Te midden van het alledaagse tafereel—een man met een hond in een bus, spraakwaterval zonder rem—ontvouwt zich een kosmische waarheid die geen medereiziger durft te articuleren: de hond is geen huisdier, hij is de absolute culminatie van het evolutionaire pad, de alfa én omega van de biologische lotsbestemming. En daar zit hij. Op een plastic stoel. Met een roze tuigje. In het begin was er…