Dis kak om op 'n Sondag te verjaar
Die leser moet my eintlik hier ‘n bietjie verskoon. Dit was laasnaweek my verjaarsdag naweek gewees en eerlikwaar een van die slegstes wat ek kan onthou. Moet my asseblief nie verkeerd kry nie, vir my familie en vriende wat my welgewens het is ek oneindig dankbaar. Ek wens ek kon vir elkeen van julle gee wat julle verdien. Buiten dit, was die naweek ‘n sukkel. My depressie is besig om meeste aspekte van my lewe te begin oorheers. Met dit het ek ook besef ek het definitief oorboord gegaan met drink die naweek. Elke tree wat ek gevat het het ek nie gewonder oor hoe dankbaar ek was vir die goeie mense wat gekom het nie, maar gestres en bekommer oor die wat nie het nie. So het die vrae gekom, “Is ek geliefd? Is ek goed vir mense? Het mense my nodig? Het ek waarde?”. ‘n Paar mense het vir my uitgewys dat op die huidige oomblik is my lewe nogals “messy” en ek voel daardie beskrywing pas net so goed vir my kop en my kamer. Met al dit gesê, het ek hedink ‘n simpel gedig sal ‘n lekker skryfstukkie wees, so ek hoop julle geniet my klein Jammerfesie.
Dis kak om op ‘n Sondag te verjaar
Die wasgoed hoop op
En die skottels staan bot
Met vlieë wat lawaai
En motte om swaai
Die matte vol stof
En die beddens lê rof
Met hare wat koek
En stompies wat roek
Jy dans in die strate
En dans in die hoek
Jy kerm en huil
Soos jy jouself vloek
Die een wie jy bemin
Sit kyk hoe mooi vroue sing
En jou pelle mis uit
Op jou verjaarsdaglied sing
Dis kak om op Sondag te verjaar
Soos almal is jy ook moeg
Moet jy ook rus
Moet jy ook soek
Vir die laaste mooi woordjies
Voor Blou Maandag besoek
---------------
English translation
The reader has to excuse me here a bit. It was my birthday weekend last weekend and honestly one of the worst I can remember. Please don’t get me wrong, I am infinitely grateful to my family and friends who wished me well. I wish I could give each of you what you deserve. Apart from that, the weekend was a struggle. My depression is starting to dominate most aspects of my life. With that I also realized that I definitely went overboard with drinking this weekend. Every step I took I didn’t wonder about how grateful I was for the good people who came, but stressed and worried about those who didn’t. So the questions came, “Am I loved? Am I good to people? Do people need me? Do I have value?”. A few people pointed out to me that at the current moment my life is quite “messy” and I feel that description fits my head and my room just as well. With all that said, I thought a silly poem would be a nice piece of writing, so I hope you enjoy my little Pity Party.
Sunday birthdays are shit
The laundry piles up
And the dishes stack still
With flies all around
And moths flying down
The carpets full of dust
And the beds are rough
With hair that knots
And butts that smoke
You dance in the streets
And dance in the corner
You moan and cry
As you curse all over
The one you love
Sits to watch beautiful women sing
As your your friends miss out
On the happy birthday thing
Sunday birthdays are shit
Like everyone you're tired
You also need rest
You must also search
For some nice words
Before Blue Monday turns
