Şakağıma Kurşun
sen gülmezsin, ben yedi dilde ağlarım.
sen bakmazsan bana, ben körlerle siyah görürüm gökleri
senin adımların geçmezse sokağımdan
söner lambaların evime bakan ışıkları
sen gelmezsen, ben beklerim ama kalbimin seni taşıyan yerleri ağırır
sararır cigerimin sen diye açan yaprakları
ben nasıl bakarım gözlerine bilemem..
nasıl duyar kulaklarım şakağıma kurşunken sesini
nasıl tutar ellerim bir alevken tenini
kalbim daha da hızlı nasıl atar bilemem.
beni sana getiren tüm yollarım kapalı
çıkmaz sokaklara çıkar her adımım
bu şehir duymaz olur ben seni bulamaz
dert deriz buna da denk gelemeyiz
bu olmayışlar beni delirtir
hiç kavuşamayışlar
biz olamayışlar...

















