kizima little people almaya calisiyorum, hani yilbasi hediyesi olsun ve gelisim icin de iyiymis diye yorumlar okudum sayfalarca, ama turkiyede yok o genis guzel setlerden. ona buna ay yaninda alip da getirir misin denecek gibi de degil, kocaman, kendim bile tasiyamadim. neyse nerede bulurum diye bakiniyorum gecenin bir yarisi. facebook marketplacede de bulamadiktan sonra, tesaduf ilkokul hocamin bir postuyla profiline girip gezinmeye basladim. galiba fethiyede yasiyor artik, emin degilim, eylulde de istanbula ziyarete gelmis. dalamana donerken de havaalanindan post atmis, altina arkadaslari yorumlar yapmislar. onlardan birine verdigi cevapla hocamin, kafamda bir aydinlanma oldu ve galiba neden omrum boyunca surekli uzun ve devrik cumleler kurdugumu anladim. cunku ondan ogrenmisim. yazmis yazmis, virgul koyup, umarim ve nokta seklinde bitirmis cumlesini. umarimi virgulle ayirip cumle sonuna kim koyar normal sartlarda. kac kisi koyar. neyse bu kucuk gulumsemeden sonra heyecanlanip gezinmeye devam ettim. birkac tane daha bilmedigim sey ogrendim, sonra da bir kucuk hikayeye denk geldim. rifat ilgaz ve sinif isimli siir kitabiyla, onun mahkeme sureciyle alakaliydi. a ben okumadim ki diye dusunup, hemen nadir kitaba girdim, arastiriyorum. birinci baskilari almadim. uc bucuk milyar filandi. ama kitabevi daha yakin bir zamanda yeniden orijinal kapagiyla basmis, onu sepetime attim. sonra onume hababam siniflari cikti, canim hababam sinifi. masa kadar kalin ve sari kahve gibi olan kapakli olani vardi bende, asinmisti okunmaktan. neyse bakarken bakarken, 12 fasikul birden gibi yazimlara denk geldim. ne fasikulu yahu, bak bundan da haberim yok. sonra google vesaire derken ogrendim ki ilk once dolmus dergisinde cikmis, sonra kendi basina fasikul fasikul cikmis, derken kitap oluvermis. sepetimde sonra derginin o ilk olanlari da icinde barindiran birkac sayisi, bir tane ciltlenmis tum fasikuller, bir de bes liralik yeni basim sinif kitabi durur oldular beraberce. neyse gece bir bucukta yaptigim milyarlik kitap alisverisi bir yana, insan ilkokul ogretmeninden otuz sene sonra da dolayli olarak bir seyler ogrenmeye devam edebiliyormus bak meger demek icin gelip bu kadar yazdim. cok guzel bir gece oldu benim icin, iyi ki hemen uyumamisim. simdi kizimin mozart playlistini kapatip, biraz gulumseyerek kucuk yuzune bakip, sonra sevgilimi opup, uyuyacagim. bu gunumuze sukur. hocamin bir sonraki istanbul seyahati yakin zamanda olur da gorusuruz umuyorum. canim moda ilkokulu, canim zeliha hocam.
