Dziś było trudniej niż wczoraj ale pomogła coca cola zero. Jeszcze 6 dni ale dziś czuje tą moc że może się udać.

Zaliczone. Nie zjadłam nic.

Zostało 8 dni do mojego pójścia do szpitala i nie chce ważyć tyle co teraz ważę bo będzie mi wstyd stanąć na wadze. Koniec z jedzeniem. Koniec. Kiedyś udała mi się głodówka to i teraz się uda. Najgorsze będą pierwsze trzy dni ale trudno. Muszę dać radę.

Dziś 1200 kcal ale miałam też ogromną aktywność więc mam nadzieję że dużo spaliłam. W poniedziałek ważenie i sprawdzenie czy ma to sens.

Dziś też 600 kcal, najgorzej że waga ani drgnie ale mam nadzieję że to przez upał...

Zjedzone 600 kcal, dzień w miarę chociaż ciężko mi zaakceptować to że zostało mi tylko 13 dni a tak dużo muszę schudnąć... Nie wiem czy się uda i ile teraz ważę ale muszę osiągnąć to co chce...

Dziś 500 kcal, dzień nawet w miarę, woda z cytryną pomaga mi jakoś wytrzymać na tym limicie.

Wczoraj nie miałam siły pisać posta więc robię to dziś. Wczorajszy bilans 0. Przez te upały w ogóle nie chciało mi się jeść.

Razem: 500 kcal

W głowie tylko jedno ostatnio gra... "Czemu nie mogę być normalna"... Marzę o wyjściu w góry gdzie będę mieć siłę, gdzie będę mogła zjeść kanapkę, batona, marzę o piknikach, wyjazdach do rodziny gdzie nie boje się jedzenia, marzę o wyjściach do kina czy restauracjach gdzie mogę zjeść... Jestem wykończona jest bo druga strona krzyczy ty już nie umiesz być normalna... Inaczej będą napady...

Padam na twarz, wczoraj i dziś bardzo duża aktywność. W sobotę zjadłam 800kcal a dziś myślę że będzie maksymalnie 1100. Właśnie wracam do domu po 50km rowerem. Nie wiem skąd ja biorę siły na to bo na pewno nie z jedzenia. Pewnie z energetyków. Fajny był ten długi weekend i pod względem jedzenia i aktywności. Szkoda tylko że ja nie widzę zmian w ciele i samopoczuciu. Jedynie mi przykro jak inni cieszą się lodami czy innymi przekąskami a ja sama sobie zabraniam.

Piszę ten post 2.05 bo wczoraj już nie miałam siły. Bardzo duża aktywność, dobry dzień 600 kcal ale wewnątrz duży smutek że nie mogę zjeść... że nie mogę zjeść tej kanapki o której marzę w górach, batonie żelkach które jedzą inni. Ja nigdy nie będę chuda, tragicznie też się czuje w swoim ciele, strasznie grubo... Oby dzisiejszy dzień okazał się trochę lepszym choć wiem że nawet jak zjem to nie będę "szczęśliwa" bo przecież wyrzuty sumienia i poczucie grubości mnie wykończy

Znikam na trochę jeśli chodzi o dodawanie postów bo czeka mnie trzy dni w dziczy gdzie być może nie będę mieć internetu... Nie ustaje w walce o 55kg. Najgorzej że jestem przed okresem ale muszę jakoś dać radę.

Dziś 300 kcal i więcej nie zjem. Na razie ustaliłam sobie limit 500kcal i mam nadzieję że uda mi się go trzymać...