#transasya

Uzun İnce Bir Yoldayım

Trenden bahsedeyim öncelikle. Kompartımanımızın dizaynını sevdim. Kullanışlı ve estetik yoksunu değil. Daha sonradan öğrendim ki yeniymişler TVS2000 modelli vagonlar çift amasörlüymüş falan:) 4'er kişilik yataklı kompartımanda kalıyorum. Vagonda iki adet 6 kişilik kompartıman da varmış. Genel olarak camı kapattığınızda tren gürültüsü de gelmiyor. Hoş gelse de rahatsız etmiyor. Sallaya sallaya gidiyor tren, beşik gibi:)

Altı vagonlu trenin ortasına restoran vagonu eklenmiş. En sonda da ilave yük vagonu var. Benimse 2 valizim olduğundan tüm eşyalarım yanımda.

Yataklar yaylı, size ait yastık ve kılıfı, pike ya da (kışın battaniye) de veriyorlar. Sordum, tek kullanımlık değillermiş ama çok sık yenileniyormuş. Kompartımanda piriz de var, ama elektrikler yok. Görevlilere sorduğumda yolcuların su ısıtıcılarını kullandıklarından şikayetçiler, trafoyu patlatma riski oluşuyormuş.

Kompartımandaşlarım:) ise İsveçli bir çift! İran’a tatile gidiyorlar. İsveç’te çiftçilik yapıyormuş adam! Karım da çok güçlüdür bana yardım eder deyip karısının pazularının olduğunu söylüyor:) İsveçli çift Türkiye'yi sevdiklerini oğulları olmasa burada yaşayabileceklerini söylüyor. Neden diyorum? "Keyiflisiniz ve çok ucuza yaşayabiliyorsunuz. Bizim orası hem sıkıcı hem  de pahalı." diyor.

Vagonların En Eğlencelisi: Restoranlar

Yolculuğa başladığımız gece restorana hiçkimse gelmiyor. Komi "İranlılar eğlenmeye geliyor Türkiye'ye, şimdi dinlenme zamanı yarın gör buraları" diyor:)

2. Gün. Restorandayız. Yanımda İranlı bir mühendis! Tahran’ın ne kadar sıkıcı ve yaşanmaz olduğundan bahsediyor. Karşımda oturan ise John. İngiltere’de Yoga öğretmeniymiş. Budistmiş. İran üzerinden Hindistan’a gidecekmiş. İran’ı çok sevdiğini ve her yıl 1-2 kere geldiğini söylüyor. Taa İngiltere’den Hindistan’a trenle yolculuk ediyormuş. Öğünlerini incir, hurma, şeftali, peksimet ile geçirdiğini gördüm. Nefsini terbiye ediyor sanırım:)

Konu restorandan açılmışken fiyat bilgisini de vereyim. Çünkü 2 gün sürecek yolcuğunuzda gitmeden edemeyeceğiniz tek yer:) Türkiye'nin trenleri için söyleyeyim, yemekler temiz, fiyatlar normal. Trende içki servisi de yapılıyor. Tatvan’a yaklaşırken bira servisi hızlanıyormuş mesela. Kendilerince espri de yapıyorlar. “Eğer çok sık içiliyorsa Tatvan’a yaklaşmışız demektir” diye…

5 Dil Tek Masa

Van Gölü üzerinde Feribottayız. Şansımıza masalı bir yer geliyor! Oturuyoruz. İsveçli çiftle beraberiz. Karşımızdaki aile ile tanışıyoruz.

Yeni tanıştığımız ailede baba Azeri, Türkçe konuşmaya çalışıyorum ama çok da anlayamıyorum. Aile aralarında Farsça konuşurken, İsveçli çift birbirleriyle İsveççe, bazen de biz Türkçe-Azerice konuşuyoruz. Ortak dilse İngilizce. Yani 5 dil, tek masa.

Feribotla gece yolculuğu 6 saat sürüyor. Van’a ulaştığımızda İran trenine geçiyoruz. Beni kompartıman arkadaşım İsveçlilerle birlikte aynı yere veriyorlar. Yabancı olduğumuzdan yapmışlar bunu, yoksa kadın-erkek ayrı ayrı:)

Ve İran trenine geçtik. Restoran orada da var. Ama biraz daha kasvetli. Döküm perdeler, eski moda dizayn ve düşemeler var.

İran treninde su ücretsiz. Tanıştığım Azeri bir arkadaşım şaşırdığımı görünce "Suya da para mı verilirmiş, o sadece Türkiye'de var" dedi:) Çay da ücretsiz. Hatta her vagonun mutfağı ve bir görevlisi bile var. Yemek yada içeceğini kompartımanına isteyebiliyorsun. Ki yemeğimiz “Cüce Kebap”ı kompartımanımızda yedik:)

Tebriz'e geldiğimizde, yük vagonu açıldı. Valizler kontrollü olarak verilmeye başlandı. Ayrıntılı olmasa da bütün valizler kontrol ediliyordu. Enteresandır benim valizimi kontrol etmediler. Sonradan öğrendim ki haricilere yani biz yabancılara yapılan bir uygulamaymış. Hatta satış amacı ile değil ama şahsıma ait diyerek alkol bile getirebiliyormuşsun. Ama İran vatandaşlarına alkol kesinlikle yasak. Hatta gayrimüslimlerin evlerinin mahzenlerinde şarap imal etmesine izin bile veriliyormuş. Sadece kendilerine yetecek kadar.

Ve 75 saatlik :) yolculuğumun ardından, (üstteki fotoğraftan da görüleceği üzere) Kazin'e ulaştım. İran’da her tabela tıpkı bu şekilde. Yani çift dilli. Fars alfabesi ile Farsça, latin alfabesi ile Farsça ve İngilizce. Güzel değil mi:)

Yolculuk bitti. 2-3 saat istasyonda bekledikten sonra taksi ile üniversitemin yolunu tuttum. İran'a gelinir de "hoş geldin" karşılaması olmaz mı? Sonradan öğrendim ki yaklaşık 1 dolarlık yol için taksici benden 5 Euro almış. 

İlk olarak önümde aşmam gereken koca bir sorun var: İran'a nasıl giderim? Komşu olmamıza rağmen Türkiye'nin İran'a bakışından dolayı alternatiflerim çoktu diyebilirim. Ama ben trenle gitmeyi tercih ettim:)

Trenle İran

Tercihimin birkaç sebebi var. İlki ve belirleyici olan etken maddi kaygılar. Lüks veya pahalı her tercihimin, İran'da kat be kat acısının çıkacağını düşünüyorum. İçime bir ürperti düşüyor:)

Ulaşım alternatiflerine gelirsem, ilki elbetteki uçak. Erken alımlarda THY 240TL’ye kadar düşebiliyor. Son 2-3 hafta kala ise 500-600$’a ulaşabiliyor. Pegasus'un direk Tahran'a uçuşu yok. Ama öğrendim ki Asuman Turizm, Pegasus'un uçaklarını kiralayıp Tahran'a seferler düzenliyormuş. İran Air ya da Air Arabia gibi firmalar olsa da fiyatları çok cazip gelmedi doğrusu.

Gelelim otobüse. İstanbul Laleli - Tahran arası çalışan otobüsler varmış:) Otobüsle İran. Nasıl? Kulağa garip geliyor değil mi:) Laleli Uluslararası Otobüs Terminali'nden İran’a otobüs bulunuyormuş. İstanbul’dan çıkan otobüs (bana söylediklerine göre) Karadenizden (sanırım sahil yolundan) Erzurum'a ulaşıp devamında Van’dan geçip, Tebriz sonra da Tahran’a gidiyormuş. Yerli firmalar daha konforlu olmakla birlikte İran firmaları da varmış. Fiyatı ise 40-60$ arasında. Ben otobüsü seçmedim çünkü yaklaşık 40 saat süren yolculukta eğer tek kişiyseniz, yanınızda oturan kişi çok önemli. Yolculuğu çileye dönüştürebilir. Nihayetinde konu otobüs.. İmkanları belli. (Daha sonra otobüsle İran'a giden arkadaşlarıma konuştuğumda çok rahat yolculuk yaptıklarını, VIP otobüslerinin olduğunu söylemişti.)

Ve tren. Bunu tercih etmemde İran'ın İstanbul Konsolosluğunda tanıştığım İran Kültür Ataşesi Mahmut Sıtkızade'nin etkisi büyük.

"Eğer ben bir ülkeye ilk defa gidiyorsan, uçaktan inince paat diye karşılaşmak istemem. Yavaş yavaş sindirmek isterim o ülkeyi. Eğer sen de ilk defa gidiyorsan kısacık uçak yolculuğu ile ulaşma. İran bir medeniyet. Kadim bir medeniyet hem de. İçine çeke çeke git. Otobüsle ya da trenle farketmez. Yavaş yavaş git."

Ben de öyle yaptım. Aheste aheste gittim.

Haydarpaşa Tahran Hattı

Trenle yolculuk ise İstanbul Haydarpaşa’dan sadece hafta bir kez yapılıyormuş. Çarşamba akşamı tam geceyarısı Transasya treni ile yolculuğa başlayabiliyorsunuz. (Detaylı bilgi TCDD’nin sitesindeki  Ortadoğu Yönlü Trenler sayfasında.)

Dokuz istasyondan sonra Tatvan'a varan tren, burada feribota biniyor, feribotla Van’a geçip İran'dan gelen trenle yola devam ediliyormuş. Devamında Kapıköy sınırından geçerek, Razi ve Tebriz üzerinden Tahran’a ulaşıyormuş. Yolculuk yaklaşık 66 saat sürüyormuş. (Bu süreyi kat be kat aştığımızı daha sonraki yazılarımdan okuyabilirsiniz:)

Haydarpaşa-Tahran arası tren bilet fiyatları TCDD'nin internet sitesinde çok karışık bilgiler arasında verilse de ortalama 80-90 lira olacağını düşünüyorum. Her ne kadar Tahran'dan 200km önce Kazvin'de inecek olsam da prosedür gereği Tahran'a kadar bilet almak zorundaymışım. (Neden diye TCDD'ye sorduğumda İran'ın uyguladığı bir tercih olduğunu, İranlı yetkililere sorduğumda ise Türkiye'nin isteği olduğunu söylemişlerdi. Klasik devlet bürokrasisi işte)

Ulaşım tercihimi de yaptığıma göre şimdi sıra bileti almada..

TCDD'nin müşteri temsilcisi her gardan alabileceğimi söyleyince Konya Garından almaya karar verdim.

Acaba doğru bir karar mı? Devamında gelecek:)

10 Eylül 2010 Beyşehir Konya

***