Kiam mi loĝlokis sur Eŭropa kontinento, mi ofte ne estis entuziasema dum aŭtuno. Mi ne malŝatis tiun sezonon, ĉar ĝi havas multe da naturaj belaĵoj. Sed tiu ĉi sezono trabsdonis al mi malfortecon. Nu, kiam mi ekkonscis tion, mi reardiĝis, dirante al mi, ke la vetero ne devu ŝanĝi miajn mensojn, kaj pro tio mi fokusigis miajn mensojn al la naturaj belaĵoj spirante la freŝan aeron.

Danĝeroj kaj Drakoj estas unu el miaj plej ŝatataj ludoj.

Oni povas provi ĉion. Multe da videoludoj ĝenas min, ĉar mi vidas ion aŭ iu loko, sed la karaktero tute ne povas marĉi super etan ŝtonon aŭ ĉirkaŭ malgrandan arbon. Sed en D&D, oni povas. Oni eĉ povas grimpi la arbon aŭ la montojn, se sia karaktero havas la lerton kaj iom da bonŝancon.

Nu, mi estas ŝateganto de libroj, kaj mi tute ne povas diri, kiu unu libro estas la plej bona, sed unu libro, kiun mi ŝatas estas "La Voko de Ĥtulho," verkita de H.P. LOVECRAFT.

Mi ŝatas la verkon de Lovecraft, ĉar li ne diras al vi kiel vi devas senti, sed nur sentigas ĝin al vi. Mi emas malŝati timigajn verkojn, sed Lovecraftajn verkojn mi ne povas malŝati, eĉ se mi volas. Li skribas pri timindaĵoj, pri aĵoj kaj uloj fremdegaj, de alia lando, alia planedo, vere de alia dimensio. Ilia aspekto, idiomo, menso, kompreno, ĉio de ili estas tute nekomprenebla al ni. Sed li ne nur diras ĉi tion. Li sentigas per liaj vortoj kaj vortordo. La skemo de liaj frazoj, la malnovecon de liaj vortoj, ĉio ŝajnas stranga kaj malkomfortiga.

Kiam mi unue legis ĝin, mi estis samtempe konversacianta kun Esperantista amiko, kiu jam legis ĝin. Mi parolis kun li pri la verko, pri la grandaj, strangaj vortoj kaj frazoj, kaj ni ekpensis pri kiel la verko aspektus en Esperanto. En Esperanto, ne ekzistas malnovegaj vortoj, kiuj ne plu estas facile komprenebla pro ilia malnoveco. En Esperanto, ne ekzistas multaj vortoj grandaj, krom tiuj, kiuj estas faritaj el malgrandaj radikoj kaj afiksoj. En Esperanto, la vortordo estas intence flua kaj fleksibla, kaj simile la skemo de frazoj. Kiel, do, Esperanta traduko de tiaj Lovecraftaj verkoj restigos tian gramatikan strangecon? Ni pensis, parolis, scivolis, serĉis, kaj trovis ke tiun plej faman Lovecraftan verkon neniam oni Esperantigis. Sed ni ankoraŭ volis legi ĝin Esperante, vidi kiel oni tradukus ĝian strangecon.

Multe da homoj, kiam io ilin timigas, aŭ batalas aŭ kuradas. Ne mi. Kiam mi ektimas, mi ekhaltas, kiel cervo je la reflektoroj de venanta aŭto. Dum mia tuta vivo, mi ĉiam estis ĉirkaŭata de homoj, kiuj min amas kaj min protektas. Mi neniam devis timi ion ajn, ĉar miaj homoj min helpus, se io estis timinda. Tial, kiam timindaĵo trovas min, mi instinkte haltas.