#tongriem

Cursus gedichten verbeteren #24

Voor deze 24e aflevering, die een jubileumeditie geweest zou zijn wanneer homo sapiens zes of twaalf vingers zou hebben gehad, bezinnen we ons op een gedicht uit de bundel “Tongriem“. De auteur schreef deze poëzie enkele jaren geleden in het zonovergoten Lissabon en pleurde ze op het internet in de vorm van een pdf-bestand. Ik schreef ze vanuit een buikgevoel, maar kon ze niet beoordelen omdat ze…

COL Zomers masochisme Er is een tijd om te ijveren, en er is een tijd voor nostalgie. Vorige week mijmerde ik over een poëzieboekje dat ik enkele jaren geleden tijdens ons verblijf in Portugal schreef. Ik herinner me dat ik bij alle tweeënzeventig verzen het gevoel had dat het dingen betrof die gezegd moesten worden. Toen ik de tekstjes daarop herlas, schrok ik en schaamde me diep. Het ergst is…

Blik, de triomf vermorgend, de schering in je kruin krab de duurstem af en zing, ontstemde nacht egaal, zing, dans de losse veren gracieus in magistrale, mistrale wervelingen, zwerf over de doorstormde toendra zodra je afgevaald taalt naar de herstelling van Macombo, werk mee tegen de hemelrot

Dek je erin, je nek gestrekt, de wereld een tinteling een zenuwgrap, een intermezzo, een amuse bouche voo…