Κάτι σκεφτόμουν πρίν που δεν μπορούσα να το θυμηθώ. Νόμιζα πως είχα περισσότερο αίμα. Στην αναμονή. Στην αναμονή για να θρέψω όλα μου τα ένστικτα - αυτά που δέχομαι και αυτά που όχι - . Σκεφτομαι μόνο μην πεθάνεις πριν σε ξανασυναντήσω. Αυτό θα ήταν η μόνη απαίτηση, αν είχα το θάρρος να απαιτώ, δε θα ζητούσα κάτι άλλο, απλά να μη χαθείς για πάντα πριν σε δω ξανά. Ξέρει κανένας ποιός είναι; Ακόμα και εσύ που μιλάς σαν να ξέρεις όντως κάτι, πίσω απο αυτά που λες, ξέρεις ποιός είσαι; Δε με ενδιαφέρει καθόλου τι θες απο μένα, μόνο αναρωτιέμαι αν θες κάτι απο μένα ή αν έχω ακόμα κάτι που το είχα και το ήθελες. Η γραφή μου είναι επιτηδευμένη, δεν βγαίνει αβίαστα, παρόλο που και πάλι οι λέξεις δεν έχουν συνοχή. Προσπαθώ να γράψω για να σκοτώσω την ντροπή που νιώθω προς τον εαυτό μου όταν γράφω. Οι γονείς σου άραγε τι μουσική ακούνε; Πήγες εν τέλη καθόλου στη θάλασσα; Έχασα το προηγούμενο τετράδιο. Έχασα πράγματα που είπα, τα οποία δυσκολεύτηκα πολύ να τα πω. Δεν πειράζει τώρα. Έχω μάλλον να πω κ’ άλλα. Η αυτοπεποίθησή μου επιβιώνει πουλώντας χαρτομάντηλα στα φανάρια. Είμαι φτηνή στα σχήματα λόγου. Μπορώ να γράψω ένα καλύτερο τραγούδι, όμως για την επαρχία που είναι η χειρότερη. Μακάρι να’χα γράψει 100 σελίδες παραπάνω, θα ‘μουνα καλύτερη. Με έχει παρασύρει η αυτόματη γραφή εδώ και χρόνια, που είναι η λογική συνοχή πια; Στο δρόμο πάντως ακόμα με κοιτάνε. Η αμφισημεία της ασχήμια σου, η αχρηστία της ομορφιάς μου. Ποιάς ομορφιάς μου. Θέλω να σε δω και να έχεις τόσες πολλές ατέλειες που να σε ερωτευτώ αμέσως για τρίτη φορά. Ή τέταρτη. Εσύ μ’ έχεις ερωτευτεί ποτέ ή να σε σκοτώσω τώρα; Υπάρχει χρόνος ακόμα; Ή ο χρόνος ο ίδιος αν υπάρχει. Και τα υποκείμενα έχουν χαθεί τώρα, πάλι για τον εαυτό μου γράφω. Θες να με γλύψεις ενώ είμαι τόσο αλαζόνας. Δεν έχω αρχίδια όμως, ούτε είμαι όσο ανώμαλη θα ήθελα να είμαι. Και σοκαρίστηκα, άρχισα να τρέχω. Αλλά γιατι; Τι φραγμοί είναι αυτοί; Εγώ ποιά είμαι εν τέλη αν όχι αυτή που θα ήθελα; Ημερολογιακή γραφή. Αισθητιριακή επιγραφή. Εκεί που πάω να επιβεβαιωθώ ότι έχω καρδιά απο πέτρα, κάτι γίνεται και νομίζω πως συνδέομαι ξανά με τα γεγονότα, πως δεν έχουν πεθάνει όλα μέσα μου ακόμη. Ποιά είναι η πιο σκοτεινή μου φαντασία. Μάλλον πως τσακώνομαι πολύ με τους γονείς μου και έχω σοβαρό λόγο να μην τους ξαναμιλήσω ποτέ, αλλά χωρίς τύψεις. 

Γράφει στην πλάτη κακέκτυπων βιβλίων / αχνίζουν τρόμο αυτοί που μιλούν μέσα από τα δόντια / διαδικτυακή άνοιξη / πάτησε το esc και έφαγε τις άκρες των μαλλιών της / απεμπλοκή / βραδινό κάλεσμα, δείπνο για σάρκα / μυαλό είχε δει στη σάρκα / η οσμή αυτού που ήταν εκτός / εκλεκτικισμός στην τάση / μυρωδιά καμένης οργανικής ύλης στη μέση / θα περιμένει κι άλλο λέει το δελτίο καιρού / δε θα περιμένει / πολύ βαριά για τρύπια / στον ορίζοντα πεταρίζει η διπλοέκθεση της εικόνας της συμπαντικής τάξης και του διαγράμματος της προσωπικής αταξίας / υπερευαίσθητα (ιστορικά) ζωτικά όργανα / τι κάνει σήμερα το στομάχι / βαρομετρικό χαμηλό στο περιβάλλον που απέχει / και η απόσταση αρκετά αφηρημένη είναι στην τελική / τα φυσικά εξαίσια μέρη δεν ευνοούν το μολύβι που πλέει / ευτυχεί σαν γράφει πάνω του / επικείμενη άφιξη / σε κοσμική παραλληλότητα συνέβη ήδη / η ζοφερή μονοτονία της μείωσε την ορατότητα / πύλη για αυτό που είναι εκτός / αυτό ψάχνει από όταν / αοριστίες / σπόροι στη γη / ευκρίνεια / ηδονική αβεβαιότητα στο φανάρι / δε βιάζεται / οι παύσεις των φαναριών είναι προορισμοί της σκέψης ανάμεσα στον προορισμό της ολοκλήρωσης / η πύλη να είναι το στόμα ή το μουνί / κάτι νέο / πέρασμα που πρέπει να ανοίξει / απουσιάζει η επαφή εκείνων με ευάερο και ευήλιο κεφάλι / η αφή με την πιο μικρή άκρη του δέρματος ενός δακτύλου θα μπορούσε να τη σκοτώσει / αυτό το κάτι που είναι εκτός / μέσα στο στομάχι της ζει η ίδια / εκρήξεις μητέρες του τίποτα / θέλει το άλλο, το πέρα από //

Παρασκευές συγκαλυμμένες / το κορίτσι απέναντι της διαβάζει για εικονική πραγματικότητα / η χαρά της χρηστικότητας / ημιτελής ή ατέλειωτη / πόσο μεγαλύτερο μπορεί να είναι το μυαλό της / ή δεν υφίσταται μπροστά σε τόσα / δεν μπορεί να βρει μια μέση κατάσταση με τα νύχια, ή τα ακονίζει και γρατζουνάει ή τα τρώει από τη ρίζα και δεν αμύνεται / οι οθόνες έχουν ρουφήξει τα πάντα / αφυδάτωση ή αποχή από την όραση με ρεαλιστικούς όρους / θυμάται κανείς άραγε πώς να κοιτά το απτό / θυμάται κανείς τον ορισμό του ήχου / ευχαρίστως ένα χαστούκι σε ένα τυχαίο παράδειγμα μη υπάρξεως σε κοντινή ακτίνα / ο κρότος θα τους ξυπνήσει όλους / πηχτή κανονικότητα / την δέχεσαι μέσα σε όρια μη κανονικής μουσικής / ακούς τα φώτα, σε καταπίνουν / καλοσιδερωμένοι / ίχνη οργασμικότητας ορατά μόνο σαν βρομιά ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών / μαζί της / όχι, ποτέ / ενίοτε / όχι, δεν / αποδήμησε κάποιος κοντινός κοντινού / δοκιμάζει καινούρια ακουστικά και κουφαίνεται ιδανικά / ο ρόλος του κηδεμόνα, του εραστή, του αδερφού, του φίλου, του αγνώστου / καμία αντιστοιχία / δεν ταιριάζει τίποτα στη θύρα της / μερικές ημισυμβατές συσκευές / θολά διαμήκη κύματα / με γωνίες / εγχειρίδιο χρήσης δεν έδωσαν σε κανέναν, δειλή / μωβ σαμπουάν, μωβ απορρυπαντικά, μωβ ρούχα / έξυσε το μολύβι και το κάρφωσε στο ρουθούνι της / σπρώξιμο για δάκρυα / το λειτουργικό σύστημα δεν προγραμματίστηκε σωστά / να λειτουργήσει χωρίς ρεύμα θέλει / μόνο ζητάει το μικρό στόμα / τί //