เด็กขายมาลัย
เที่ยงวันนี้ไปกินสุดยอดซุปกระดูกนิมมาน เจอกับเด็กขายมาลัยที่วันนี้โตเป็นสาวแล้ว น้องพูดเก่งทุกคราวที่เจอกันก็คุยเหมือนเพื่อน เพราะส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ซื้อหรอก พูดคุยกันปกติแบบที่เอื้ออาทรต่อกันมากกว่า ตอนนี้น้องทำงานบริษัทห้องเย็น เก็บเงินปีหน้าจะเรียนหนังสือที่ม.ราชภัฏเชียงใหม่ สู้ๆไปเลย น้องซื้อมาม่าผัดเอาไปกินที่สนง. ตอนเดินผ่านยังพูดติดขำๆ ว่ากินมาม่าทุกวันเลย เพราะเราถามไปว่า กินอะไร กินข้าวผัดหรือเปล่า? น้องถามถึงพี่ผู้หญิงในที่นี่หมายถึง ถิง เพราะเราชอบชวนน้องเขาคุย ไม่ได้เล่าอะไรมาก บอกแค่ว่าไม่ได้มาด้วยกัน พอตอบว่าปั่นจักรยานมาหลังน้องถามว่ามาจากไหน ก็เริ่มทักเลย ก็ว่าพี่ดูเหนื่อยๆ เพลียๆ 555 แก้ลำทันที ปั่นไม่ค่อยเหนื่อย( ถ้าไม่เร่งจังหวะมาก) แต่เพลียเพราะนอนน้อยไป นับถือ นับถือ ทำงานเก็บเงินเรียน กินมาม่า มองเห็นความอ่อนล้ำของคนได้ชัดเจน
