#yleoba

სადებიუტო ყლეობის დაწერა ცოტა დამიგვიანდა. არადა ნუმერო ცეროში ვიმუქრებოდი ხვალვე დავწერთქვა. დაგვიანება ქვემოთხსენებულმა La Petite Princesse-მა გამოიწვია, რომელმაც კიდევ ერთხელ გააღვივა სრულიად უსაფუძვლო იმედები ჩემში და ამით კიდევ უფრო მძიმე დარტყმა მომაყენა. როდესაც შენი ავტობუსი 20 წუთის შემდეგ მოვა და როგორც ყოველთვის ძღნერ ხასიათზე ხარ, ისღა დაგრჩენია სახლამდე ფეხით იარო და ამა სოფლის ამაოებაზედ იფიქრო. ხოდა გუშინ მეც ასე მოვიქეცი. ბოლოს კი საკუთარი თავი შუაღამისას ერთ-ერთ პარკში სკამზე მწოლიარე აღმოვაჩინე, ცრემლებამდე მისული. ჩემს თავს ვუთხარი: Big boys don’t cry-მეთქი და წამოვედი.

იმ იდიოტკამ რომელიც ქვემოთაც და ზემოთაც უკვე მიხსენებია, უბრალოდ მითხრა არ მინდა შენთან მსგავსი ურთიერთობაო და ასე გამიშვა ხუიზე. არადა მე ის მართლა მიყვარს, თუ მიყვარდა. უფრო მინდოდა მამენტ. არადა ყველაფერი ისე იდეალურად გვქონდა, ისე კარგად ვჯდებოდით ერთმანეთის ხასიათებსა და გემოვნებებში, როგორც ფაზლის ორი ნაჭერი, მაგრამ... იეხ მოკლედ ყლიეობაა ყველაფერი რია...

როცა ხედავ როგორ კარგად აქვთ შენს ‘მეგობრებს’, თუ გარშემომყოფებს ცხოვრება, პირადი თუ საჯარო, მოწყობილი და ხედავ რომ შენც წესით მათზე არაფრით ნაკლები არ ხარ და პირიქით რაღაცებში ჯობნი კიდევაც და შენი ცხოვრება აბსოლუტურად ცარიელია, უდიდესი უსამართლობის განცდა გაქვს. უსამართლობის და სასოწარკვეთის.

თავს მოიკლავდა კაცი, მაგრამ საქმეც ის არის რომ მაგის ტრაკიც არ გაქვს.

ამ სამყაროში იმისთვის ვიბადებით რომ გვქონდეს ‘სიყვარული’ და სექსი. რაც შეიძლება ბევრი და მრავალფეროვანი. ყველაფერი დანარჩენი ნაგავია. ნაგავი, რომელსაც კულტურა, რელიგია, პოლიტიკა, ეკონომიკა, სოციალური პირობები, დემოგრაფია და ა.შ. თავს გვახვევს.

როცა ამას ხვდები და არაფრის გაკეთება არ შეგიძლია იმისთვის რომ სიყვარული (თუნდაც ბრჭყალებში) და სექსი გქონდეს, ცუდადაა შენი საქმე. ამას ხვდება ‘პატარა პრინცესა’ მაგრამ იმ თავსმოხვეულ სირობებში კომფორტულად ყოფნას ამჯობინებს. ჯანდაბამდე გზაც ჰქონია, მამენტ. მაგრამ ასე მარტივად ვერ ვნებდები ხოლმე და ეგაა პრობლემა. ალბათ, საჭიროა რომ ვინმე შემცვლელი გამოუჩნდეს და ეგრევე გავაჯმეინებ ჩემი თავიდან, ისედაც სლიშკამ დიდი დრო დავუთმე. ხო, დროზე გამახსენდა, ამასობაში ვკარგავ იმ წლებს როცა ყველაზე მეტი სექსი და ურთიერთობა უნდა მქონდეს. საქართველოს დედა რო მოვტყან თორე დას. ევროპაში ხალხი 14 წლიდან იწყებს ცხოვრებას და მე ჯერაც არ დამიწყია, მამენტ.

ოხ პრინცესადხსენებულო როგორ მაბრაზებ ხანდახან.