#sunsetfield

Canon EOS M100, EF-M22mm f/2 STM

[EN] Yesterday, I decided to go for a bike ride.

I dreamed of a longer route. Just like in the old days. Maybe not my record-breaking 110 kilometers, but something like 50? That would be awesome.

Luckily, I’m still smart enough to remember that: — I haven’t ridden in a while, — my butt’s bigger now, — and my fitness... let’s say it’s under construction.

In the end, I did 36. That number at least looks respectable.

The sad truth, though, is that I’m still feeling it today — in my calves, my thighs, and yes, in that part of the body where the seat left its mark.

I’m wondering whether it’s just lack of training... or if age is starting to speak up. It’s the training, right? (Right?)

Anyway, I did the route — and snapped a few photos along the way. Including the one above, somewhere near Harsz.

Trying to remind myself that biking isn’t just about going full speed — sometimes you’ve got to slow down, notice the landscape, stop. Take a picture.

So maybe it is age. But hey — at least I’m wiser now.

I wholeheartedly recommend bike trips to everyone. Cheers! 🚴📸🌿

[PL] Wczoraj postanowiłem się przejechać rowerem.

Marzyła mi się dłuższa trasa. Tak jak dawniej. Jak kiedyś. Może nie moje rekordowe 110 kilometrów, ale tak z 50? Super.

Całe szczęście, że mam na tyle rozumu, żeby wiedzieć, że: — dawno nie jeździłem, — tyłek wielki, — kondycja nie ta.

Ostatecznie zrobiłem 36. Taka liczba już jakoś wygląda.

Smutna prawda jest jednak taka, że teraz — dzień po — dalej to czuję. W łydkach, udach, a nawet w tej pewnej części ciała, na której siodełko odcisnęło swoje piętno.

Zastanawiam się, czy to tylko brak wytrenowania, czy już wiek daje o sobie znać. Brak wytrenowania, prawda? (Prawda?)

Tak czy inaczej, zrobiłem sobie trasę — i trochę zdjęć po drodze. Między innymi to powyżej. Gdzieś w okolicach Harszu.

W ramach nauki, że jazda na rowerze to nie tylko pęd ile sił — staram się zwolnić, dostrzec krajobraz. Zatrzymać się. Zrobić zdjęcie.

Więc może to jednak wiek?

You bet I have! I would love to get a pixie cut. It just is, unfortunately, probably not a smart move for me at the moment. I’ve waxed about this on twitter before, but in my line of work, changing one’s appearance is not just a thing you can do for fun—it’s a real decision you have to make. I would have to clear that with my reps, get new headshots, and be ready to be put in a different category for the types of roles I’m ready to play. It’s just often an expensive and laborious process. Sometimes it’s good—when I went red, a whole new world opened up to me. But nobody really knew who I was then so it didn’t really matter so much. But yeah, I hope to try that out someday. I want to try all the hair colors and styles!