boję się tylko tego że wtedy załączy się głód... A nie chce tego, dobrze mi z tym że go nie czuję...