[Oneshot]Wednesday morning[?][NC-16]
โลกนี้สร้างสรรของหลายอย่างให้มีคู่อยู่เสมอ ...หรืออย่างน้อยของเหล่านั้นก็เกิดมาเพื่อใช้ร่วมกับของอีกสิ่งหนึ่ง ในยุคโบราณนอกจากคู่ที่ส่งเสริมเกื้อหนุน ก็ยังมีคู่ตรงข้ามที่ถ่วงดุลซึ่งกันและกัน สิ่งเหล่านี้มนุษย์มิได้อุปโลกน์ขึ้นเองทั้งหมดแต่ต่อยอดมาจากธรรมชาติ
เป็นสิ่งสามัญแต่น่าพิศวง แม้ว่าจะทุ่มเทศึกษามากเพียงไรก็ยังไม่อาจเข้าใจมันได้ทั้งหมด
Continue Reading
เหมือนกับโยโกยาม่า ยุย ในตอนนี้ที่กำลังจ้องมองเสี้ยวหน้าของคนที่หลับอยู่ข้างกายด้วยความเอ็นดูระคนสงสัย... หากย้อนกลับไปคงเกือบครึ่งปีนับตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ใครหลายคนอาจบอกว่าไม่นับว่าเร็วสำหรับการตกลงคบหาดูใจในระยะเวลาครึ่งปี ยุยเองก็คิดว่ากำลังเหมาะสมหากไม่ติดตรงที่ความสัมพันธ์ของพวกเธอค่อนข้างประหลาดไปจากคู่อื่น หญิงสาวจึงบอกว่าเร็วและประหลาดใจในตัวเองเหมือนกันที่ตอบตกลงเริ่มต้นความรักครั้งนี้
เพราะความรักเป็นเรื่องธรรมดา... แต่มันก็ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจ
หลังใช้เวลาประมวลผลอยู่สองสามนาที หญิงสาวก็เลือกโยนข้อสงสัยนั้นทิ้งไปเสีย ช่างเถอะ... ตอนนี้อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็มีความสุขดี ก็พอแล้วล่ะ
พอหยุดคิด คนนอนข้างๆก็ทำเสียงสะลึมสะลือถูหน้ากับหมอนนุ่มก่อนจะเผยแก้มขาวๆมาทางยุย หญิงสาวหัวเราะเบาๆแล้วเอานิ้วจิ้มรอยลักยิ้มบนแก้มคนที่นอนอยู่อย่างหมั่นเขี้ยว
คนโดนแกล้งครางฮืออย่างขัดใจก่อนจะปัดมือของยุยเพราะรำคาญ แต่ปลายศอกกลับไปตีใส่คนที่นอนอยู่ตรงริมเตียงด้วยเสียนี่!
ร่างใต้ผ้าห่มสะดุ้งพลันหันหน้ามาหาตัวการที่หลับไม่รู้เรื่อง... นอนนิ่งให้สมองเริ่มทำงานสักพักก่อนจะยันกายขึ้นนั่งพลางหยิบมือถือขึ้นดูเวลา แล้วหันมาสบตากับยุยที่ดูเหมือนจะตื่นก่อนเธอนานแล้ว
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ อิตาโนะซัง" ยุยตอบ
อิตาโนะยกมือขึ้นปิดปากหาว วันนี้วันพุธ... ตอนนี้หกโมงเช้า... เธอต้องเตรียมตัวไปทำงาน ยุยต้องเตรียมตัวไปมหาลัย ส่วนยัยตัวเล็กที่ต้องไปโรงเรียนนี่อะไร? ปลุกชาวบ้านแล้วยังนอนสบายอยู่อีก
"พารุ..." อิตาโนะเรียกคนที่นอนขดตัวใต้ผ้าห่มกลางเตียง "ตื่น"
เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวคงไม่ยอมตื่น ยุยจึงเขย่าไหล่ของพารุเบาๆ "พารุ 6 โมงแล้ว"
แทนที่จะส่งเสียงปฏิเสธ พารูรุกลับดึงผ้าห่มมาคลุมหัวพลางขดตัวอยู่ในเกราะกำบังที่เรียกว่าผ้าห่มซะอย่างนั้น ทำตัวเป็นแมวน้ำไถลเข้าถ้ำน้ำแข็งไปได้...
"ไม่เอา จะนอน!" เสียงเล็กๆ แหวออกมาอย่างเอาแต่ใจเมื่อพี่ๆทั้งสองคนเอาแต่จะปลุกเธอให้ไปโรงเรียนอยู่นั่นแหละ เธอ ม.ปลายปี 3 แล้วนะ แถมยังติดโครงการมหาลัยแล้วด้วย โรงเรียนอะไร? ขาดวันเดียวไม่เป็นไรหรอกมั้ง?
แล้วเธอก็เหนื่อยจากเมื่อคืนด้วย
ผ่านไปสักครู่เสียงของพี่ๆทั้งสองคนเงียบลงพารุจึงวางใจว่าวันนี้ได้หลับยาวแน่ๆ จึงลอบยิ้มแล้วค่อยๆปล่อยตัวเองให้จมลงสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง
พารูรุต้องหวีดร้องเมื่อใครบางคนโอบเธอจากด้านหลังพลางออกแรงดึงเธอไปใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่แถวใบหู ยังไม่ทันหันหน้าไปมองว่าเป็นใครก็ถูกฉวยริมฝีปากอย่างกระทันหันซะแล้ว!
"มอร์นิ่งคิส" ยุยบอกหลังจากถอนจูบออกมา
พารูรุหน้าแดง แต่ไม่ทันไรก็ถูกอิตาโนะจูบหลังจากหันหน้าไปตามเสียงเรียกจากด้านหลัง
"มอร์นิ่งคิส... คราวนี้ตื่นรึยัง?"
"ตะ... ตื่นแล้วค่ะ" พารูรุตอบเสียงประหม่าก่อนจะขืนตัวออกจากอ้อมกอดของอิตาโนะแต่อีกคนกลับกระชับวงแขนแน่นกว่าเดิม "ฮื่อ... จะไปทำอาหารเช้าค่ะ"
"ไม่กิน" อิตาโนะบอกหลังจากถอนริมฝีปากจากแก้มเนียนของเด็กสาว
นี่กะจะกินเธอสินะ!! พารูรุคิดในใจ แต่ยังไม่ทันเอ่ยปากคัดค้านก็ถูกยุยประทับริมฝีปากอีกครั้ง คราวนี้มันเป็นจูบที่ร้อนแรงยิ่งกว่าครั้งแรกนัก... เด็กสาวส่งเสียงครางเมื่อสัมผัสอุ่นจากมือเรียวของคนด้านหลังเริ่มรุกล้ำเข้ามาในชุดนอนบางๆของเธอ ขณะเดียวกันหน้าอกอวบหยุ่นก็ถูกยุยลูบคลำจากด้านหน้า
"อื้อออออ" พารูรุพ่นลมหายใจระบายความอัดอั้น หล่อนกัดริมฝีปากกลั้นเสียงไว้เมื่ออิตาโนะเคลื่อนมือไปสัมผัสส่วนที่ชื้นแฉะเบื้องล่าง "ฮึก... เดี๋ยวจะไปสาย.. อ๊ะ!" เสียงของเด็กสาวขาดห้วงเมื่อยุยสอดมือข้างหนึ่งเข้าไปหยอกล้อกับส่วนอ่อนไหวของพารูรุพอดี
พี่สาวสองคนเอ่ยต่อกันก่อนจะสอดนิ้วเรียวเข้าไปยังช่องทางร้อนของเด็กสาวอีกคน พารูรุหวีดร้อง หล่อนดึงยุยมากอดแน่น สะโพกมนขยับสวนทางกับนิ้วเรียวของอิตาโนะกับยุย
ตั้งแต่เริ่มคบกัน 3 คน วันๆก็ทำแต่เรื่องแบบนี้ตลอดเลยน่ะสิ!! ใครว่าหล่อนได้กำไร? ตอนนี้เสียหายชัดๆ...
"อ๊าาา" พารูรุครางหวานหลังจากถึงฝั่งฝัน เด็กสาวทิ้งตัวบนที่นอนอย่างอ่อนแรง สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้ออ่อนภายในที่กำลังตอดรัดนิ้วเรียวที่ยังค้างอยู่ในตัวของหล่อน
สองสาวค่อยๆถอนนิ้วออกจากร่างของพารูรุแล้วจึงกดจูบเบาๆคนละฝั่งบนแก้มของเด็กสาว... พารูรุส่งเสียงในลำคอหลังจากถูกขโมยจูบจากคนรักทั้งสองอีกคนละครั้ง
นั่นล่ะ... คู่รักของพารูรุ คู่จริงๆ แต่รวมเธอเข้าไปแล้วก็เป็นสาม มันค่อนข้างอธิบายยาก ลำบากจะทำความเข้าใจ แต่รู้ว่ารักและพอใจกับที่เป็นอยู่มันก็จบคำถามทุกอย่างแล้วล่ะ
พารูรุเหลียวมองคนรักทั้งสองก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข อิตาโนะขมวดคิ้วสงสัย
พารูรุไม่ตอบ เด็กสาวส่ายหน้าขณะที่อมยิ้มมีความสุข
พารูรุส่ายหน้าอีก คราวนี้ยิ้มลอยหน้าลอยตาน่าหมั่นไส้
"ว้าย!!" ไม่ทันไรเด็กสาวก็ถูกยุยยกขาขึ้นให้อยู่ในท่าล่อแหลม "จะทำอะไรคะ!!"
"ทำอีกรอบ" ดูพี่ยุยมันตอบหน้าตาย ขวานผ่าซากซะไม่มี!! พารูรุหน้าแดงแปร๊ด
"นี่จะไม่ไปเรียน ไม่ไปทำงานกันเหรอคะ!!" เด็กสาวเอ่ยเสียงสูงพลางดิ้นให้หลุดจากแรงแขนของยุย แต่คงไม่เป็นผลเพราะอิตาโนะเข้ามาจับแขนทั้งสองของหล่อนลงไปแนบกับฟูกนอน
โอ๊ยยยย พารูรุจะบ้าตาย ยัยเฮนไตพวกนี้ได้คืบจะเอาศอกจริงจริ๊ง!!
-----------------------------------------------------------------
...หนูไม่รู้ ก็หนูเมา หนูจิ้น หนูทำแต่งาน แม่มิงส์!! ไม่ไหวจะทน แต่งแม่งตอนตี4เบยยยย มึนๆ ยังไม่ได้แก้นะจ๊ะ...
แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก
