#uitspraken

Foute uitspraken en zattemansklap

Als kind vond ik het vreselijk om naar verjaardagen te gaan, waar ik vaak de hele tijd stil op mijn stoel zat, denkend aan dingen die ik eventueel zou kunnen zeggen maar vervolgens te doordacht vond om nog spontaan te kunnen zeggen. Ik wilde me dan het liefst in mijn schulp terugtrekken.

Daarnaast vind ik het wel vervelend dat ik altijd als verlegen bestempeld wordt, maar mensen toch ook gek opkijken als ik wel spraakzaam ben (‘wow, ze zegt een keer wat!’).

Je bent gewoon jij, in een wereld waarin iemand die het hardste schreeuwt gewoon de meeste aandacht krijgt.

Maar als ik eerlijk ben  vind ik meer dingen vervelend dan fijn. En dat komt voor een heel groot deel door het beeld dat de maatschappij van introverten/verlegen mensen heeft, denk ik. Ik vind mezelf best vaak saai en dan zou ik willen dat ik makkelijker sociaal contact maakte.

Ik vind het best vervelend dat er in onze maatschappij zo veel ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’ situaties voorkomen. Vaak heeft de persoon die zijn mond het eerste opentrekt dan het beste. Ik ben zelf nooit die persoon.

Andere mensen kunnen soms nog wel eens dingen zeggen waardoor ik denk: Is het dan verkeerd dat ik zo ben?