#weidegang

Afgelopen donderdag voelde ik me als een koe die voor het eerst de wei in mag. Je kent het fenomeen vast wel; als de lente begint springen de wit-zwarte melkfabrieken in het rond als een stel Harlem Shakers. Ze ruiken de geuren van buiten, voelen de aarde tussen hun hoefgroeven en hebben zin in het koeienleven- tenminste, dat stel ik me er dan bij voor.

Mijn weidegang hield in dat ik voor het eerst in twee maanden mijn hardloopschoenen aantrok, diep ademhaalde en voorzichtig mijn lichaam in beweging bracht, toen dat pijnloos ging slaakte ik een loei van verlichting. Eindelijk geen last meer van een of ander spiertje dat me al twee maanden op stal had gehouden. Breed glimlachend liep ik door park en straat, over plein en gracht en het liefst zou ik doorlopen - door tot de nacht. Dit rijmsel wordt mede mogelijk gemaakt door Mick’s Rijmwoordenboek - voor rijmwerk op maat!

Ik kan me voorstellen dat een rondje hardlopen door de stad niet heel bijzonder klinkt maar bij mij ligt dat anders; ik werd voor het eerst verliefd tijdens het hardlopen. Ik zag een keer een meisje uit de parallelklas van mijn school tijdens het lopen. De volgende keren betrapte ik mezelf erop dat ik sindsdien altijd een rondje liep dat langskwam bij de plek waar ik haar voor het eerst gezien had. Met elke stap werd ik zekerder van mijn zaak: de volgende keer dat ik haar zag zou ik haar mijn liefde op grootse wijze verklaren. Om elke keer met een mond vol tanden en een schaapachtig gezicht te staren totdat ze uit het zicht verdween… Hoewel mijn eerste kus niet tijdens het hardlopen was, liep ik de weken daarna wel hard - door de wolken welteverstaan.

Wat is de link tussen hardlopen en brood? Brood smaakt nóg lekkerder als je terugkomt van een run en hardlopen is nóg leuker als je weet dat er een dampend brood op je wacht als je terug komt! Het recept voor dit brood komt - heel toepasselijk- uit ‘het hardloperskookboek’ en is echt super super simpel te maken en enorm lekker, er staat expliciet bij dat het ook geschikt is voor niet-hardlopers.

Trust me, zelfs jij gaat wel een rondje lopen als je weet dat er een plak bananen-mueslibrood op je ligt te wachten als je terugkomt. Daarnaast  zijn de bananen deze week in de BONUS dus is dit ook nog eens een hyperactuele blog. 

Afgelopen donderdag had ik voor ik de deur uit ging alles klaar gemaakt en het cakeblik met bananen-mueslibrood in de oven gezet. Met elke stap begon ik meer te watertanden en toen ik mijn straat inliep dacht ik de heerlijke geuren al te ruiken. Toen ik de praatgrage buurvrouw aan zag komen, liep ik strategisch over de andere stoep langs haar heen; ik wilde geen verbrand brood riskeren omdat zij me op de hoogte moest stellen van het reilen en zeilen van haar 4 katten en twee kamerplanten. Hijgend stak ik de sleutel in het slot, bestormde de trappen en smeet de keukendeur open… om geen broodgeur te ruiken?!

Mijn oven heeft twee knopjes, en trekt zich bijzonder weinig aan van incapabele bakkers die alleen de temperatuurregelaar open draaien. Gelukkig genoot ik een half uur later dan gepland alsnog van een heerlijke plak Bananen-mueslibrood.

Dit recept leent zich ontzettend goed voor eigen initiatief. De basis is cake-achtig; je kunt het naar believen uitbreiden; voeg rozijnen toe als je iemand bent die de krenten in de pap het neusje van de zalm vindt. Zijn walnoten meer een kolfje naar jou hand? Mik ze erin! Je kunt gelijk je oven voorverwarmen tot 180 graden. Meng 50 gram havermout, met 50 gram muesli, met 50 gram suiker of honing, 1,5 dl yoghurt, 3 rijpe geprakte bananen en twee geklutste eieren. Aan dit mengsel kun je eigen ingrediënten toevoegen. Voorbeelden: rozijnen, gedroogd fruit, walnoten, pecannoten etc. In een andere kom meng je 100 gram volkorenbloem met een halve theelepel zout en 3 theelepels bakpoeder.

Vet een cakeblik in en meng het droge en het natte mengsel goed door elkaar. Schenk dit vervolgens in het cakeblik. Bak het vervolgens 30-35 minuten.