#loslaten #verdergaan #nieuwbegin #vasthouden #create #energie

Tijd voor een evaluatie moment. Wow dat klinkt heftig maar het valt best mee. Ik zit op dit moment in mijn kantoor, het werk is de laatste week enorm opgestapeld en er lijkt geen einde meer aan te komen. Iedere keer als ik denk hé m'n mailbox is bijna leeg staan er na twee keer knipperen 10 berichten bij. Blijkbaar dus niet de enige die z'n vrije zaterdag opoffert. M'n mailbox staat ineens symbool voor mijn hoofd, gevoelens van liefde en haat kruisen elkaar en iedere keer als ik denk dat ik de boel weer op orde heb dan komen er weer nieuwe ideeën bij. Hardop vraag ik mezelf af of ik C. wel echt mis. Ja en nee. Tuurlijk mis ik haar aanwezigheid om me heen, haar babbeltjes of een whatsapp bericht om even te vertellen wat ze aan het doen is. Maar wat ik niet mis is haar ontevredenheid, de onzekerheid of ze wel gelukkig met me was en dat gevoel dat ik slechts part time in haar leven voor kwam. Lang heb ik gedacht dat ze een spelletje met me heeft gespeeld, me heeft gebruikt en van me heeft geprofiteerd. Als dat laatste het geval is dan heb ik dat zelf in de hand gewerkt. Laten we het in ieder geval er maar op houden dat er erg veel is gebeurd, té veel. Als ik erover denk of ze mij gebruikt heeft dan voel ik me dom en blind, dat gevoel op zichzelf is ook een antwoord. Ik krijg signalen dat het niet goed met haar gaat, van haar vader en van haar vriendinnen. Niemand kan haar helpen zegt ze zelf en alles gaat goed. Mensen die maar keihard roepen hoe fantastisch het gaat willen vooral zichzelf daarvan overtuigen, mij overtuigen ze in ieder geval niet. En zo kom ik op een punt, deze zaterdagmiddag, dat ik denk; Alleen zijn is zo gek nog niet. Want hoe kan iemand die niet zuinig is op zichzelf wel zuinig zijn op een ander? En met dit soort gedachten gaat de druk er een beetje af, net als m'n mailbox.... Langzaam komt er weer orde in de chaos..