#yam.

Para lang may mababalikan at mababasa ako pag naaalala ko na may tumblr ako, life update:

I got Married!

To commemorate lahat ng post ko nung M.U. (Mutual Understanding) palang kami nung 2011 to 2012, pati narin yung update ko nung naghiwalay kami pag ka-college niya, up to muling nagkita, at naging M.U. ulit (Magulong Usapan), hanggang sa naging kami na officially (at ulit) at ngayon nagpakasal na!

I did not expect na dadating ako sa ganitong moment ng life ko. Lagi ko blina-blog dito sa tumblr at even iniiyak during our walwal days ay bakit hindi ako nagkaka-lovelife, kung may problema ba sakin at mahirap ba ako mahalin. Yun pala kelangan ko lang maghintay ng sooobrang tagal at maging patient kasi darating talaga. Thankfully walang spoiler at naghintay talaga ako! As a girly na walang pasensya sa mundo, ang amazing na nagawa ko hindi magmadali. One of the best decision I have ever made. Ngayon, isa narin siya sa best decision ko.

Masasabi ko na this is a love story na I would love to tell my children at I hope a love story my children will get to tell my grandchildren.

Took a while, pero mula M.U. lang nung highschool to minimal kamustahan here and there lang, to after 10 years nagkita ulit at (putangina) complicated na 4 months, kami na rin.

Everything feels new. Ibang Ying and Maio na, very adult and mature. Lots of communication, kisses, harot, katangahan, and more. I love na I can be myself around him hindi gaya noon na pa-cute pa kasi takot na mag iba tingin. Ngayon, I can be weird, with him. Hihi.

hindi na kami nagkasama this past few days and i really really miss him. kasalanan ko rin naman, e. kapag magkasama kami, magphophone lang ako. paglumalapit siya, iniiwisan ko rin. 

Hindi pa nga siya nawawala pero parang wala na siya. na-hurt lang ako kasi kahit sabihin niyang hinahanap niya ako hindi ko magawang ma-appreciate. simple lang, kasi hindi ko nakikita sakanya na gusto niya talagang hinahanap ako. nakikita ko sakanya na pagod na siya sakin.

ito ang rinereklamo ng Marilag. halos ata lahat ng tao ito ang ginagawang status nila sa Facebook, twitter, y!m, kahit saan.

Ako? nanahimik lang sa isang tabi. Ayoko muna atupagin ang March. Di ko muna pinapansin yan. Sabi nga niya, "...Hindi ko pa yan pinapansin..." So, hindi ko rin muna pinansin. Syempre, gusto ko rin siyang sulitin. HAHA~ OO, gusto ko pa siyang makasama ng MATAGAL. pero, waepek parin kahit hindi ko isipin ang March, mabilis parin ang oras. Ang saklap lang, e. Parang pinagkakait samin yung oras. 

Gustong-gusto ko pa siya makasama ng matagal. I swear, PROMISE, siya na ang last ko. Hindi na ako magmamahal ng iba pagkatapos niya. Ayoko na kasi ng iniiwan. PLEASE? Pwede pakibagalan niyo po muna? Grabe, nagmamakaawa ako. KAHIT ITO NA LANG YUNG CHRISTMAS GIFT NIYO SAKIN. Pakibagalan lang po yung ORAS. 

Ang hirap niyang pakawalan, e. Lalo na't hindi siya naging akin. Ang mga taong hindi naging akin pa man din ang mahirap pakawalan. Kasi naman po, e. Bat binibigay niyo sakin yung mga lalakeng malapit na akong iwan? Anong problema sakin?  

Iba 'tong lalakeng 'to, ha? Grabe lang ang binigay ko sakanya. Ibang- iba. Kahit ako, hindi ako makapaniwala, e. Iba ugali ko sakanya. Yfn gusto ko narin grumaduate dahil lang sakanya. WAH. di ko alam talaga nangyayari sakin. SHENSHA. Mahal ko lang talaga yung tao, e.

Yam: Yam, okay lang ba sayo kung umiinom ako?

nakakaawa yung taong hindi napagbibigyan sa gusto niya. Sabihin na nating minsan lang siya humiling, hindi pa mapagbigyan. 

Ako nga kasi yung taong selfish at hindi marunong makiramdam ng nararamdaman ng isang tao. Ako yung tao na iniisip lang ang sarili. 

Gusto ko mangyari ang dapat mangyari. Gusto ko pagbigyan siya pero may pumipigil. Ang alam ko lang na pumipigil sakin ay yung ayokong masabihan nanaman ako ng malandi. ayokong pagchismisan ako ng ganon. Syempre, nakakabastos yon sa parte ko at nakakahiya. Pero gusto ko talagang pagbigyan ang gusto ng taong mahal ko. Sino ba naman ang may ayaw kung ang mahal mo humihiling non? Gusto ko rin non, e! ._.