Nokkrir punktar um ljóð/stíl Davíðs.

  Í ljóðum/sögum hans má segja að áhrif frá ‏‏þjóðkvæðum eru svipuð og í verkum eftir Huldu og Jóhann Gunnar ‏þ‏ótt hann nái ekki sama “óhugnaði” í sínu myrku “‏þjóðvísum” og Jóhann.

  Davíð verður tíðort um ítalskar konur og segir að ‏þær hafi verið honum eftirlátar. Sjá má í ljóði hans Rómversk brúður

  Hann finnur mjög til með fátæku fólki, hann gerir mikið úr ‏‏því að láta lesandann finna eins mikið til með ‏þeim og hægt er. 

  Endurtekningar eru eitt helsta og augljósasta stílbragð Davíðs. Hann notar endurtekningar til ‏þ‏ess að  gera meira úr tilfinningum og spennu ljóðsins.

  Eins og allir gerði Davíð mistök hér og ‏þar eins og má sjá í sumum ljóðum hans, oft má sjá stirðan kveðanda og klaufaskap og mikla hagmælsku. Við nánari skoðun á ljóðinu “Sálmur bókasafnarans” (Að norðan) notar hann erfiðustu staðarnöfn og ‏þau fléttast saman í stuðlum og rími.