Tanrılar Kitap İstiyor

Kafamın içerisine bir bomba bırakıp kaçtı. Bilmiyor ki biz daha önce de patladık, bazı parçalarımızı terk ettik ıssız köşelerde. Düşüncelerimiz bir kez daha yapışsa duvarlara ya da kaybolsa karanlıkta, dönüp sayar mıyız eksik kalanları? Yasamak, biraz da eksile eksile mümkün, biraz da yitire yitire...

Saat 4. Tüm günaydınlar bilinmeyen bir gezegene gitmiş. Bizse 'iyi geceler'in yalnızca 'geceler' kısmında sıkışmış kalmışız. İyi olan hiçbir şey yok.

Uyuyamıyor ama tam anlamıyla uyanamıyoruz da. Kafamızın içerisinde kurt var. Kaçacak yer yok. Yedi tüm düşüncelerimizi. Gelecek bin türlü haliyle bize kendini gösteriyor ve biz çoğunda kaybeden oluyoruz. Milyonda bir ihtimalimiz bize rüya olsun, ulaşsın. Gerçekliğini dileyemeyecek kadar batmışız. Uyuyalım dostlar... Bir ihtimal olarak, gülümseyerek uyuyalım.

Bir üniversite daha mı okusam, dil eğitimi mi alsam yoksa intihar mı etsem bilemediğim bir dönemdeyim.

Kötüyüz, mutsuzuz ama devam ediyoruz. Hayat da bizi her seferinde daha pişman etmeye devam ediyor.