Simurg yolculuktur, yeniden doğuştur. Yeniden doğmaya yolculuktur.  “Altın olan her şey parlamaz,

 Her gezgin yitirmemiştir yolunu, 

Gücü olan yaşlı kolay kolay solmaz, 

Derindeki kök atlatır donu. 

Küllerden bir ateş dirilecek, 

Bir ışık fırlayacak gölgelerden, 

Kırılan kılıç yenilenecek, 

Şimdi taçsız olan, kral olacak yeniden.” Yüzüklerin Efendisi - J. R. R. Tolkien

https://31.media.tumblr.com/69586daf45318116bd008787097bc3e5/tumblr_nbjp7iVILf1s5vxplo1_1280.jpg

Son günlerde aklıma takılan, uykularımı kaçıran bir düşüncem var.

Günümüz genç kuşağının hepsi gezgin olmak , yolda olmak istiyor.

Kapitalist sistemin çarklarına küfrediyor , sabah 9 akşam 5 işlerini lanetliyor, hayatta ne yapmak istedikleri bulamamanın üstlerine yüklediği sorumlulukla kambur somurtuk oturuyor ayrıca.

Bende bu insanoğullarından biriyim. Yollara düşmediğim zamanlarda ya yollara düşmenin hayalini kuruyorum ya da yollara düşenlerin hayatlarını stalklıyorum. Hayatımı hepiniz gibi boş ve anlamlandırılmamış buluyorum. “Kurtuluş yurt dışında” diyorum ama bir kıta üzerinde bile karar kılmış değilim. İki kendim gibi bakışları ufka sabitlenmiş arkadaş bulunca “buralardan gitmek lazım” diyorum. “insanlar ömrünü masa başında geçiriyor ıyy diyorum.” tumblr’ da üstüne kocaman LET’S GO yazılmış ağaçlı yol fotoğrafları likelıyorum. Facebook’da 34 saniyede tüm dünyayı gezen adam videolarını paylaşıyorum. Instagram’da her yerlerde olan arkadaşlarıma bakıp “oha ya insanlar heryerlerde” diyorum. Televizyonda yolları arşınlayan gıcır gıcır araba reklamlarını izliyorum. Sinemada hollywood’un altına attığı bütün On the road ları, Before Sunrise ları, son hız giden arabada vücudunun 3/2 ‘sini tavanından çıkarmadan mutluluğu bulamayan kızları izliyorum.

sabahın köründe kalkıyor serviste kır saçlı amcalara günaydın beyler diyor yemekhanede fiş verip yemek alıyorum.ben memuriyete adım attığımın farkına sosyal paylaşım sitelerinin melül melül bana bakışlarıyla anladım. sarstım kendimi titreyerek kendime geldim.