#utotsapuso

pero eto ako tanga pa rin sayo hindi mabuksan ang mata sa realidad na tapos na tayo, na iniwan mo na ako.

Hawak ko ang kamay mo Tayo'y nakaupo Sa ilalim ng karagatan ng mga bituin Nakatanaw sa kalawakan, Sa kawalan, Teka,hindi, Hindi ito kawalan dahil kasama kita

Tanging ang liwanag ng siyudad, Ng buwan, kislap ng mga bituin, Ang nagsisilbing ilaw sa madilim na gabi Wala kang dapat ikatakot, Kasama mo ako

Tanging ang himig ng mga kuliglig Ang nagsisilbing musika sa tahimik na gabi Ipikit mo ang mga mata mo Pakinggan ang bawat pintig ng pulso, Ang kabog ng dibdib, Ikaw ang sinisigaw nito

Tanging ang iyong yakap, Kumot ng ulap, Ang nagsisilbing panangga sa lamig ng gabi

Ramdam ko ang iyong paghinga, Ang pagtulo ng iyong luha, Ayaw kong kumawala Sa higpit ng kapit ng iyong bisig Huwag kang bibitiw, Yakapin mo ako buong gabi

Salubungin natin ang pagsikat ng araw Alam ko kailangan mo nang bumitaw, Bago pa man magwakas, Makinig ka, Pangalan mo ang aking binibigkas, Kasunod ng mga salitang “Mahal kita”“Mahal kita”“Mahal kita”

Ang bukang liwayway, Kasabay ang aking pagmulat, Iiwan kita sa aking panaginip, Sa ating tagpuan, At haharapin ang katotohanan, Walang ako, walang ikaw, walang tayo

Tama ang dinig mo, “Para sa mahal ko” Pangatlong tula na ito Pero hindi ko pa rin maamin sa'yo Kaya hindi pa ito ang huli

Ikatlong tula para sa mahal ko At ikatlong araw na rin ito ng pag- iwas ko sa'yo Pansin mo ba? Malamang hindi di ba? Sino nga naman ako para mapansin mo? Hindi naman ako ganon kahalaga sayo

Ikatlong araw ng pag- iwas ko Pero ikaw pa rin ang hinahanap hanap ko Pag nakitang paparating ka na Napapangiti pa rin ako Satuwing natutuon sa'yo ang mga titig ko May kirot dito sa puso ko

Gusto kitang lapitan, Kausapin,yakapin At ibulong na mahal kita Kasunod ng pagtatanong “Ganon ka rin ba?”

Pero hindi, wag muna Di ko pa nahuhukay ang kailaliman ng mundong ito Kung saan ko huhugutin ang lakas ng loob ko Para lapitan ka At hawakan ang mga kamay mo, Tumitig ka sa mga mata ko, Sasabihin ko sa'yo “Mahal na mahal na kita, mahalin mo rin sana ako”

Mahal na kita Mahal na nga ba talaga kita? Oo, mahal na kita

Paano ko ba sasabihin sayo na mahal na kita ng walang halong biro? “Me aap se pyar karta hun” Napansin mo ba na pabiro kong binanggit ang mga katagang walang kasiguraduhan kung tama ba ang pagbaybay pero sigurado ako sa nararamdaman ko

Sa mga kaibigan mo ako unang umamin Kasunod ng “pero wala akong plano ligawan siya” Pero ang totoo, gusto ko sana. Natatakot lang ako sa magiging reaksyon nila. Ang kasiya siyang pagtanggap O ang lagim ng pagtanggi

Mahal na kita Kaya sinusubukan ko ng umiwas Dahil na rin sa medyo napaghahalataan na Wala rin naman yata akong pag- asa

At kung mapansin mo man ang pagbagsak ko sa'yo Hindi naman ako umaasa na mahalin mo rin ako, Pero sana oo Katulad na lang ng hindi ko pag- asa na may bayad akong makukuha sa bawat tulang nasusulat ko Pero sana may makapansin nito at masabi nila sayo Dahil wala pa talaga akong lakas ng loob na aminin sa'yo

Ramdam kong muli ang pagkahapo Ngunit sa pagkakataong ito, dahil ‘yon sa sakit ng pag- iwas ko sayo

Pero hindi pa ito ang huling tula ko para sa'yo Aamin pa ako Tanggapin mo kaya ako?