Hi Lola! We missed you, bigtime. #Undas2k14

BABY: *tumigil sabay tingin sa'kin* hindi aa syempre. takot ako sa'yo ee... lalo na monthsary natin ee... happy 34th monthsary Baby. iloveyouuu

Kung susumahin binuo ng entablado at sa likod ng telon na pulang kurtina ang buhay ko sa highschool kung saan ito'y isang nagiging hudyat kung kailan magsisimula ang kwento ng istorya ng mga artista sa ibabaw na may apat na sulok sa kwadradong entablado. Teatro ang humubog sakin sa loob ng paaralan sa larangan ng drama, sayaw at maging sa larangan ng pagkanta at masasabi kong naging masaya ako sa mga taon na nilagi ko sa loob ng Batingaw na pangalan ng grupo namin at ako'y naging isang responsableng mag-aaral pero sa huling taon ko dito ay di ko inaasahan na may mararanasan akong kababalaghan sa huli kong palabas at kung paano? ito ang aking kwento. May ipapakilala ako sa inyo si M Cañete na isa samin na isang host taon-taon sa bawat mga ipapalabas namin sa school matagal na siyang nakapagtapos kaya ay tumutulong siya samin at may gusto akong ikuwento sa tungkol sa kanya. Nagsimula ang lahat dito isang gabi nag-uusap sila ni M at kanyang boyfriend sa kanilang pag-uusap na dalawa ay biglang binigay ni M ang diary nito sa kanyang nobyo at ang sabi. Allan: Oh Ano to? M: Diary ko yan. Allan: bakit mo naman sakin to binigay? M: basahin mo. Allan: babasahin ko eh personal mo tong gamit. M: basta basahin mo. Matapos ang lahat bago matapos din ang gabing iyon ay nagkausap din ang dalawang mag tiyahin at masasabi kong di sila close ng tita niya pero si M ay gumawa ng isang photo album na kung titignan mo ay minadali lang dahil dinikit lang amg mga litrato at tinapalan ng tape. Tita: Ano ginagawa mo? M: Photo album po. Tita: Bakit naman ako nandiyan parang nakabibigla ata naman yan. M: Wala naman po akong nakikitang masama dahil kahit ano pa ay kapamilya ko pa rin kayo. kinabukasan Inutusan si M ng tiyahin niya na magbayad ng kuryente nila sa Metropolis na ngayon ay Starmall na. Sa kanyang biyahe ay magkatext sila M at Allan. M: babe I Love you. :* Allan: I love you too babe. Ang sweet mo ngayon ah ano nakain mo. M: Wala lang gusto ko lang naman babe. Sa pagtigil ng bus na sinasakyan ni M ay nasa Metropolis na sa pagbaba nito ay kulay pula ang stoplight sa kalsada noon pero sa pagtawid niya ay nagbago ang lahat kasabay nito ang pagbago ng kulay pula na naging berde ito at ang mga sasakyan ay rumatsada sa pag-andar at dun na nga ay nasagasaan si M ng bus na sinasakyan niya nakahandusay man siya at masasabing ito'y buhay pero mas pinili ng driver na ituloy at patayin nalang at siya nga ay pinadaanan ng mga gulong na nagmamadali sa pagtakbo at doon na nga nagkalasog lasog ang mga parte ng katawan nito. sa pagdating ng mommy ni M mula sa ibang bayan at nakita niya ang anak niya sa puting kabaong na binalot ng tape ang mga nagkalasig lasog na mga parte ng mga katawan nito dahil di na kaya para pagkabit-kabitin pa. Pagkatapos ng lahat ng nangyari ay naisipan namin ng grupo ay bakit hindi namin ikwento ang pagkamatay ni M sa pamamagitan ng pagtatanghal at nangyari nga ang plano para sa ang huling taon ko grupo. Sa araw ng palabas namin may mga naganap na di namin inaasahan sa gitna ng entablado ay makikita mo ang malaking gusali mula sa harapan kaya bago mag-umpisa ang aming palabas ng tuluyan ay nagkaroon pa muna kami ng isang production number at sa pagsasayaw namin ay may nakita si Hershey sa gitnang gusali na babae na sumasabay sa pagsayaw namin sa bawat indak at kumpas ay parehas pagkatapos ng aming sayaw ay tumakbo agad si Hershey papunta sa backstage at doon kami nagdasal pero si Hershey ay di pa rin makapaniwala sa kanyang nakita. Bago ang lahat ay matapos ang lahat may mga nabalitaan pa kami pagkatpos ng aming palabas at yun ay may nakita daw ang ilan sa nanonood na isang babae na nakatayo sa likod ng dalawang bakla na host bago mag-umpisa ang aming palabas noon noong narinig namin yun ay naniniwala kaming si ate M yun sabi nga si ate M ang host taon-taon. kaya ngayon pag napapagusapan namin yun ang aming karanasan ay para sakin ay natutuwa pa rin ako dahil kahit isang beses sa buhay ko ay nakaranas ako na makapagpapatayo sa aking buhok sa katawan.