çıplak ayaklar

Seni seviyorum ama sırtımı kapıya dönüp uyuyamam. Seninle uyurken binbir terör kopuyor içimde. Beni sev, benden bunu isteme. Seni seviyorum ama sevmediğim o ayda sevmediğim o şehre geri döneceğim. Biliyorum o şehir de beni sevmiyor ama biz birbirimize aidiz. Lütfen girme aramıza, seni seviyorum. Seni seviyorum ama bunu sana söylemeyeceğim. Bir araba bagajında dizlerim karnımda ve ellerim dizlerimde, kafan dizlerimde elin elimde. Sol yanağımı öptün ve sonra ağzımı, ama bunu sana söylemeyeceğim. Coğrafyamın gelişmesini bekleyeceğim. Seni seviyorum ama birkaç ufak korkum var. Belki bir gün ağzımdan laf alman hiç şaşırtıcı olmayacak ve her söylediğimi bileceksin. Belki "bi tane daha?" dediğimi hatırlayıp kendinle ve benimle dalga geçeceksin. Seni seviyorum ama güzel olan her şeyin bir bitişi var. Seni seviyorum ama gideceğimiz yerler sınırlı. Bana geliyorsun ve adalar var. Kaç ada var ki bizi bekleyen? Belki farklı kıtalar ve bir gün bizi isteyen her yer bitecek. Bu gezme tutkusunu seviyorum, bu gezme tutkuna aşığım. Peki gezecek yer olmadığında nereye gideceğiz? Herkesin bir eve ihtiyacı var.

Kapılardan korkarım. Açık havadan da. Ve dokunulmaktan da korkarım. Beni iyi edebilecek misin? Uzun hikayeleri sevmezsin ve dokunulmayı da, kalabalığı sevmeyiz ve dokunulmayı da, seni iyi edebilecek miyim? Kapıyı kapatırsın ve ışıkları da, bana geldikçe senden korkuyorum ama gel. Aklım çıkıyor bir şeyler yanlış gidecek diye, aklın çıkıyor bir şeyler yanlış diye. Tek beden olmayı denemedik korkudan, kötü giderse iyi olamayız diye. Kolunu oynatıyorsun, ayağımı çekiyorum. Saçım suratına geldi mi? Beni sevmesen de böyle bir olur muydun benimle? Sırtımı kapıya dönersem uyuyamam. Sırtını kapıya dönersen uyuyamazsın. Yatak ufak. Şimdi senden korkuyorum. Saat ikiydi üçe sarkıyor ve dört takip ediyor, kafamızda binlerce senaryoyla uyuyamıyoruz ve gün doğarken allah kahretsin. Ben sırtımı kapıya döndüm bir olmak için, geldin ve gideni aratmadın. Kapıları seninle severim.