#twst pl

Od czego to skrót? Od krokodyla (crocodile) i nazwiska Zigvolt czy jego unikalnej magii? Bo wsm oba się podobnie wymawia

Jak oceniłbyś mój występ? |Część 1|

[Magiczne lustro]

Mroczne lustro: Podaj swoje imię.

*Rozmowy*

Riddle: *wzdycha* Nasza ceremonia przyjęcia jest poważnym wydarzeniem, a mimo to nowi uczniowie nie potrafią siedzieć w spokoju.

Riddle: Mam nadzieję, że ci, którzy zostaną przydzieleni do Heartslabyul będą pilniejsi.

Crowley: Następny, Ace Trappola.

Crowley: Proszę podejść do Mrocznego Lustra.

Ace: Och, czyli to moja kolej? No spoko.

Riddle: …Współczuję przewodniczącemu akademika, który będzie musiał sobie poradzić z takim uczniem, który nie potrafi nawet ułożyć kulturalnej odpowiedzi.

Mroczne lustro: Kształtem twojej duszy jest…

Mroczne lustro: Heartlabyul!

Riddle: Co-?!

Ace: Niespodzianka! Mój brat również był w Heartlabyul, kiedy uczęszczał do NRC, więc się tego spodziewałem.

Riddle: Ty! Wracaj na swoje miejsce natychmiast po zakończeniu przydzielania.

Riddle: Tak długo jak jesteś uczniem Heartlabyul, łamanie zasad jest niedozwolone, bez względu na sytuację.

Riddle: Na Wielką Siódemkę… Nie mogę uwierzyć, że będę musiał uczyć podstawowych manier, zanim w ogóle przejdę do zasad Królowej Kier.

Riddle: Jak poradzę sobie z tym rokiem, skoro wszyscy pierwszoklasiści są tak hałaśliwi jak on?

Nowi uczniowie: *szepty* *chichoty*

Riddle: Znowu ośmielają się szeptać między sobą?

Sebek: Jesteśmy w trakcie przydzielania do akademików! Przestańcie tak kłapać językami!

Riddle: Och! Ten nowy uczeń tam…

Sebek: Wasze samolubne zachowanie wywiera złe wrażenie na wszystkich nowych uczniach, łącznie ze mną!

Sebek: Tego typu ceremonie należy obserwować z uwagą. Może brakuje nam doświadczenia, ale wszyscy tutaj jesteśmy magami. Musimy reprezentować nasz status manierami i nie zachowywać się jak niewychowane bachory!

Riddle: …Wszyscy ucichli. Wygląda na to, że w grupie jest jednak kilku obiecujących uczniów.

Riddle: Ten wkrótce powinien zostać przydzielony do swojego akademika.

Riddle: Jeśli zostanie przydzielony do Heartslabyul, może uda mi się uczynić z niego reprezentanta pierwszoklasistów.

Riddle: …Nie, na razie powinienem po prostu dalej obserwować.

Crowley: Sebek Zigvolt. Proszę podejść do Mrocznego Lustra.

Sebek: Tak jest!

Riddle: A teraz, w którym akademiku będzie?

Mroczne lustro: Kształtem twojej duszy jest…

Mroczne lustro: Diasomnia!

Sebek: Diasomnia…!

Riddle: Czyli nie trafi do nas? Jaka szkoda.

Sebek: U-udało się! Dostałem się do tego samego akademika co młody mistrz!

Riddle: ?!

Sebek: *wzdycha* A-ahem! …Dziękuję bardzo.

Riddle: C-co to była za reakcja? Czy to był wybryk mojej wyobraźni…

[Boisko]

Silver: Jakiś czas temu odbyła się ceremonia przyjęcia, więc teraz wszyscy szukają kandydatów do swoich klubów… Pierwszoklasiści to bardzo pracowici ludzie, prawda?

Riddle: Czy to takie dziwne? Zajęcia klubowe i przedmioty do wyboru są częścią cotygodniowego harmonogramu. Najlepiej, żeby decyzje te zostały podjęte najszybciej jak to możliwe.

Riddle: Mam nadzieję, Silver, że nie zaniedbałeś swoich przygotowań?

Riddle: Starsi uczniowie powierzyli nam opiekę nad klasami pierwszoklasistów. Nie możemy ich zawieść.

Silver: Nie martw się, już wszystko skończone. Wygląda jednak na to, że jeszcze żaden pierwszoklasista nas nie odwiedził.

Riddle: Bardzo możliwe, że wszyscy zaczną od tych bardziej znanych klubów, jak klub Magicznego Dysku.

Silver: A zadaliśmy sobie trud noszenia naszych ceremonialnych szat na ich przywitanie. To będzie starta, jeśli nikt nie przyjdzie.

Riddle: Niecierpliwość nic nam nie da.

Riddle: Bardzo rzadko studenci przychodzą od razu do takiego klubu jak klub jeździecki, ale jeszcze się zjawią. Jestem tego pewien.

Sebek: Przepraszam, czy tutaj jest klub jeździecki?

Riddle: Och! Mamy tu pierwszorocznego znacznie wcześniej, niż się spodziewałem.

Riddle: …Chwila. Czy to nie ty byłeś tym pierwszorocznym na ceremonii przyjęcia…?

Jak oceniłbyś mój występ?|Część 2|

[Boisko]

Riddle: Jesteś… Sebek Zigvolt, prawda? Jesteś pierwszy, który przyszedł zobaczyć prezentację naszego klubu.

Sebek: Hm… Skąd znasz moje imię?

Riddle: …Huh?

Sebek: Jesteś przewodniczącym akademika Heartlabyul, prawda? A znasz imię studenta z zupełnie innego akademika…

Sebek: Nie ma mowy! Czy jesteś szpiegiem, który węszy w sprawach naszej wielkiej Diasmonii?!

Silver: Sebek…

Riddle: …Już wszystko rozumiem.

Riddle: Kiedy zobaczyłem cię na ceremonii przyjęcia, myślałem, że jesteś pierwszorocznym z głową na karku, ale wygląda na to, że się myliłem.

Riddle: Podobnie jak reszta uczniów z Diasomnii, najpierw najwyraźniej nauczyłeś się arogancji, nim poznałeś jak być uprzejmy. 

Silver: To nie ma nic wspólnego z Diasmonią, Riddle. Sebek jest wyjątkowy.

Riddle: Czy to aby na pewno prawda? Kiedy po raz pierwszy zjawiłeś się w tej szkole, też sprawiałeś wrażenie roztrzepanego.

Silver: Na pewno nie byłem aż taki zły… Hej, Sebek. Jako pobratymcy chciałbym ci doradzić.

Silver: Natychmiast napraw swoje zachowanie. Twoje działania odbijają się na reputacji całej Diasomnii. W tym tempie zniszczysz opinię całego akademiku.

Sebek: Nie mam powodu cię słuchać, Silver! Nie zrobiłem nic złego.

Silver: Naprawdę tak myślisz?

Sebek: Co? Jeśli masz skargi, po prostu mi powiedz!

Riddle: Ahm!

Silver i Sebek: ?!

Riddle: Przepraszam, że przerywam wasz występ komediowy, ale czy mogę zacząć od prezentacji klubu jeździeckiego?

Riddle: Przyznam, że byłem trochę zaskoczony taką arogancją ze strony pierwszorocznego, ale….

Riddle: Cóż, mam przynajmniej świadomość, że kultura osobista w każdym akademiku może różnić się od pozostałych.

Riddle: Niezależnie od tego, klub jeździecki ma swój własny sposób działania.

Riddle: Jeśli masz zamiar do nas dołączyć, musisz przestrzegać naszych zasad.

Sebek: Hmph… Cóż, to mogę zaakceptować.

Riddle: W takim razie… Pierwszoroczny, posłuchaj mnie!

Sebek: !

Riddle: Już wyjaśniam. To, co ci powiem, jest trywialne, ale bardzo ważne, więc słuchaj uważnie.

Riddle: Tym, co najbardziej różni klub jeździecki od innych klubów w tej szkole, jest to, że wiąże się on z interakcją ze zwierzętami.

Riddle: To niebezpieczny sport, w którym jeden mały błąd może skutkować poważnym wypadkiem.

Riddle: Zagrożone są także same konie. Możesz się tego nie spodziewać, ale ich kości są wyjątkowo kruche.

Riddle: Z tego powodu, musimy dbać o konie, tak jak dbamy o flamingi lub jeże do krokieta.

Riddle: Aby zapewnić dobre miejsce do zajęć klubowych, musimy bezwzględnie przestrzegać tych zasad. Czy to jest zrozumiałe?

Sebek: Tak. Dopóki reguły nie są nierozsądne, przysięgam je przestrzegać.

Riddle: Och… Bardzo szybko stałeś się odpowiedzialniejszy. Przynajmniej wydajesz się poważny, jeśli chodzi o jazdę konną.

Sebek: Oczywiście. Muszę opanować jazdę konną do perfekcji jako rycerz mistrza Malleusa! Właśnie dlatego ten klub znalazł się jako pierwszy na mojej liście.

Sebek: Zanim podejmę decyzję, chciałbym zobaczyć umiejętności członków klubu.

Sebek: Jeżeli okaże się, że miałbym tutaj marnować mój cenny czas, to wolałbym poświęcić go na własny trening.

Riddle: Dobrze. Mówisz bardzo mądrze, chociaż poddaje wątpliwościom twój dobór słów.

Riddle: Damy ci świadectwo umiejętności naszego klubu jeździeckiego, byś przekonał się czy jesteśmy warci w twoich oczach.

Riddle: Silver… wybacz, że decyduję o tym tak nagle, ale czy nie miałbyś nic przeciwko, gdybym pojechał pierwszy?

Silver: Oczywiście, że nie. Droga wolna.

Riddle: Dziękuję, w takim razie zaczynajmy.

Riddle: Siodło wygląda w porządku… Przepraszam, że kazałem ci czekać, Vorpal. Zabiorę cię teraz na dobrą przejażdżkę.

Vorpal: *rżenie*

Riddle: Hyah!

Sebek: Jest taki szybki! Z łatwością przeskoczył potrójną poprzeczkę! Jego pozycja podczas jazdy jest również bardzo zrównoważona.

Silver: Riddle Rosehearts. Jego doskonała technika została wypracowana dzięki sumiennemu treningowi.

Silver: W subtelnym prowadzeniu za wodze przewyższa mnie o głowę.

Silver: Rywalizując z nim, udoskonaliłem się w wielu dziedzinach.

Riddle: W porządku… wystarczy. Świetnie się dzisiaj spisałeś, Vorpal.

Riddle: A więc, pierwszoklasisto. Jak oceniłbyś mój występ?

Sebek: Pozwól mi od razu wypełnić formularz rejestracyjny.

Riddle: S-szybka decyzja!

Silver: Przyszedłeś przygotowany? Studenci zazwyczaj najpierw rozglądają się po innych klubach, a następnego dnia przesyłają zgłoszenia.

Sebek: O czym ty w ogóle mówisz?! Co bym zrobił, gdybym oddał formularz za późno, bo klub byłby już pełny?!

Riddle: Jesteś… masz naprawdę surową osobowość, prawda?

Riddle: Cóż, to żaden kłopot. Jeśli jesteś zdecydowany by dołączyć do naszego klubu, przekażę twój formularz.

Sebek: Proszę… Riddle.

Riddle: Witamy w Klubie Jeździeckim, Sebek. Nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć, co tutaj osiągniesz.

Jest w porządku. |Część 1|

[Akademik Heartlabyul – Pokój Ace’a]

Deuce: Ace, wstawaj. Spóźnimy się na poranny apel.

Ace: Hmmnnn, dzień dobry świecie…

Ace: Chwila, chwila, Deuce. Dlaczego masz na sobie ceremonialne szaty?

Deuce: Po apelu szkolnym odbędzie się ceremonia wręczenia nagród za zawody lekkoatletyczne, które odbyły się jakiś czas temu. 

Deuce: Nie słuchałeś, o czym mówił ostatnio pan Crewel?

Ace: Huh~ To dla mnie nowość. A skoro jesteś teraz taki wystrojony, to znaczy, że…

Deuce: Tak, zostanę wyróżniony razem z Jackiem. Wygląda na to, że to rzadkość, gdy jeden pierwszoroczny osiąga takie wyniki, a co dopiero dwóch.

Ace: Och, naprawde~ Spróbuj nie spanikować i nie ośmieszyć się tam, dobrze?

Deuce: C-cicho! Z-zajmij się sobą!

[Korytarz]

Deuce: Gotowy, Jack? To prawie czas byś wyszedł na scenę.

Jack: Wybacz za spóźnienie. Włożenie uszu do szaty trochę mi zajęło. 

Jack: Wiem, że jako reprezentant szkoły muszę godnie nosić ceremonialne szaty…

Jack:  ale one niekoniecznie przypadają mi do gustu.

Deuce: Czy to możliwe, że ceremonialne szaty nie są lubiane wśród uczniów…? Ja osobiście je bardzo lubię, wyglądają tradycyjnie.

Jack: Nie sądziłem, że będziesz lubić wyrafinowane, przewiewne ciuchy jak te.

Deuce: Czy te szaty nie napełniają cię taką samą nostalgią jak na ceremonii przyjęcia?

Jack: Skoro już na to sprowadzasz temat, czy nie mówiłeś, że twoim marzeniem było dostanie się tutaj?

Deuce: Tak. Byłem naprawdę szczęśliwy, kiedy Hebanowa Karoca przyjechała po mnie i po raz pierwszy założyłem te szaty.

Jack: Cóż… to nie tak, że nie czuję tej nostalgi...

Deuce: Ale?

Jack: Ale czy nie byłoby bardziej praktycznie, gdybyśmy dostali nasze pochwały w mniej widowiskowy sposób?

Deuce: Huh, co masz na myśli?

Crowley: Wasza dwójka, ustawcie się za kulisami.

Crowley: Kiedy już wypowiem wasze nazwiska, proszę abyście pojedynczo podchodzili po odbiór certyfikatów, dobrze?

Jack/Deuce: Dobrze!

[Magiczne Lustro]

Crowley: I jeszcze raz – gratuluję Panu Jackowi Howlowi.

Jacek: Bardzo dziękuję.

Crowley: A teraz prosimy na scenę Pana Deuce Spade’a.

Deuce: Tak!

Crowley: Gratuluję wyróżnienia za osiągnięcia w ogólnokrajowych zawodach lekkoatletycznych szkół średnich. Życzę dalszych sukcesów w przyszłości.

Deuce: Tak, dziękuję bardzo!

Yuu: To niesamowite, zostali wyróżnieni. 

Yuu:  Wyglądają na bardzo szczęśliwych.

Grim: Cholera… Jak ktoś taki jak Deuce śmie udawać lepszego ode mnie!

Ace: [ziewa]

[Rozmowy]

Grim: Huh?

Student Savanaclaw A: To tylko pierwszacy… jaka bezczelność…

Uczeń Savanaclaw B: Zwłaszcza ten dzieciak, Deuce… Tylko dlatego, że szybko tupocze tymi nóżkami….

Grim: Co? Czy oni obgadują Deuce’a?

Yuu : Wygląda na to, że nie mają za dobrych intencji.

Yuu :  Czy powinniśmy to zgłosić nauczycielom?

Ace: Zostaw ich w spokoju. A w ogóle, to obudźcie mnie, gdy dyrektor skończy swoją przemowę. [ziewa] Rozmawiałem przez telefon z bratem, do późna… a teraz praktycznie nie żyję… 

Grim: On naprawdę zasnął! No cóż, w takim razie, ja też…

Crowley: A zatem ceremonia wręczenia nagród dobiega końca. Proszę o ostatnie brawa dla tej dwójki!

[Oklaski]

Grim: A-ach-?!

Yuu : Chłopaki, czas wstawać.

Yuu : Przemówienie dobiegło końca.

Ace: Tsk. Myślałem, że potrwa to jeszcze trochę…

Jest w porządku. |Część 2|

[Magiczne lustro]

Jack: Hah… W końcu…

Deuce: Pan Deuce Spade, co…

Jack: Wyglądasz na bardzo usatysfakcjonowanego swoimi osiągnięciami, prawda?

Deuce: Tak! To było moje pierwsze wyróżnienie przed tak dużą publicznością.

Jack: Hmmm, nie spodziewałem się tego.

Deuce: C-co masz na myśli?!

Jack: Myślałem, że osiągałeś sporo nagród, bo masz naprawdę dobry refleks, nie?

Deuce: To dlatego, że dotąd nie przykładałem się do zajęć klubowych. To był pierwszy raz!

Jack: Nie spodziewałem się tego… dziwny z ciebie gość. A teraz będę już szedł. Chcę się przebrać z tych szat jak najszybciej.

Deuce: Spoko. Ja nim wrócę do akademika, wstąpię na pocztę.

Jack: W ceremonialnych szatach?

Deuce: Czy to aż tak dziwne…?

Jack: Nie… ale niektórzy ludzie są czepialscy. Uważaj, by się w nic przez to nie wpakować.

Deuce: ??? No dobrze.

[Korytarz]

Deuce: Na poczcie powinienem dostać większe koperty, nie…? Mama byłaby zachwycona, gdybym zdołał wysłać jej moje wyróżnienie.

Uczeń Savanaclaw A: Oi, Deuce. Dokąd idziesz?

Deuce: Och, starszacy. Najpierw wybieram się na pocztę, a później na zajęcia…

Savanaclaw Student B: Hmmm~ Nie jestem pewny czy zdążysz na zajęcia. Zostało mało czasu.

Student Savanaclaw A: Ale chyba się tym nie przejmujesz dzięki swoim szybkim nóżkom, co?

Deuce: To niespecjalnie dlatego... ale zrobię to raz-dwa.

Uczeń Savanaclaw A: Nie sądzę, że dalibyśmy sobie radę z naszym tempem~ 

Uczeń Savanaclaw A: Nasz wybitny pierwszoklasista wyrobi się ze wszystkim, nawet jeżeli w tak krótkim czasie będzie musiał się przebrać~

Uczeń Savanaclaw B: Ach, po co się przebierać? Nie sądzisz, że ten dzieciak nie będzie chodził w szatach ceremonialnych cały dzień by pochwalić się swoim wyróżnieniem, heh?

Deuce: Wiecie, zamierzam się przebrać… a czy teraz możecie się odsunąć? Naprawdę się spieszę.

Uczeń Savanaclaw A: Nie bądź skromny, na pewno masz jeszcze sporo czasu…. O, o, może pokaż nam swój dyplom!

Deuce: Hej! Czy mógłbyś przestać obchodzić się z tym tak brutalnie?! Zaraz się rozerwie!

Student Savanaclaw B: Haha, no już, nie wkurzaj się tak. To tylko kawałek papieru.

Deuce: … Przestańcie.

Uczeń Savanaclaw A: Eee…?!

Deuce: Nie dajecie mi zbyt dużego wyboru.

Uczeń Savanaclaw A: Nie mogę poruszyć ręką… Co to za potworna siła…!

Deuce: Oddajcie… mój dyplom.

Savanaclaw Student B: T-trzymaj!

[Kroki]

Deuce: Hah…. Dzięki Wielkiej Siódemce, że się nie podarł…

Grim: Ach! Więc tutaj jesteś, Deuce!

Deuce: Grim i prefekt! …Dlaczego tu jesteście?

Ace: Co masz na myśli mówiąc „dlaczego?”… Zaraz zaczynają się zajęcia, a nigdzie cię nie widzieliśmy, więc nasz prefekt zaczął cię wszędzie szukać!

Deuce: Yuu…?

Yuu : Wszystko w porządku? 

Yuu : Zaraz zaczną się nasze zajęcia.

Deuce: Ach, przepraszam, że was tak wszystkich zmartwiłem.

Ace: No i patrzcie~ Nic mu nie jest, nawet jeśli spuścimy go z oka na kilka minut. A teraz chodźmy na zajęcia.

Grim: Deuce, idziesz na lekcje w tym stroju?

Deuce: Nie ma mowy… muszę się przebrać.

Grim: Funa~~~! Uroczyste szaty są super i tak bardzo się wyróżniają! To niesprawiedliwe, że ja nie mam własnych~~!

Deuce: Ech?

Yuu: Bardzo ci pasują.

Yuu: Już czuć od ciebie aurę zawodowego maga.

Grim: Wielki Grim też chciałby mieć stylową wstążkę!

Ace: Jasne, spoko, spoko. Hej, Deuce, pospieszysz się z tym przebieraniem? Chociaż myślę, że nawet gdybyś zrobił to mega szybko, i tak nie zdążysz.

Deuce: Wiecie co? Myślę, że po prostu na razie zostanę w tej szacie… jest w porządku.

Tłumaczenie: Iko

Korekta: Akoe

Czytanie: Kazu

Chcesz zagrać w zgadywanie? |Część 1|

[Magiczne Lustro]

[rozmowy]

Cater: Oochー Nasze nowe pierwszaki stoją w tych rzędach! Wyglądają na rozemocjonowane ♪

Trey: Oczywiście, że tak, Cater. W końcu to ceremonia przyjęcia.

Trey: Niektórzy zesztywnieli ze zdenerwowania, ale są też tacy, którzy w ogóle nie mogą się uciszyć… Ciekawe czy są po prostu niepoważni czy ogółem hałaśliwi.

Cater: Zastanawiam się, czy byłeś równie uroczy dwa lata temu, Trey～?

Trey: Nic a nic z tego nie pamiętam.

Cater: Prawdopodobnie zrobiłem jakieś nasze zdjątko, gdy byliśmy w pierwszej klasie.

Trey: Nie musisz mi go pokazywać.

Cater: Cóż, jest jedna osoba, która brała wszystko na poważnie od samego początku.

???: Wy, nowi studenci. Czwarty rząd od prawej, wy trzej z tyłu!

Riddle: Czy nie potraficie zachować milczenia nawet podczas ceremonii?

Riddle: Jeżeli jeszcze raz przyjdzie wam pomysł by przeszkadzać, osobiście wybiję wam to z głowy. Pamiętajcie o tym.

Cater: Ach~~ Riddle jest dzisiaj niesamowicie dobitny i skrupulatny. Czuję jakby dreszcze miały mi zaraz przejść po plecach.

Trey: Dla Riddle'a jest to pierwsza ceremonia wejścia po tym, jak został mianowany przewodniczącym akademika.

Trey: Pewnie jest zdenerwowany.

Cater: Niby to dzisiaj zrozumiałe, ale zwykle też łatwo go rozdrażnić.

Trey: No cóż… Ceremonia przydziału do akademików niedługo się rozpocznie.

Cater: Nie mogę się doczekać～♪

Trey: Jestem ciekawy, jacy ludzie dołączą do nas w tym roku. Byłoby wspaniale, gdyby większość była spokojna i miała zdrowy rozsądek.

Cater: Ja chciałbym kogoś, kto jest wesoły i łatwo można się z nim zaprzyjaźnić～ Och, ale nie kogoś kto nie potrafi odczytać atmosfery w rozmowach! To byłoby nieco kłopotliwe.

Cater: Mam pomysł! Chciałbyś może pozgadywać ze mną, kto dołączy do Heartslabyul?

Cater: Kto się pomyli w typowaniu osoby, musi się zgłosić na ochotnika do  opieki nad pierwszorocznymi na przyjęciu powitalnym po ceremonii.

Trey: Mam wrażenie, że za każdym razem, gdy proponujesz tego typu rzeczy, masz jakiegoś asa w rękawie.

Cater: Nah, po prostu czuję, że mam dobre oko do ludzi.

Trey: W takim razie zgoda. I tak jedyne co możemy robić podczas przydziału to obserwowanie nowych uczniów. 

Cater: A więc… Rozpocznijmy pierwszą rundę „POSTAW NA MILION: edycja typowania nowych uczniów Heartslabyul” ♪

Cater: Przejdźmy zatem do pierwszej osoby. Zastanówmy się, czy ten uczeń dołączy do Heartslabyul～

Cater: Uwa～ Co za twardo wyglądający facet! Dla mnie to głos na nie. Nie sądzę nawet, aby nasz krzykliwy mundurek mu pasował.

Trey: Ja też głosuję za tym, że do nas nie dołączy.

Trey: Jeśli miałbym wnioskować na podstawie schematów, większość bestii przypisuje się do Savanaclaw.

Mroczne Lustro: Kształt twojej duszy to… Savanaclaw!

Cater: Tak, to jest～ Kiedy po raz trzeci uczestniczysz w ceremonii wejścia, powoli zauważasz wzór, w jaki sposób Mroczne Lustro dokonuje swoich wyborów.

Cater: Następna osoba. Zastanówmy się, czy ten uczeń dołączy do Heartslabyul～

Cater: Głosuje, aby ta dziewczynka trafiła do nas!

Trey: Och, dlaczego?

Cater: Wygląda przeuroczo～! Jego siostra musi wyglądać oszałamiająco.

Trey: To nie jest analiza, ale twoje własne życzenie. Poza tym, skąd wiesz, że ma siostrę?

Cater: No to chociaż ma mamę… Hej, przecież tylko żartuję!! Trey, tak łatwo dałeś się nabrać?

Trey: Głosuję za tym, że do nas nie dołączy.

Cater: Nie ignoruj mnie～

Cater: Następna jest piąta osoba…

Cater: A teraz dziesiąta osoba…

Riddle: ――Czy z tym kończymy ceremonię przyjęcia i przydział do akademików?

Riddle: Słuchajcie, nowi studenci. Jestem prawem w Heartslabyul.

Riddle: Każdy, kto nie będzie mnie słuchał, straci głowę.

Cater: Gra w „zgadywanie nowych uczniów Heartslabyul” dobiegła końca～! I zgodnie z oczekiwaniami wynik jest――?

Trey: Jaka szkoda, Cater. Wygrałem, pięć do czterech.

Trey: Tak więc, życzę Ci udanej zabawy z opieką nad nowymi uczniami. Ten pierwszak z kasztanowymi włosami wydaje się być ciekawym przypadkiem. 

Cater: No nie! Przegrałem… 

Cater: A na dodatek to Pomefiore zdobyło tego uroczego lawendowego pierwszaka…

Chcesz zagrać w zgadywanie?|Część 2|

[Akademik Heartlabyul]

Cater: Hej, proszę o uwagę! Witamy w Heartslabyul, drodzy nowicjusze ♪

Cater: Przygotowaliśmy dla was przyjęcie powitalne z okazji przydzielenia do Heartslabyul!

Ace: Och, więc ty też jesteś pierwszorocznym? Hej, jak myślisz, co się stało z potworem, który wywołał takie zamieszanie podczas ceremonii przyjęcia?

Deuce: Nie mam bladego pojęcia. 

Ace: Nie chciałbyś się ze mną wymknąć i sprawdzić czy czegoś nie znajdziemy w gabinecie dyrektora?

Cater: Yay～ Kolczastowłosy pierwszoklasisto, jesteś taki żądny przygód～

Ace: Aaach… Od kiedy tu byłeś?

Cater: Nie chcę nic mówić, ale jeśli nie weźmiesz udziału w przyjęciu powitalnym, Riddle zetnie ci głowę ♪

Ace: Och, nawet tak nie mów～ Oczywiście, jestem pod wielkim wrażeniem tego wystawnego przyjęcia. Ty też, nie?

Deuce: Jest naprawdę spoko! Znaczy… tak. Po prostu tak.

Cater: A teraz, zbierzmy się wszyscy razem… Czy każdy ma filiżankę?

Cater: Czy są odpowiednio napełnione herbatą? Nikt przez przypadek nie wylał jej na śpiąca myszkę, prawda?

Cater: No dobrze. W takim razie, życzę wam cudownych przeżyć aż do ukończenia szkoły! Toast～♪

Trey: Dobra robota, Cater.

Trey: Dzięki utrzymaniu optymistycznej atmosfery, udało ci się nieco oswoić pierwszoroczniaków. 

Cater: Naprawdę? Nie sądzę że zrobiłem coś specjalnego. Po prostu lubię takie przyjęcia, wiesz? 

Trey: To miód dla moich uszu. Tym bardziej, że w trakcie przygotowań do przyjęcia, wydawało się że wszystko pójdzie fatalnie. 

Cater: Tak, tak, Trey, za bardzo się tym przejmowaliście! Ciężko pracowaliście, od dekoracji ogrodu po organizację przyjęcia.

Trey: Problemy związane z organizacją samego przyjęcia były głównie przez ciebie. 

Cater: Trey, jesteś taki czepialski～!

Trey: Ups, muszę iść podać danie główne, czyli placek z mięsem mielonym.

Trey: Specjalnie ustawiłem czas pieczenia tak, aby można było je podać od razu.

Cater: Trey, jesteś taki dobry w gotowaniu… a i tak to blednie przy twojej lojalności względem Riddle’a…

Trey: Haha… Mów, co chcesz.

Cater: Wypełniłem wszystkie moje obowiązki, więc teraz zaczyna się mój czas na zabawę～♪

Trey: Dobrze, w takim razie do zobaczenia później.

Cater: Hm, chyba powinienem zrobić kilka fajnych zdjęć i przesłać je do Magicam, nie?

Cater: Ale najpierw…

Cater: Wow～ Na stole jest teraz placek z mięsem mielonym! Hej, drodzy pierwszoklasiści, jedzmy ♪

Cater: Ahaha. Wszyscy pierwszoklasiści gromadzą się wokół Trey’a. Scena niczym z filmu o zombie.

Cater: Temu też zrobię zdjęcie.

Cater: I na tym kończy się przyjęcie powitalne～

Cater: Zanim wrócę do swojego pokoju wstawię zdjęcia, które zrobiłem, na Magicam.

Cater: #DzisiejszyCay #CeremoniaPowitalna #TrzeciRokWymiata #SzatyCeremonialneNightRavenCollege #NRC

Cater: Pozostało tylko trochę przyciąć zdjęcia～～ I gotowe ♪

Cater: Och, już ma kilka polubień. Chyba te szaty naprawdę wywołują furrorę.

Cater: O, tego obserwującego kojarzę. Dał mi duży spam ostatnio. Powinienem oddać kilka polubień w zamian…

Cater: Hah…

Cater: …To takie uciążliwe. Wcale nie interesuje mnie ceremonia przyjęcia…

Cater: ……… Żarcik kosmonaucik.

Zaczekaj Riddle! |Część 1|

[Akademik Heartslabyul – Ogród Herbaciany]

Trey: …I na tym kończymy część organizacyjną dotyczącej ceremonii przyjęcia. Ode mnie, wiceprzewodniczącego akademika, to wszystko.

Trey: A teraz, zanim zaczniemy przygotowania, słowo od przewodniczącego akademika Heartslabyul, Riddle'a.

Riddle: Studenci Heartslabyul! Ustawcie się w rzędzie!

Studenci Heartslabyul: Tak jest, przewodniczący!

Riddle: Wspaniale. Wszyscy są równie skoordynowani jak karciani żołnierze. Cieszę się.

Riddle: W każdym razie… po dzisiejszej ceremonii powitalnej, wszyscy nowi studenci będą się rozchodzić do swoich akademików. 

Riddle: Jeżeli do tego czasu nasza część powitalna nie będzie gotowa, możecie się liczyć z konsekwencjami.

Studenci Heartslabyul: Tak jest, przewodniczący!

*kroki*

Trey: Wszyscy od razu uciekli. Dzięki twojej „zachęcie”, wszyscy natychmiast nabrali motywacji by zacząć przygotowania.

Riddle: To nie czas na pogaduszki, Trey. Mamy jeszcze wiele do przećwiczenia przed ceremonią przyjęcia. 

Riddle: Jeżeli nasi uczniowie nie będą w stanie wykonać swojej pracy idealnie, nie zdążymy skończyć przygotowań na czas.

Trey: Prawda. Dlatego zaproponowałem harmonogram, w którym każdemu przydzielono zadanie do wykonania przed wielkim dniem.

Riddle: A co z różanymi krzewami w ogrodzie?

Trey: Zgodnie z zasadą 469 prawa Królowej Kier „Kiedy się nowych przyjaciół zaprasza na przyjęcie, dekoracje muszą składać się z czerwonych i białych krzewów róż”.

Trey:  … Tak to szło, prawda?

Trey: Wszystko będzie dobrze. Ci, którym poleciłem to zadanie, już nad tym siedzą.

Riddle: Cieszę się. Następną kwestią jest jedzenie. To ty jesteś za to odpowiedzialny.

Uczeń Heartslabyul: Przepraszam, że się tak wtrącam! Clover, nie mamy pojęcia gdzie znaleźć obrus na przyjęcie powitalne… 

Riddle: Co za arogancja by przychodzić z czymś takim do wiceprzewodniczącego akademika. 

Riddle: Czy jeszcze nie wbiłeś sobie do głowy poleconego podręcznika?

Riddle: Wszystkie rzeczy dotyczące przystrajania stołów opisano na stronie 107.

Uczeń Heartslabyul: Prze-przepraszam! Miałem zamiar to niedługo przeczytać…

Riddle: Niedługo…? Ludzie tacy jak ty… zasługują na ścięcie…

Trey: W porządku, Riddle. 

Trey: Wczoraj praliśmy je. Osoba z drugiego roku odpowiedzialna za to powinna powiedzieć ci coś więcej.

Uczeń Heartslabyul: D-dobrze, dziękuję!

*kroki*

Riddle: Jak miło, że nie udzieliłeś ostrzeżenia za oczywiste zaniedbanie.

Trey: Nie każdy jest tak doskonały jak ty. 

Trey: Poza tym byłoby bardzo kłopotliwie, gdyby praca uległa spowolnieniu, ponieważ jakiś uczeń musiałby teraz odpracowywać karę, prawda?

Riddle: …Rozumiem. To zrozumiały powód, ale zasady w Heartslabyul to sprawa nadrzędna.

Riddle: Królowa Kier, która szanowała dyscyplinę, na pewno by mu nie wybaczyła.

Trey: Być może tak. Następnym razem będę po prostu naśladować ciebie i Królową Kier. 

Trey: W każdym razie wróćmy do wcześniejszego tematu. Rozmawialiśmy o jedzeniu na przyjęcie powitalne.

Riddle: Tak. Skomponowałeś menu, prawda?

Trey: Tak. Przystawkami będą marynowana rzepa i łosoś. Będzie można wybrać między zupą serową a minestrone... 

Trey: Na danie główne będzie placek z mięsem mielonym.

Riddle: Brzmi idealnie. W takim razie kontynuujmy sprawdzanie wszystkiego. Zwłaszcza, że nie mamy czasu do stracenia. 

Riddle: Hah, gdyby Floyd nie wtrącił się wczoraj, udałoby mi się wykonać więcej pracy…

Trey: Jak już o tym wspominasz, ten gość ostatnio dobrze się bawił, uczepiając się ciebie. 

Trey: Dzisiaj go nie widziałem, pewnie dlatego, że uczniowie Octavinelle również są zajęci ceremonią powitalną. 

Riddle: To niemożliwe! Tego gościa nie interesują tego typu rzeczy. 

Riddle: Poszedłem nawet poskarżyć się Jade. Zabroniłem mu go tutaj przyprowadzać.

Trey: Rozumiem. No cóż, wróćmy do przygotowań.

Riddle: Nie mów tak, jakby teraz wszystko miało być dobrze! … Ach, nawet sama myśl o Floydzie mnie denerwuje.

Trey: Ups, czy jest już tak późno? Resztę przygotowań zostaw mnie, abyś mógł skupić się na ceremonii przyjęcia.

Riddle: Dobrze. To będzie moja pierwsza ceremonia powitalna w roli przewodniczącego akademika. Na pewno spełnię swój obowiązek.

Trey: O rany…

[Magiczne lustro]

Riddle: Co było nie tak z tą ceremonią powitalną! 

Riddle: Nie tylko jakiś pierwszoklasista uciekł podczas ceremonii, ale zaatakował nas potwór i… nic nie poszło zgodnie z moim pięknym planem! 

Riddle: Posłuchajcie, nowi studenci. Nie sprawiajcie więcej kłopotów albo zetnę wam głowy! 

Pierwszoklasiści Heartslabyul: T-tak jest!

Pierwszoklasista Heartslabyul A: …Hej, czy też myślisz, że przewodniczący naszego akademika jest przerażający?

Pierwszoklasista Heartslabyul B: Prawda… powinniśmy uważać, żeby go nie rozgniewać…

Trey: Żyłki zaraz mu pękną…

Jamil: Trey.

Trey: Ach. Czyż to nie jest Jamil ze Scarabii… Czy coś się stało?

Jamil: Wygląda na to, że krew mocno napłynęła do głowy przewodniczącego twojego akademika…

Trey: Tak. Jeszcze jeden problem i na pewno eksploduje.

Jamil: Riddle jest bardzo surowym i poważnym przewodniczącym akademika. Jako jego wiceprzewodniczący, z pewnością musisz nieustannie trzymać się na baczności, nie?

Trey: Haha, wspieranie przewodniczącego akademika jest obowiązkiem wiceprzewodniczącego.

Jamil: Nasz przewodniczący akademika… Kalim jest zdecydowanie zbyt lekkoduszny, przez co nieustannie się martwię…

Trey: Rozumiem. W tym roku zostałeś wiceprzewodniczącym Scarabii, prawda? Gratuluję.

Jamil: Jesteś zbyt uprzejmy… Bardzo dziękuję. 

Jamil: Chciałbym się uczyć sztuki wiceprzewodniczenia pod twoim okiem.

Trey: Riddle i Kalim mają zupełnie różne osobowości mimo tej samej pozycji, więc nie sądzę, że byłbym za bardzo przydatny.

Jamil: Zmęczenie psychiczne doskwiera w obu przypadkach… W tym akurat niewiele się różnimy.

Trey: Hahaha. Mam tylko nadzieję, że przyjęcie powitalne zakończy się bez większych problemów.

Cater: Hej, Treeeey!

Jamil: To ja już pójdę.

Trey: Okej… Cater, dlaczego się tak śpieszysz?

Cater: W naszym akademiku wydarzyło się coś strasznego…

Zaczekaj Riddle! |Część 2|

[Magiczne lustro]

Trey: Co?! Wszystkie krzewy róż na przyjęcie w ogrodzie zostały pomalowane na czerwono? 

Trey: Ale na przyjęcie powitalne róże ogrodowe muszą być zarówno czerwone jak i białe. 

Trey: Przekazałeś im to, prawda, Cater?

Cater: Oczywiście, że tak. Wygląda jednak na to, że drugi rok odpowiedzialny za ich malowanie popełnił błąd.

Trey: Jakie to kłopotliwe. Nowi studenci Hertslabyul natychmiast po zakończeniu ceremonii wejścia udadzą się do akademika.

Cater: Tak… Nie mamy za wiele czasu na poprawki. 

Cater: Z kolei, gdy Riddle dowie się, że kolory nie są poprawne…

Trey: Bez wątpienia zetnie głowe każdemu w akademiku.

Cater: Cz-czekaj, już nawet myślenie o tym jest zbyt przerażające! Trey, nie masz żadnego planu pod ręką!?

Trey: …Dobra, zróbmy tak.

Trey: Przytrzymam Riddle'a po ceremonii, abyś miał czas na powrót do akademika. 

Trey: W tym czasie szybko pomalujesz połowę róż na biało. 

Trey: Dzięki swojej wyjątkowej magii możesz z łatwością stworzyć swoje klony, prawda, Cater?

Cater: Guh… Trey, mówisz poważnie? Zwalasz na mnie taką rolę?!

Trey: To niesamowite, że przyjmujesz to brzmienie dla dobra wszystkich uczniów. Dziękuję Cater.

Cater: Ugh, nie jestem pewny czy się na to pisałem. Czuję się trochę zmuszony, przez nieczułego wiceprzewodniczącego o czarnym sercu!

Trey: Tak, tak, później wysłucham twoich zażaleń, ile tylko będziesz chciał. Pospiesz się, jeśli nie chcesz, żeby Riddle obciął ci głowę!

Cater: Okej, rozumiem. Nie mam do zaproponowania lepszego planu… 

Cater: No cóż, idę, ale musisz koniecznie spowolnić Riddle'a!

Trey: Zostaw to mnie. 

Trey: …Tak niby powiedziałem… ale jak powstrzymam Riddle’a?

Trey: Riddle, jesteś zajęty? Chcę z tobą coś omówić w sprawie menu przyjęcia powitalnego. Czy możesz poświęcić mi trochę czasu?

Riddle: Chcesz coś zmienić? Czy już nie potwierdziliśmy naszego menu?

Trey: Zgodnie z prawami Królowej Kier, zdecydowaliśmy, że daniem głównym powinien być placek z mielonym mięsem, ale… 

Trey: Myślę, że jeszcze musimy zdecydować, czy mięso ma być krowie, wieprzowe czy z kurczaka. 

Trey: Byłoby słabo, gdybyśmy podali niepoprawne mięso.

Riddle: Rozumiem… czyli o to chodzi. To wspaniale, że zwracasz na to taką uwagę. 

Riddle: Skoro już o tym mówisz, w książkach, które przeczytałem, zawarto przepisy nawet z użyciem króliczego mięsa. 

Riddle: Wygląda na to, że rodzaj mięsa nie został odgórnie narzucony.

Trey: Jak zwykle, przewyższyłeś moje oczekiwania, zapamiętując takie szczegóły prawa Królowej Kier.

Zagadka: No dobrze, w takim razie wracajmy.

Trey: !!! Jeszcze chwilę, Riddle! Potrzebuję jeszcze, żebyś potwierdził rodzaj czarnej herbaty, którą będziemy pić po obiedzie. 

Trey: Tym razem przygotowałem mieszankę używając liści z krainy Palących Piasków. Nie ma reguły, ograniczającej nas do liści użytych stamtąd, prawda?

Riddle: Heh, za bardzo się wszystkim przejmujesz. Nie ma aż tak rygorystycznego prawa. 

Riddle: Ach, ale kawa jest zabroniona, więc zdecydowanie nie powinieneś jej podawać! 

Riddle: Królowa Kier z niecierpliwością wyczekiwała czarnej herbaty na nieurodzinowych przyjęciach. 

Riddle: Dlatego właśnie czarną herbatę należy podawać przy każdej okazji poza przyjęciem urodzinowym. 

Riddle: A teraz przejdźmy do akademika.

Trey: !!! Jeszcze chwila, Riddle! Ile kostek cukru powinniśmy wrzucić do herbaty? 

Riddle: To nie ma większego znaczenia. 

Trey: Dobrze. A teraz, jeżeli chodzi o kolory świec, które postawiamy na każdym stole…

Riddle: … Hej, Trey. Wiem, że bardzo chcesz dostosować się do zasad, ale czy nie jesteś dzisiaj zbyt drobiazgowy?

Trey: Ach… możesz mieć rację. Mój błąd, może trochę za bardzo się zaangażowałem. 

Trey: Jako przewodniczący Heartslabyul organizowaliśmy już wiele rzeczy, ale to nadal będzie nasze pierwsze przyjęcie powitalne, prawda? 

Trey: Chciałem być doskonałym wsparciem dla ciebie i sprawić, że będzie to niezapomniany dzień.

Riddle: Trey… i pomyśleć, że tak ciężko pracowałeś, mając w sobie te uczucia. 

Riddle: W porządku. Będę odpowiadać na twoje pytania, dopóki nie będziesz usatysfakcjonowany. 

Trey: Ach. Dziękuję, Riddle.

Trey: (Powinienem móc zaoszczędzić dzięki temu czas. Pośpiesz się i pomaluj róże, Cater.)

Trey: …Rozumiem. Zatem projekt przygotowanej przeze mnie zastawy stołowej nie powinien stanowić żadnego problemu.

Cater: Riddle! Trey! Przygotowania do przyjęcia powitalnego dobiegły końca~

Riddle: Dziękuję za twój wysiłek, Cater. Trey, czy to koniec pytań?

Trey: Tak. Naprawdę mi pomogłeś, Riddle.

Riddle: Dobrze. W takim razie chodźmy do dormitorium.

Riddle: Pierwszoroczni! Zaprowadzę was teraz do akademika Heartslabyul. Podążajcie za mną!

Pierwszoklasiści Heartslabyul: Tak jest!!

Cater: Ach~ Riddle jest naprawdę entuzjastyczny.

Trey: Masz rację… A tak przy okazji, Cater. Czy udało ci się zmienić kolory róż?

Cater: Oczywiście. Moje klony doskonale naprawiły kolory, malując co drugą różę na biało.

Trey: Cieszę się. Dzisiejszy dzień może się skończyć bez ściętych głów.

Cater: Ty też odwaliłeś kawał dobrej roboty, powstrzymując naszego niecierpliwego Riddle'a, dopóki nie skończyłem. 

Cater: Naprawdę jesteśmy gwiazdami dzisiejszego przyjęcia, nie?

Trey: Kto wie. To nie tak, że ktoś by nas za to nagrodził.

Trey: A teraz, chodźmy do akademika. Udało nam się uniknąć katastrofy, więc lepiej nie zepsujmy tego spóźnieniem.

Cater: Jasne~ Cóż, w trosce o super imprezę... Wracajmy do Heartslabyul!

[Akademik Heartslabyul – salon]

Trey: Hah… W końcu skończyliśmy sprzątanie po przyjęciu… Wszyscy uczniowie udali się do swoich pokoi. 

Trey: Mam jeszcze 15 minut do zgaszenia świateł. Zrobię sobie jeszcze jedną filiżankę herbaty. 

*Powiadomienie*

Trey: Hm? Powiadomienie z MagiCam? 

Trey: Ten Cater, wciąż przesyła zdjęcia zrobione dzisiaj, na swoje konto. Pewnie też jest zmęczony… 

Trey: (#DzisiejszyCay #CeremoniaPowitalna #TrzeciRokWymiata #SzatyCeremonialneNightRavenCollege #NRC)

Trey: …Haha, naprawdę poszedł na całość.

Trey: No cóż, Riddle się nie rozgniewał i nie doszło do żadnych wybuchów złości, a przyjęcie powitalne zakończyło się dobrze. 

Trey: To był długi dzień. 

Trey: Bycie wiceprzewodniczącym akademika nie jest wcale takie łatwe…

Riddle Rosehearts

- Szata ceremonialna (SR)

Trey Clover

-Szata ceremonialna (SR)

Cater Diamond

- Szata ceremonialna (SR)

Ace Trappola

Deuce Spade

- Szata ceremonialna (SR)

Heartslabyul

Savanaclaw

Octanivelle

Scarabia

Pomefiore

Ignihyde

Diasomnia

NRC