#tadani

love is the deep seeded need of the ego to focus on one other form

Ik vervreem van de paden waarover ik wandelde. Ik kom mensen tegen, die mij wel herkennen maar toch iemand zien die ze niet meer kennen. Ik zie er niet alleen anders uit, maar ik voel anders aan. Het is alsof je iets ziet lopen wat je aandacht trekt, niet per se op een goede manier. Wat niet veranderd is, is dat ik nog altijd denk over wat mensen denken als zij mij zien. Niet in termen van goed of kwaad, maar meer in de zin van ‘tegen op kijken’ of ‘op neer kijken’.

Ik geloof dat er een pad is. En ik geloof dat ik dat pad ga bewandelen.

Ik heb een zee van vier maanden tijd en iedere dag weer zal ik er lekker in kunnen zwemmen (of drijven).

De dagen wegen veel. Neem daarom alleen de waardevolle mee in herinnering.

Als de zon schijnt, schijnt het leven.