Bos
Onder mijn voeten de onvermijdelijke dood.
De zon streelt nog even mijn gezicht.
Het bos voelt mijn kwetsbaar bloot.
Hier dansen het donker en licht.
Liefdevol offer van bomen.
Ik omarm de zomer die sterft.
Mijn blote voeten raken dromen
Van nieuw leven in de grond gekerft.
Een zachte streling van de wind op mijn huid.
Het weemoedige afscheid is daar.
Ik kijk in verlangen al weer uit.
Naar jouw wedergeboorte in het voorjaar.
©The Dutchess 1975












