#treurig

Het blijft vreemd. Een half jaar terug wist ik het zeker: ik wilde niet naar Leeuwarden. Maar na lang denken, wikken, wegen, worstelen en rondkijken was ik om. De Academie voor Popcultuur was dé opleiding voor mij. Ik moest en zou er naartoe.

Ik bezocht de stad, schreef me in bij verschillende woningbouwverenigingen en begon steeds meer te wennen aan het idee. In mijn hoofd zat ik al half in Leeuwarden.

Ten onrechte blijkt nu.

Ik ga niet naar Leeuwarden. Ik ben namelijk niet aangenomen op de Academie voor Popcultuur.

Deze week kreeg ik de motivatiebrief. Wat bleek: mijn portfolio vonden ze goed en ook over mijn visie en zelfreflectie waren ze te spreken.

De reden om me desondanks af te wijzen is een gevoel. Het gevoel dat ze hebben gekregen tijdens de intakedag is, dat ik me laat leiden door onzekerheid.

“Onze indruk is wel dat je je erg laat leiden door onzekerheid en dit kwam tijdens het gesprek steeds sterker naar voren. Dit lijkt je in de weg te staan bij het maken van keuzes en kan leiden tot situaties waarbij je jezelf wegcijfert. We zien dit als een belemmering om op dit moment te gaan studeren aan de academie. (...) We hopen dat het vertrouwen in je

eigen kunnen groeit, waardoor je je een gelijkwaardiger partner zult voelen in een samenwerking.”

Wegcijferen? Onzeker? Dat ik verlegen ben kan ik niet ontkennen, maar na een week is dat verdwenen. Dan heb ik mijn plek gevonden. Onzeker ben ik absoluut niet.

Okay, mijn intakegesprek verliep niet optimaal. Zenuwen, vreemde vragen, verkeerde antwoorden, het droeg niet bij aan de perfecte indruk. Maar uit mijn portfolio kwam toch duidelijk naar voren wat ik allemaal al heb gedaan? Ik weet wat ik wil en doe erg mijn best om dat doel te bereiken.

Ik heb meegedaan aan een wedstrijd, stond in de halve finale in Paradiso. Ik bracht een cd uit en wist daarmee 1000 euro te verzamelen zodat ik (in mijn eentje) naar het kamp Teenage Kicks kon gaan. Ik trad meermalen op, schreef nog meer nummers die ik zelf opnam en maakte daar clips bij.

Ik heb al jaren een blog en ben mede daardoor direct na mijn eindexamen begonnen aan een stage bij De Grote Prijs. Ik ben vrijwilligerswerk gaan doen voor ITGWO terwijl ik daar niemand kende en op dit moment volg ik een cursus studiotechniek.

Allemaal dingen die ik nóóit zou doen als ik onzeker was of niet zou weten wat ik wil.

En misschien vind ik dat nog wel het aller ergste: ze hebben me afgewezen op iets wat ik helemaal niet ben. Ze hebben niet gezien wie ik ben….