#winistumbling

kanina, after a very long time, nakapagbonding ulit kami. supposed to be magchi-chill lang sa bar but turned out to be a maraclara-ending laitan and tawanan slash pictorial-kuno moments. ang saya lang.

isang bahay lang ang lagi naming pinupuntahan namin tuwing maiisipan naming magbonding. bahay nila Jowina yon. lagi kasi kaming welcome dun. almost anytime. pwedeng pwedeng tumambay o magovernight kung gusto namin, basta nasa bahay si Win, oks yan :)

yung feeling na kahit hindi mo bahay yun, pwedeng pwede kang humilata sa sahig. pwedeng pwede kang tumwa ng malakas, magmura, mang-okray, magdrama, magtopak. ang sarap eh.

para kaming magkakapatid. more like magkakapamilya.

lalaitin ang isa't isa pero sa huli, yayakapin ka at sasabihing "mahal kita".

ganyan kami. kaya mahal ko sila.

WHOO SARAP. nakakamiss yung ganito.

2pm, nagmeet kami ng bitch kong friend para sabay na kaming pumunta sa bahay ng isa namin kapatid (HS Bestfriend).

then yun. pictorial to the max sila. kasama ang aking mga tinda sa aming negosyo.

then dapat uuwi ako by 830pm. pero ang mahal kong mga bitch ay naconvince akong mag-overnight. so tinext ko naman ang mga magulang ko. walang reply=understood. pwede. HAHA!

and yeah. ang saya magreminisce kasama sila :) magremisce at magsasasayaw sa gitna ng kalsada ng walang hiya hiya. magreminisce nung mga katarantaduhan namin noon. magreminisce mga katangahan at yung mga panahong nawalan kami ng taste sa pag-ibig. HAHAHA! HIGH SCHOOL life talaga.

wish our other bitches were here.

yun lang.