Ημέρα Σάββατο. Ένα συνηθισμένο Σάββατο για μερικούς.Για εμένα ήταν ξεχωριστό. Ήταν πρώτη φορά που με φίλησες,που γίναμε ένα. Όλα έμοιαζαν τόσο όμορφα εκείνη την ημέρα. Ίσως να σου πέρασε αδιάφορο, ίσως και όχι, αλλά την ημέρα εκείνη, το φεγγάρι ήταν το ομορφότερο που είχα δει ποτέ μου. Σου το έδειχνα και εσύ γελούσες με τον ενθουσιασμό μου. Μου έλεγες ένα απλό φεγγάρι είναι. Δεν ήταν ένα απλό φεγγάρι. Ήταν το ομορφότερο φεγγάρι που είδαμε μαζί και αυτό που το έκανε ξεχωριστό ήσουν εσύ. Η παρουσία σου και μόνο ομόρφαινε την παραλία και μέσα σε δεκάδες φωνές ξεχώριζα την δική σου. Και εσύ να με κοιτάς στα μάτια. Κάθε ώρα μαζί σου έμοιαζε με δευτερόλεπτα. Ο έρωτας βλέπετε, σε κάνει να τα βλέπεις όλα λίγο πιο όμορφα, να εκτιμάς την αξία τους και να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή με τον άνθρωπο σου. Μου υποσχέθηκες ότι δεν θα με αφήσεις ποτέ μόνη μου και ότι πάντα θα είσαι κοντά μου, έστω και φίλος. Που είσαι τώρα όμως; Τώρα που το φεγγάρι δεν είναι όμορφο και πνίγομαι στην μαυρίλα του ουρανού. Τελικά ίσως- μπορεί και όχι- όλα αυτά τα ουτοπικά πράγματα να είναι απλά λέξεις. Το μόνο που κατάλαβα, λοιπόν, είναι ότι όσο δένεσαι με τον άλλο τόσο πιο δυνατά πέφτεις από τον ουρανό όταν φεύγει. Η πόσο μάλλον όταν συνειδητοποιείς την απώλεια του.

Και πόσο ήθελα να καθόμαστε μαζί σε αυτή τη θέα μέχρι να ξημερώσει, συζητώντας οτιδήποτε μας περνά από το μυαλό αγκαλιά, όπως κάναμε πάντα. Μα εσύ επέλεξες να κρυφτείς για ακόμη μια φορά πίσω από τις φτηνές σου δικαιολογίες και να με αφήσεις να βασανίζομαι σκεπτόμενη πως έχω κάνει κάτι λάθος ή πως δεν είμαι αρκετή για εσένα, ενώ στην πραγματικότητα σου έδωσα ότι είχα και δεν είχα και σε αγαπούσα περισσότερο από τον ίδιο μου τον εαυτό. Κι εσύ για άλλη μια φορά με απογοήτευσες( όπως έχεις μάθει να κάνεις τον τελευταίο καιρό έτσι και αλλιώς). Ελπίζω κάποτε να μπορέσω να σε αφήσω πίσω- εσένα και το μεγαλύτερο κομμάτι του εαυτού μου, που με έκανες να λατρέψω και να αποδεχτώ- κι εσύ να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις την κακία σου, την δειλία σου, τον εγωισμό σου και το χειρότερο μέρος του εαυτού σου- σε ασχημαίνει ως άνθρωπο ρε γαμωτο .