I just realized that, I am so used of being alone. Doing things alone, handling and taking care of stuff alone. Hindi ko inoobliga yung mga tao sa paligid ko. Pinababayaan ko lang madalas. I let my self suffer. I kept everything inside. Nahihiya ako na marami akong hangups sa buhay, ayokong mandamay ng iba. Kasi para sakin, issue ko to. Sakin lang to. Bakit ako mandadamay? I don't want to share the burden to someone else. Madamot no? Lul. Sabi nila hindi ko daw dapat ariin lahat ng problema sa mundo. Maybe that's why I am constantly in pain. Because I am always owning. Always overthinking. Always over analyzing. Magulo ako. Magulo mag isip. Magulo magprocess ng mga bagay bagay. I don't like complicated things because I am complicated. Mema na ko kasi magulo nanaman utak ko. Teka nga.












