#suphi

Düşünmek sevdanın öncüsüdür. Düşünmek, ihtimallerin harekât sahasının köşesini bucağını gözleye gözleye ilerleyerek arkasından gelen sevdaya emin bir yol açar. Bu yürüyüşün sonu ya bir meydan savaşı ya bir istirahattir. Sevda savaşı çok müthiş, çok fecidir. İstirahatinde de emniyet aranmamalıdır, emniyet hizmetleri ne kadar dikkatli ve tedbirli şekilde yapılsa bile. -12

Bir cinayet üzerinde baskına uğramış gibi dili tutulmuş, damarlarından kanı çekilmiş, sanki kalbi durmuştu. Karşısında duran efendisini, fırıl fırıl döne döne sonsuza doğru küçülerek gidiyor gibi görmekteydi: Bir dürbünün ters tarafından bakıyormuş gibi… -14

Her nedense sebebini hala bilmediği bir eğilim ve arzunun etkisiyle şu kızı bir dakika olsun mutlu görmek istiyordu. Belki de kendi mutluluğunu sağlamak için. (…) Kızın mutluluğunu da istemesi herhalde onu sevdiği içindi. Peki, o zaman Zehra’yı sevmiş mi oluyordu?-15

Hamisi kadar vicdanlı, namuslu bir adamın karşısında sırlarını gizlemeye hiç de gerek olmadığını anlamıştı. Böyle namuslu ve çalışkan kişiler karşısında masumiyet ve kalp temizliğinin güçlü etkilerinden habersiz değildi. -18

Yukarıda anlattığım gibi, yaratılıştan kıskanç ve hırçın olmakla birlikte, bazen davranışlarında o derece yumuşaklık görülmekteydi ki bu haline bakanlar kendisini tamamen uysal biri zannederlerdi. Herhalde bu sinirlerinin gevşediği bir zamana rastlamaktaydı. Bu zamanlarda kızcağız herkese güler yüz gösterir ve işte bu hali, duygularının taşkınlığı zamanında herkesi kendisine acındırırdı. -19

Ah ümit, ümit! Sen insanlara ne büyük hizmetler edersin! – 20

Aşkın doğal sadeliğinden ve hele genel sonuçlarından habersiz olan böyle bir gönül, birkaç saatten beri içinde bulunduğu halin sırf bir “muhabbet”ten ibaret olduğunu elbette hissedemez ve anlayamazdı. -21

Beklemediği bir saadete kavuşanlar için memnuniyetin o kadarıyla yetinmeyip, gözlerini emellerin ötesine kadar çevirmek, hemen hemen genel bir kuraldır. -22

Nikâhlıların birbirlerine görünmesi İstanbul’da adet olmadığından, düğüne kadar yine birbirlerinden uzak kaldılar. Bu ise, aşk ve muhabbetlerini arttırıyordu. (…)

Şevket kadar ileri görüşlü, Şevket kadar görmüş geçirmiş bir adam, bir kızı bir erkeğe nikâh edip bırakmakla onları mutlu edemeyeceğini mümkün değil hatırdan çıkaramazdı. İki vücudu birbirine, sonsuza kadar bağlamak için ne gibi ufak tefek vesilelere başvurmak gerekirse hepsini zihninde düşünmekteydi. Bu düşünce üzerinedir ki, musikiden ve kanundan pek hoşlanan damadını memnun etmek için kızına kanun ve fazla olarak piyona dersleri aldırtmakta; kızının huyunu düzeltir umuduyla damadına da işten el çektirip kimseye muhtaç olmadan onurlarıyla tenhaca yaşayacak tahsisattan başka, Bulgurlu’da güzel bir köşk hazırlamaktaydı. -23

Ona göre kıskanç bir kadın için hayatın zevklerinden gerçek anlamda faydalanmak, imkânsız gibiydi ki gerçek de bundan pek uzak değildir. -28

Fakat ne de olsa kadınların duyguları böyle aşk ve rekabet konularında yanılmaz: İşte Zehra da hasedi, kıskançlığıyla beraber bu işte Sırrıcemal’in masum ve mazlum olduğunu kabul etmekteydi. Gerçi kendisini ıstırabında haklı göstermek için vicdani hükmünü gizlemeye çalışmaktaydı. (…) Sırrıcemal gözlerini sildikten sonra ayağa kalktı. Titrek bir sesle dedi ki:

-          Hanımcığıma ıstırap veriyorum. Ben bu evden gidersem, hanımcığım rahat olacaksa razıyım, beni çıkarın.

Zehra sanki gönlündeki sesin yankısını duymuş kadar memnun oldu. Fakat bir cariye önünde işin burasını itiraf etmeyi kibrine yediremeyip dedi ki:

-          Deli sen de! Sen bana ne yaptın ki… Aklıma annem gelmişti de… Hadi hadi, işine git. Hem bir daha ben çağırmayınca gelme… -34

Yaşayışı intikam hırsındandı. -46

Mücadeleden vazgeçmek, üstünlüğü düşmanlarına bırakmak demek olduğu halde, mücadeleye devam etmek de hiçbir şey yapmamak demekti. Bir çok kere gönlünü yokladı; Suphi’ye duyduğu sevginin hala sürdüğünü hissediyordu; hâlbuki o Suphi’yi de düşmanları arasında saymaktaydı. Bunca zahmete, bunca üzüntüye gayriihtiyari katlanabilmesini sağlayan şey, bu muhabbetin gizli tesirleriydi. Bu etkiler, buz altından suyun akışı gibi varlığını dıştan belli etmediği halde yine Zehra’yı tahammüle zorluyordu. Yoksa Zehra’ya kalsa… Ne yazık… (…) Nasıl olsa tahammül edecek, ne olsa bekleyecek, bu sabır ve bekleyişle bir gün yine kocasının gönlünü kendisine çevirebileceğini umuyordu; nasıl olsa Suphi’de kendisi için birazcık sevgi kalmıştır diye düşünüyordu. -48-49

“Kim bilir? Kim bilir? Bugün onu benim için feda eden yarın da beni onun için feda edemez mi? Ah ya o zaman?”-52

Suphi’ye karşı kendisini nefret içindeymiş gibi göstermeye çalışıyor; adeta kendi kendisini aldatmaya uğraşıyor gibiydi. Hâlbuki kalbi içten içe bu düşmanının tarafındaydı. Bu gizli teveccühe de düşmanlık beslemekten geri kalmıyordu. Fakat mümkün mü? Zehra Suphi’yi hala seviyordu. Hala seviyordu. İşte gerçek bundan ibaret! Nefret ve intikam arzuları, hep bu sevginin gereğiydi. -60

Sanki Suphi artık Sırrıcemal’i de, Zehra’yı da unutmuş gitmişti. Ürani’nin şüphelerine karşı yeminlerle sevgisini ispata çalışıyordu. Fakat kendisine sevgisi varsa, bugün ve bu gece de burada kalması teklifi gelince aklı başına geldi. Seyahat muhabbetleri tarzında bir gecelik tanışıklığın kalp üzerindeki etkisini hiç derecesinde bularak ettiği ateşli yeminlere içinden gülüyordu. Üstelik şu karşısındaki kadının yalnız aptalları kandırabilecek bir dille kendisini baştan çıkarmaya uğraşmasını pek tuhaf buluyordu… Artık bunda da gönül, muhabbet olduktan sonra… Öyle gönlü, öyle muhabbeti doğrayıp köpeklere atmalı… - 68

Bir alkoliğin içkiye düşkünlüğü neyse, Suphi’nin de Ürani’ye düşkünlüğü oydu. Suphi de alkolikler gibi ara sıra şu sefalete son vermeyi istemekte, ama tıpkı onlar gibi şu sefahat hayatından bir türlü vazgeçememekteydi. -86

Zehra işin sonuna kadar gitmek, intikamını tam almak için yemin etmişti. Yeminini bozmayı aklına bile getirmiyordu. Bu azim ve niyetinin Suphi’ye muhabbetinden ileri geldiğini de biliyordu. Fakat intikam zevki, âşıkane duygularının tadını unutturuyordu. -96

Suphi’den bıkmış, nefret etmeye başlamışken şimdi onu seviyordu. Hayatı, gençliği gelişiyordu. Moda değiştiriyor gibi ayda bir “sevgili” değiştirmekten kendisine bıkkınlık gelmişti. Aşığı olmasa bile artık Suphi’de karar kılmıştı. -99