#uburex

Blog, week 1

Na het zien van “Lulu” (Stadstheater Oberhausen), “Colossus” en “Hamlet” heeft Oliver Reese, intendant van het Berliner Ensemble, ons uitgenodigd om een voorstelling te komen maken in Berlijn. De decibels van het joelende “Groezel”-publiek schallen nog na in onze oren, we hebben de nieuwjaarsborrel maar net achter onze kiezen, het is 2 januari, we vliegen naar de Duitse hoofdstad. Vanmiddag is de eerste repetitie van Ubu Rex, een nieuwe voorstelling van Stef Lernous met een verse tekst, een politieke satire gebaseerd op Ubu van Alfred Jarry.

Het is een warme kennismaking, de tekstlezing gaat goed, de muziek klinkt veelbelovend en we zijn omringd door een enthousiast team. Bovenal is het een verademing om hier in Berlijn een politieke satire te maken. Een stad met een beladen geschiedenis. Hier hebben ze het stadium waarin de staat zich uitspreekt over wat schoonheid en esthetiek is pertinent achter zich gelaten. Hier is het belang van kunst allang bevestigd, hier wordt kunst gelauwerd en gevierd. Ondertussen zingt thuis in België het koppel van de sandwichbar over het broodje Superdelux Dom met slappe sla en een rauwe schel jambon dat in de uitverkoop is aan min zestig procent. En Groezel verzet zich tegen het regime van een tiran die zegt choreograaf te zijn, die pretendeert de waarheid over kunst in pacht te hebben maar bij het publiek even moet checken wat dat betekent: choreograaf. Zelf heeft hij geen idee, maar het klinkt wel lekker.

Het Berliner Ensemble is opgericht door Bertolt Brecht, bekend om zijn episch theater en zijn sterk politieke voorstellingen. Stukken als ‘Moeder Courage’, ‘De Kaukasische Krijtkring’ en ‘Het Leven van Galileï’ hebben hun sporen nagelaten in de internationale theatercanon. Ook zijn nazaten, waaronder Heiner Müller, maakten stukken die het wereldrepertoire sieren. Het Berliner Ensemble is een zwaargewicht op het internationaal podium. Het is een plezier om met theater bezig te zijn in plaats van met de legitimering ervan.

Abattoir tussen Brecht en Muller, dat klinkt helemaal zo gek nog niet. Vorig jaar, in 2019, vierden we ons twintigjarig jubileum, een voorstelling maken bij het Berliner Ensemble is een welkom begin van het nieuwe decennium.

De première is intussen uitverkocht, dus aan eenieder die graag wil komen kijken: reserveren voor de speelreeks is warm aanbevolen!

MERDRE!

The fascinating and mostly true story of the mad bad king UBU... who started out by being nothing more than a mere maggot in the eyes of the one god and how he learned to eat with cutlery, dress in a more or less decent although very unfashionable way and talk by using words consisting of no more than two syllables to finally rise up, challenge various heads of state and by means of bullying, drive those same heads of state off their thrones and if, by the one god, that would not work, then kill them just the same, take their treasures, land, wives, children, gummy bears and then rise to fame and fortune, becoming emperor of the world, his majesty -nay- his excellence UBU REX post lux tenebras indulging in riches, sleeping late every day, doing whatever he damn pleases, he might even get himself a proper wife and children and mistress and even more children, he will arrange ceremonial events to cut ribbons, stand on the balcony to speech to the common people, Merdre, he will say, all bow to King Ubu for those that will not bow, I will make them and for those that cannot: I will eat them and eat them and eat them and mad bad Ubu will be the biggest animal on the planet and finally there is nothing left to devour, to possess but oneself and so he does and what goes all the way in must come out.