#vasilakis

Τι είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση με απλά λόγια

Η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι ένα από τα μεγαλύτερα άλματα της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης. Το 1978 γεννήθηκε το πρώτο παιδί με εξωσωματική γονιμοποίηση στο Bourn Hall της Αγγλίας.Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF: In Vitro Fertilisation) είναι μέθοδος υποβοηθούμενης αναπαραγωγής,  η οποία περιλαμβάνει τη γονιμοποίηση των ωαρίων της γυναίκας από τα σπερματοζωάρια του άντρα στο εργαστήριο. Υπάρχουν δύο είδη:

1.      Η κλασική εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) κατά την οποία, μετά από χορήγηση της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής, αναπτύσσονται τα  ωοθυλάκια (μέσα στα οποία βρίσκονται τα ωάρια) στις ωοθήκες της γυναίκας και με την μέθοδο της ωοληψίας λαμβάνονται τα ωάρια από τις ωοθήκες. Στη συνέχεια, στο εργαστήριο έρχονται σε επαφή με τα σπερματοζωάρια με ειδικό καλλιεργητικό υλικό, προκειμένου να γίνει η γονιμοποίηση. Τα γονιμοποιημένα ωάρια (ζυγώτες) τοποθετούνται σε κλίβανο για 2-6 ημέρες, υπό ειδικές συνθήκες, ώστε τα έμβρυα να διανύσουν τα πρώτα στάδια της ανάπτυξής τους. Αντί λοιπόν τα έμβρυα να καταλήξουν στη μήτρα με φυσικό τρόπο (δηλαδή μέσω της σάλπιγγας), μεταφέρονται σε αυτήν από τον γυναικολόγο, με τη βοήθεια ενός λεπτού καθετήρα.

2.      Η ενδοκυτταροπλασματική έγχυση σπερματοζωαρίου (ICSI: Intracytoplas-mic Sperm Injection), η οποία εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ολιγοζωοσπερμίας ή άλλων προβλημάτων του σπέρματος. Μ’αυτόν τον τρόπο επιλέγεται και εγχέεται μέσα στο ωάριο ένα και μοναδικό σπερματοζωάριο.Η εμφύτευση επαληθεύεται 15 ημέρες μετά την εμβρυομεταφορά, με μέτρηση των επιπέδων της ορμόνης β-χοριακής γοναδοτροπίνης. Η κύηση επιβεβαιώνεται κλινικά με διακολπικό υπερηχογράφημα 35 ημέρες μετά την εμβρυομεταφορά. Γενικώς η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι ακίνδυνη και αποτελεσματική μέθοδος για να αποκτήσουν τα υπογόνιμα ζευγάρια το δικό τους παιδί. Τα παιδιά που προέρχονται από εξωσωματική γονιμοποίηση είναι το ίδιο υγιή και φυσιολογικά, όσο και τα παιδιά από φυσική σύλληψη. Όπως δείχνουν όλες οι μεγάλες διεθνείς επιδημιολογικές μελέτες, ο κίνδυνος να αναπτυχθεί καρκίνος στην ωοθήκη, στη μήτρα ή στο μαστό είναι ο ίδιος με εκείνον του γενικού πληθυσμού. Ο μαστός βέβαια πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά, ιδιαίτερα στις γυναίκες που έχουν συμπληρώσει το 35ο έτος της ηλικίας τους.

Οι ενδείξεις εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι:Η απόφραξη των σαλπίγγων.Η έλλειψη σπερματοζωαρίων (αζωοσπερμία) ή ο μικρός αριθμός κινουμένων φυσιολογικών σπερματοζωαρίων (ολιγοσπερμία)