Özge

Onlar ki esirgemezler gönül uçlarını sizden Doğacak çocuklarınıza bakarlar Bacaklarının arasında yoğurur sizleri ve titreyişlerinize şahittir.

Ağlamanızı belki görmüştür ya da görmemiş Ama titretmiştir sizi ve siz, yalnızca kendinizi bıraktığınızı zannedersiniz. Ağlamayanlar, ağlamış kadar olurlar iç içeyken, fark etmeden.

Uzun bir yolculuktan sonraydı Seni tanıma sevgilisiyle tanışmak. Vagonların altında kır çiçekleri, Üstünde de kiremit rengi kelebekler vardı. Biliyorum, her zaman çarpan- anlatıcı bir kalbin de vardı… Bembeyaz karla kaplı salıncağın üstünde seni bekler duran çocuksu kızıllığa. Biliyorum,şimdilerde büyük -kocaman yürüyen bir adam başın var. Ama işte inciler çoktan dağıldı… Ve vedalar esiyor başımın maviliğinde… İnanır mısın hepimiz aşıktık geceye, Acı bir gülümse dahi kondururduk O bayağı kuzgunsu loşluğa. Yağmurdu… bizi şekerli bir şey yapan… Hadi inkar etme-söyle, Sende de vardı bu aşk? Mesela, bu sessizlik sana hiç gelmemeliydi de… Uzun bir yolculuktan sonraydı Seni tanıma sevgilisiyle tanışmak de. Ve ekle: vagonların altında kır çiçekleri, Üstünde de kiremit rengi kelebekler hala yaşıyordur de… Tutup elimden ,gidelim de n'olur… Hala işe yarar bir kadın -bir de erkek kalbimiz mevcuttur de. Veda için hazır değiliz de. Ve ekle: İstanbul yalnızca kanatları oldukça uçabilirdi de … Böyle daha güzelsin de, N'olur konuş artık bu güneşle… O, hiçbir mevsimi yalnız bırakmamıştır de… Bizi mi bırakacak de… Ve ekle: milyonlarca kez seni seviyorum de… N'olur, yeşeren bir ekin tarlası gibi, Maviliğimiz denizdendi de… Muhabbeti bağla,çalıntı değildik de!

Swarmed. #bts on a fun video shoot with some friendly sea pigeons. :)

Bu dünyadan göçmeden

Bir tek seni sevmek çok değil."

Çanakkale zaferinin 105. Yılını yürekten kutluyorum.

‘’Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.’’

Köroğlu Gazetesi'nin 24 Teşrinievvel (Ekim) 1928 tarihli sayısından: